زندگی که حتی برای ساده بودن در آن هم باید سخت تلاش کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنجانم، در دنیای ماشینی امروز وقتی صحبت از زندگی به میان می آید، نگاه و ذهنیتی که به آن می شود عبارتست از شروع یک جنگ تمام عیار و درگیری با مشکلات آن است، زندگی که حتی برای ساده بودن در آن هم باید سخت تلاش کرد و جنگید. در همین راستا جوانان زندگی را در گرو داشتن شغل خوب و پردرآمد می دانند تا بتوانند نیازهای اولیه ضروری زندگی مشترک خود را تامین نمایند در غیر این صورت به سراغ تشکیل زندگی و قبول مسئولیت نمی روند . این مشکلات از شرایط جامعه  و بخصوص از شرایط اقتصادی جامعه ناشی می شود. جامعه ای که در آن استعدادها و نخبه های زیادی در تمامی عرصه ها می توان پیدا کرد اما به دلایل زیادی که مهمترین آنها عدم مدیریت صحیح منابع انسانی است، توجهی به این نیروهای کارآمد و با استعداد نمی شوند.

جوانان امروز تنها راهی که بعد از فراغت از تحصیل می توانند انجام دهند این است که چشم به روزنامه ها و سایتهای کاریابی بدوزند تا شغلی براساس تخصص و رشته ای که درآن مدرک دانشگاهی گرفته اند، پیدا کنند.که البته به ندرت به نتیجه می رسند . خیلی از آنها هم  مجبور به قبول مشاغلی می شوند که هیچ ارتباطی با رشته تحصیلی آنها ندارد و صرفا به جهت تامین درآمد و گذر زندگی به سراغ آن می روند . گروه دیگری هم وجود دارند که جزو هیچ کدام از دو گروه ذکر شده محسوب نمی شوند و اینها همان بیکاران چشم انتظاری هستند که آزمونها و آگهی های استخدامی را یکی پس از دیگری سپری می کنند تا بلکه شغل و درآمدی داشته باشند تا بتوانند به آینده امیدوار باشند .

این درحالی است که دانشگاهها موتور فعالی در تولید فارغ التحصیلان دانشگاهی دارند، دانشگاههایی که مدرک گرایی را به معنای واقعی در حال گسترش دادن هستند و فارغ التحصیلان از کمترین میزان دانش در رشته تخصصی خود برخوردارند و به دلیل عدم توجه به کاربردی کردن مباحث و درگیر کردن دانشجو با کاربرد مسائل در صنعت، اکثر قریب به اتفاق آنها پس از ترخیص از دانشگاه، مباحث تحصیل شده را نمی توانند به معرض ظهور برسانند. این درحالی است که اساتید دانشگاهها نیز با نگاهی گذرا از کنار این موضوعات رد می شوند و خیلی از آنها به همین سیستم آموزشی معمول که هیچ بازدهی از دانشجو ارائه نمی دهد بسنده می کنند.

به هرحال مشکلات در هر جامعه و کشوری ممکن است وجود داشته باشد. اما چیزی که در این بین اهمیت دارد، همدلی متولیان امر و مسئولان  و داشتن برنامه ای برای حل مشکلات است، که متاسفانه در جامعه ما  کورسوی امیدی هم دیده نمی شود.

انتهای پیام/