آزادی پرستوهای سرافراز ایرانی در اسارت+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خبرافلاک جنگ، اسارت ، پیروزی و شکست ، واژه هایی هستند که با هم در ارتباط مستقیم اند و تنیدگی و عدم گسستگی شان از هم برکسی پوشیده نیست.

حال اگراین جنگ ازجانب کشوری نه تنها از لحاظ جغرافیایی بلکه در جهت نشانه رفتن عقیده مللی دیگر به کار گرفته شود آن جاست که حرکت و جواب از سوی مردم کشوری که جنگ بر آن ها تحمیل شده است نه تنها دفاع در جهت حفظ اراضی کشور بلکه دفاع در راستای حفظ عقیده نام گذاری می شود.

همانطوری که در تاریخ شهریور 59 از سوی رژیم بعث عراق جنگی بر ملت ایران تحمیل شد و مردمان این کشور که عقیده ی اسلامی انقلابی داشتند جهت دفاع از عقیده شان به میدان مبارزه با کفر و استکبار آمدند و لغت نامه عقیده سراسر ایمان و آزادگی و استقلال این مردم به آن ها لقب مجاهد داد.

این مجاهدان که در کربلای شهریورسال 59 تا 67 کشور شان حضور یافتند ، در راه حفظ و حراست از اسلام و انقلابی که با امامشان در جهت نشر و صدور آن به تمام جهان هم پیمان شدند از جان و مال خود گذشتند ،و البته بسیاری از این مجاهدان باغیرت در این راه اسیر شدند و مقاومت و ایستادگی دوران اسارت سراسرعزت حضرت زینب(س) و امام سجاد (ع) در کربلای سال 61 هجری قمری را پیشه راه خود قرار دادند.

هزاران قلم وبرگ سفید برای موشکافی ،تحلیل و به رشته تحریر درآوردن واژه ایی همچون اسارت پرمغزی اسرای ایرانی دوران دفاع مقدس در اردوگاه های عراق کم است چرا که این اسارت با بندبند جسم و روح شان گره خورده بود .

اسیران مجاهدی که دفاع از ولایت و رضایت قلب امامشان (پیر خمین ) تحمل سخت ترین شکنجه ها را برایشان آسان می نمود...

اسیران مجاهدی که ایثار را در اسارت فراموش نکرده و از اندک آب و غذا خود در جهت بهتر شدن اوضاع روحی و جسمی هم سلولی خود می گذشتند...

اسیران مجاهدی که صداقت رفتار، گفتار وخلوص در عبادت و بندگی شان رفتار بسیاری از افسران و سربازان عراقی را در جهت مثبت تغییر داد و بهبود بخشید.

شیرمردان و شیر زنانی که ایستادگی و عزتشان در دوران اسارت اُبهت و زورگویی برترین افسران رژیم بعث عراق را در خود هضم کرد.

اسیرانی که صمیمیت و وفاداریشان نسبت به هم در میان سلول ها و اردوگاه های عراق برای همیشه به یادگار مانده است.

سلام و درود خداوند بر آزادگانی که در راه او و اسلامش جهاد و پیکار کردند و آن جا که اسیر شدند، پرچم نشر و تبلیغ انقلاب را بر دوش گرفته و زینب (س) گونه ایستادند وصبر پیشه کردند تا به آغوش میهن خود بازگشتند.

آری آزادگان ما دوران اسارت شان را درکمال آزادی و عزت گذراندند و امروز بعد از سال ها که بازگشتند هیچ گاه به شکایت از گذشته و حال خود، زبان نگشودند وصبر را پاس داشته و همواره سرود دل نواز «الهی رضا برضائکْ» را می خوانند.

انتهای پیام/