درد و دل یک خبرنگار منتقد در روز خبرنگار!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا  به نقل از تنکابن 24، محمدصالح دادخواه یکی از خبرنگاران پرتلاش تنکابن طی یادداشتی بیان کرد: پیش از هر چیز بر خود واجب دانسته، فرارسیدن هفدهم مردادماه، سالروز گرامیداشت مقام شامخ و جایگاه رفیع خبرنگار را به یکایک اساتید، پیشکسوتان و مجاهدان نستوه و خستگی‌ناپذیر عرصه خبر و خبررسانی در غرب مازندران و به‌ویژه همکارانم در شهرستان‌های تنکابن، رامسر و عباس‌آباد تبریک گفته و از خداوند بزرگ برایشان موفقیت و سلامت مسئلت کنم.

اما در هفته‌های اخیر و با افزایش اعتراض و گله بسیاری از دوستان مبنی بر شیوه نگارش منتقدانه این‌جانب، نگارنده سعی بر آن کرده است تا هرچند کوتاه دلایل خود را از انتخاب این شیوه از قلم‌فرسایی، جهت آگاهی به رشته تحریر درآورد.

احساس تعلق‌خاطر به شهر و همشهریانم و نیز الهام گرفتن و پیروی از شیوه‌ای که روزنامه‌نگاری در آن به‌ مانند وجدان بیدار مردم جامعه بوده و سعی بر آن دارد تا اعمال قدرت سیاسی و اجرایی را مشروط به آگاهی، به اطلاع مردم برساند، موجب شد تا ناملایمات و کاستی‌های موجود در این مسیر را نادیده گرفته و به این عرصه دشوار قدم بگذارم.

بی‌شک مطلع هستید که در نظام‌های دموکراسی، اگر قدرت‌های سیاسی تحت نظارت مردم نباشند، به سمت لابی‌گری و زد و بند با اشخاص و گروه‌های ذی‌نفوذ، پیش خواهند رفت، لذا در کشوری که نظام حاکم بر آن مزین به اسلام ناب محمدی (ص) و برگرفته از احکام شرع مقدس است، مردم باید بدانند قدرت‌های سیاسی و اجتماعی منطقه در حال چه‌کاری هستند و صاحبان قدرت نیز آگاه باشند که مردم بر جزئیات اعمالشان نظارت دارند.

در چنین شرایطی هر خبرنگار و یا روزنامه‌نگار انتقادی سعی بر آن دارد پرده از پس و پشت وقایع پیرامون خود بردارد تا آنجائی که از بابت این قبیل اقدامات خود هزینه نیز پرداخت کند.

در مثالی دیگر، اگر نقش نمایندگان در مجلس شورای اسلامی یا منتخبین مردم در شوراهای اسلامی شهر و روستا را مشروط کردن قدرت به اراده و خواست مردم در نظر بگیریم، ماحصل تلاش یک خبرنگار منتقد نیز مشروط کردن قدرت‌ها به آگاهی مردم است. از همین رو رسانه‌ها را رکن چهارم دموکراسی می‌دانند، زیرا انتخاب در دموکراسی بدون آگاهی معنایی ندارد.

بی‌شک همه دوستان بر این مهم واقف و آگاه‌اند که در تمام کشورهای جهان، بخشی از سیاست در بین جوامع، در پشت پرده و بخش دیگر در جلوی پرده، جاری و ساری می‌شود، درحالی‌که من در برخی از محافل دوستانه به شوخی می‌گویم که تنکابن برخلاف همه جای دنیا، فقط پشت پرده دارد. چنانکه شهروندان واقعاً نمی‌دانند در بطن این شهر چه خبر است، چون تنکابن یک شهر نسبتاً کوچک با قدرت‌های بزرگ اقتصادی و چهره‌های سرشناس سیاسی و اجتماعی است که هم از سطوح ملی تأثیر می‌پذیرد و هم تحولات منطقه‌ای و محلی بر شرایط حاکم در این شهر تأثیر می‌گذارد.

در چنین شرایطی هنگامی‌که بنده و معدود دوستان خبرنگار در شهرستان تنکابن از برخی نهادها انتقاد و بعضاً قلم در برملا کردن پشت پرده برخی وقایع به گردش درمی‌آوریم، به آنجا ختم می‌شود که گویی دستمان را در لانه زنبور برده باشیم.

به‌عبارت دیگر هنگامی‌ که همه را از زیر تیغ نقد خود عبور می‌دهیم، مات و مبهوت مانده و به عقلانیت ما شک می‌کنند و در نشست‌ها و محافل خبری بدون آنکه دعوتمان کنند، دست به تهمت علیه ما می‌زنند.

اما حقیقت چیز دیگری است، ما قصد نداریم کسی را با خودمان دشمن کنیم و برخلاف بسیاری از تصورات، حتی توان اصلاح و معایب موجود در تنکابن را نداریم چراکه خود سراپا نقص هستیم؛ اما توان آشکار کردن بخشی از حقایق پنهان در پس پرده این شهر را داریم.

البته بازگو کردن همین میزان اندک از حقایق و وقایع پشت پرده، دردسرهای فراوانی را نیز برایمان به همراه دارد، چنانکه در کمتر از شش ماه اخیر 3 بار تهدید به شکایت شدیم و گفتنی است که پیغام‌های حضوری و واسطه‌ای و تماس‌های تهدیدآمیز تلفنی نیز نمک زندگی روزمره یک خبرنگار انتقادی است.

انتهای پیام