به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کُردتودی، سید علی اصغر کردستانی معروف به بابا شهابی در سال 1260 هجری شمسی در روستای صلوات آباد سنندج متولد شد دوره حیات ایشان مصادف با دوره قاجار و پهلوی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,,
پدرش سید نظام الدین از سادات معرف منطقه و فردی دین دار و مذهبی بود. وی فرزندش سید علی اصغر را به مکتب یکی از مشایخ بزرگ دینی سنندج فرستاد تا قرائت قرآن را فرا بگیرد.
,,
سید علی سالیان طولانی به فراگیری قرآن مشغول بود بطوریکه مدتی بعد در قرائت به استادی رسید و شهرت زیادی پیدا کرد و روایت است که یک بار نیز جهت قرائت قرآن به مصر دعوت شد اما به دلیل بیماری پدرش نتوانست برود.
,,
علاوه بر استعداد و موهبت طبیعی که سید علی از آن بر خوردار شده بود بی تکبری و سادگی ایشان جذابیت صدای ایشان را دو چندان کرده و دلهای افراد بسیاری را تسخیر خود کرده بود، بطوریکه بی دریغ نغمه های زیبایش را در عموم تقدیم دوستدارانش می کرد.
,,
پدرش او را از خواندن در ملا عام منع می کرد و بارها او را بخاطر این کار سرزنش می کرد اما سید علی اصغر معتقد بود آنچه که نعمت خداست به همگان تعلق دارد و نباید آن را از مردم دریغ کرد.
,,
در همین محافل و مجالس طرفداران بسیاری پیدا کرد که مجذوب طنین آواز خوش ایشان شده بودند بطوریکه یکی از آنها که از خاندان آصف و از خوانین سنندج بود به او پیشنهاد داد که به تهران برود و در آنجا فعالیت نماید.
,,
سید علی اصغر به تهران رفت و صفحاتی را به کردی و فارسی ضبط کرد.
,سید علی اصغر با اینکه هرگز نزد استادی تعلیم ندیده بود اما بطور عموم دستگاه ها و مقامات موسیقی ایرانی را می شناخت و هر آنچه را که می خواند یا موسیقی اصیل کُردی بود و یا خود بر اساس موسیقی اصیل کُردی می ساخت و اجرا می کرد.
,,
اشعار مورد استفاده در شعر ایشان از اشعار فولکلور متداول محلی و یا از دیوان شاعرانی همچون مولوی کُرد، وفایی مهابادی و بابا طاهر همدانی بود.
,,
ویژگی های خاص آوازهای این خواننده کُرد زبان شامل «لحن محزون و بسیار دلنشین» و«وسعت صدا» و «تحریرهای ریز پی در پی در صدای اوج» آواز ایشان را منحصر بفرد نموده است.
,,
استاد کردستانی در سن 47 سالگی با نماینده شرکت گرامافون پولیون؛ حکیم حکاکی قراردادی به امضا می رساند و طبق این قرارداد 10 ترانه را بر روی صفحه ضبط می کند که عبارتند از : مقام سه گاه، مقام بیات ترک، مقام حجاز، مقام همایون، مقام دشتی، مقام شوشتری، مقام اصفهان، ترانه یار غزال، ترانه هه ی نابی نابی، ترانه له نجه و له نجه.
,,
علاوه بر ترانه های ذکر شده 4 ترانه دیگر به نام های ئه ی ره فیقانی ته ریقه ت، کراس کورتی، جانی جانانم وه ره، غه مگین و دل په شیوم، از او باقی مانده است که بعضی از این آثار توسط خوانندگان فعلی باز خوانی شده است.
,,
در مورد سفر ایشان به تهران و اتفاقات آن اطلاعات جامع و دقیقی در دست نیست اما مرحوم عباس کمندی در کتاب کوچک و مختصری که با عنوان «سید علی اصغر کردستانی» در سال 1364 به چاپ رسانید درباره این سفر نوشته است:
,,
« ... یک شب در تهران و در منزل یکی از رجال مملکتی با حضور دولتمندان و هنرمندان و ادبای تراز اول، جشنی بر پا می شود سردار اعظم، سید را همراه با خود به آن جشن می برد. یکی از خوانندگان آن جشن، قمرالملوک بود ... بعد از خاتمه ی آواز قمر، سید از طرف سردار اعظم به حاضرین معرفی و از وی تقاضای خواندن می شود ... سید صدای خود را یک گام بالاتر از صدای قمر وسعت داده و با تمام قدرت شروع به خواندن می کند و تمام اهل مجلس و خصوصاً موسیقیدانان را به تعجب و تحسین وا میدارد ... با مخارج سردار اعظم، سید حدود یک ماه در تهران ماند و در یک شرکت صفحه پرکنی به نام پلیفون حدود سی آهنگ متفاوت، همراه ارکستر بر صفحه ی گرامافون ضبط کرد. نوازندگانی که سید علی اصغر را در این ضبط همراهی نموده اند مشخص نیستند مگر اینکه با دسترسی به آرشیو صدا و سیما بتوان به چیزی دست یافت. اما به گفته سید عبدالاحد، پدر همواره از دو نوازنده به نام های کمال تار زن و حسن کمانچه نواز به نیکی یاد می کرده است. صفحات سید بعدها در بین متنفذین کردستان پراکنده و به مرور زمان به علت دست به دست شدن تعدادی از آنها از بین رفت بعد از تاسیس رادیو سنندج در سال ۱۳۲۷ یا ۲۸ از خانواده ی آصف دیوان به دست آمد و جهت استفاده ی عموم کپی برداری شد ... آنچه از صدای سید و نحوه ی اجرای آهنگ هایش مشخص است، این است که سید به طور مسلم موسیقی ایرانی را می شناخته است. اما چگونه و در کجا و با چه امکاناتی به این شناخت رسیده، جای بحث و گفتگوست... .به نظر می رسد چون در آن زمان و قبل از رفتن سید به تهران، سنندج به مدت یک سال تبعیدگاه عارف قزوینی، شاعر و ترانه و ترانه سرای معروف ایران بود و چون عارف در آن مدت به منزل خوانین سنندج به خصوص منزل آصف دیوان رفت‌وآمد داشت، مسلماً صدای سید از نظر عارف مکتوم نمانده و احتمالاً جلساتی با هم داشته اند و با توجه به نحوه ی به کارگیری تحریرات در صدای سید علی اصغر و شباهت آن با آهنگ های عارف قزوینی و نحوه ی تحریرات به کار گرفته در آنها، به احتمال زیاد، سید موسیقی را از عارف آموخته و یا حداقل نحوه صوت پردازی سید، بدون دخالت عارف نبوده است. اگر غیر از این باشد، سید علی اصغر خود ابداع کننده این سبک در موسیقی کردی است، چرا که نحوه ی خواندن سید و به کارگیری تحریرات ریز در صدای وی مخصوص خود اوست و چنین سبکی در هیچ کجای کردستان، به جز سنندج و در نواحی صلوات آباد، وجود نداشته و ندارد ...»
,,
استاد سید علی اصغر کردستانی استاد آواز کُردی از بزرگترین افتخارات ماندگار مردم کُرد، در سال 1315 هجری شمسی در زادگاهش صلوات آباد دار فانی را وداع کرد و در همان جا به خاک سپرده شد.
,روحش شاد و یادش گرامی باد.
,انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه