عباس اقبال آشتیانی، ادیبی برجسته از شهر فرهیختگان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از سفیر آشتیان، عباس اقبال آشتیانی فرزند پیشه وری ساده زیست در سال 1275 خورشیدی در آشتیان به دنیا آمد و زندگی سراسر افتخار خود را آغاز کرد.

در 10 سالگی وی، پدرش محمد علی آشتیانی به همراه خانواده اش به تهران عزیمت نمود و در دستگاه معتمدالسلطنه مشغول به کار شد.

عباس نیز از دوران کودکی در کنار کار و کمک به معیشت خانواده به آموختن پرداخت و در 13 سالگی به مدرسه رفت و در آنجا چنان پیشرفت سریعی از خود نشان داد که مدیر مدرسه وی را به مدرسه دارالفنون فرستاد.

اقبال پس از پایان تحصیل فعالیت های فرهنگی خود را آغاز کرد و به تدریس در مراکزی همچون دارالفنون، دارالمعلمین مدرسه علوم سیاسی و مدرسه نظام پرداخت و سپس معاونت کتابخانه معارف را پذیرفت.

وی خارج از مراکز آموزشی نیز به نگارش مقالات ادبی و علمی همت گمارد و همکاری خود را با ملک الشعرا بهار، محمدعلی فروغی، ابوالحسن فروغی، غلامحسین رهنما و عبدالعظیم قریب در مجله فروغ تربیت آغاز نمود.

در سال 1304 اقبال راهی فرانسه شد و در دانشگاه سوربن در رشته ادبیات مشغول به تحصیل شد و در این مدت با بسیاری از ادیبان و نویسندگانی چون سید حسن تقی زاده، ولادیمیر مینورسکی و محمد قزوینی، مشارکت کرد و پس از 5 سال اقامت در این شهر با مدرک لیسانس به تهران بازگشت.

وی پس از بازگشت به ایران تحقیقات علمی خود را ادامه داد و به ترجمعه و تألیف و تصحیح کتبی چون حدائق السحر، خاندان نوبختی و طبقات سلاطین اسلام پرداخت و مقالات بیشماری را مجلات علمی مختلف به چاپ رسانید.

آشتیانی در سال  1312 بار دیگر روانه پاریس شد و تحقیقات مربوط به رساله اجتهادیه خود را به انجام رساند و پس از نزدیک به دو سال با مدرک دکتری به ایران بازگشت و در دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد.

وی در دانشگاه مجله علمی انجمن نشر آثار ایران و مجله یادگار را بنیان گذاری کرد و پس از آن به عنوان رایزن فرهنگی ایران راهی ترکیه و ایتالیا گردید.

پس از آن اقبال تا پایان عمر پر برکت خود در ایتالیا ساکن بود و در 21 بهمن ماه سال 1334 خورشیدی رخت به سرای باقی برد و کالبد او پس از تشیع از مدرسه عالی سپهسالار در آستانه حضرت عبدالعظیم حسنی به خاک سپرده شد.

حدود سیصد مقاله در موضوعات مختلف در مجلات معتبری همچون بهار، ایران امروز، آموزش و پرورش، نشریه وزارت خارجه و مجله دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به چاپ رسانید و بیش از 30 تألیف و ترجمه مستقل از وی به یادگار مانده است.

انتهای پیام/ف