به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رصدرودسر بیش از پنجاه هکتار از مزارع برنج روستاهای گمل، پایین گمل و … که در حاشیه رودخانه گمل می باشند از طریق چشمه هایی که از آبشار طبیعی ماهی مشو سرازیر هستند آبیاری می شوند. این مزارع هر ساله با مشکل کم آبی مواجه هستند و کف مزارع که همچون کف دستان این کشاورزان زحمتکش ترک خورده گواه این مطلب است .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رصدرودسر ,
متاسفانه چندیست تصمیم گرفته شده چشمه توچال که از چشمه های اصلی رودخانه گمل و مبدا آب مزارع می باشد به بهانه آبرسانی آب شرب به اهالی روستای شرم لنگه که حدود دوازده خانوار در آن ساکن هستند لوله کشی وبه روستای مذکور هدایت شود که این عامل باعث تعطیلی شالیکاری در روستاهای یاد شده خواهد شد و در زمانی نه چندان دور شاهد فروش اراضی زیر کشت این منطقه به ویلاسازان و نهایتا تغییر کاربری و مهاجرت اندک مردم باقیمانده در روستا به سمت شهرها خواهیم بود
متاسفانه چندیست تصمیم گرفته شده چشمه توچال که از چشمه های اصلی رودخانه گمل و مبدا آب مزارع می باشد به بهانه آبرسانی آب شرب به اهالی روستای شرم لنگه که حدود دوازده خانوار در آن ساکن هستند لوله کشی وبه روستای مذکور هدایت شود که این عامل باعث تعطیلی شالیکاری در روستاهای یاد شده خواهد شد و در زمانی نه چندان دور شاهد فروش اراضی زیر کشت این منطقه به ویلاسازان و نهایتا تغییر کاربری و مهاجرت اندک مردم باقیمانده در روستا به سمت شهرها خواهیم بود
,
شالیکاران روستاهای گمل ، پایین گمل ، مراد دهنده و رحیم آباد و نارنج لنگه به تصمیم لوله کشی معترض بوده و به آنان وعده احداث آب بندان داده شده است. وعده ای که هیچ گاه عملی نشده و نخواهد شد زیرا مکانی مناسب جهت احداث استخر و آب بندان در این منطقه وجود ندارد و محل مشخص شده جنگلی و بکر بوده و از اراضی منابع طبیعی ( منابع ملی) به شمار می رود و با پیگیری هایی که از سمت منابع طبیعی شده است بهیچ وجه اجازه احداث استخر در آن زمین را نخواهند داد .
ولی کماکان آبرسانی در حال انجام است و این قضیه باعث نگرانی کشاورزان شده است. این تصمیم بر اساس اینکه اولویت با آب شرب است” گرفته شده ولی این جمله در زمان بحران آب مصداق پیدا می کند.
” آیا وضعیت آب شرب شرم لنگه بحران است؟!” اهالی روستای شرم لنگه که بیش از دوازده خانوار نیستند بالغ بر سی سال است که آب شرب لوله کشی شده دارند و در حال حاضر از آن استفاده می نمایند و حتی در صورت کمبود نیز چشمه های دیگری در آن روستا وجود دارد که بلا استفاده بوده و در صورت نیاز می توانند ازآن استفاده نمایند ولی پس از لوله کشی آب، شالیزارها دچار بحران می شوند و رود خانه گمل که از رودخانه های اصلی لاهیجان می باشد در فصلهای گرم دچار بی آبی خواهد شد واین خود باعث ایجاد مشکل زیست محیطی می شود. در این صورت آیا کسی هست که پاسخگو باشد؟ آنچه باغث شگفتی ست بی توجهی به خواسته ی کشاورزان است! شایان ذکر است اخیرا آبرسانی آب شرب به روستاهای گمل، پایین گمل و … نیز از چشمه مذکور(توچال) مطرح گردید در حالی که در گمل نیزچشمه ای به نام “گرمه” وجود دارد که بلا استفاده مانده است در صورتیکه می تواند آب این مناطق را تامین کند.
به گزارش رصدرودسر بیانات مهم مقام معظم رهبری مدظله العالی) در اهمیت و ضرورت صیانت از محیط زیست، خصوصاً جنگلها، مراتع، منابع آبی و جلوگیری از تعدی و تخریب منابع طبیعی و تغییر کاربری بی رویه اراضی کشاورزی و لزوم جدیت و هماهنگی کلیه مسئولین کشور در حفظ و سلامت محیط زیست فکری برای این معضل باید اندیشیده شود تا از بحرانی شدن وضعیت آب شالیزارهای یادشده که هم اکنون نیز از کم آبی در معرض خطر می باشند و تغییر کاربری های نا خواسته که عامل اصلی آن عده ای اندک از افراد زیاده خواه می باشند جلوگیری به عمل آید.
به این روستاها سرکشی نمودیم و اوضاع کم آبی را مثبت ارزیابی ننمودیم زیرا شالیزارهای آن منطقه به ۷۰ هکتار هم می رسید اما کم آبی به نصف آن رسیده بود و گریه ی کشاورزان هم بشدت ناراحت کننده بود.
/انتهای خبر
شالیکاران روستاهای گمل ، پایین گمل ، مراد دهنده و رحیم آباد و نارنج لنگه به تصمیم لوله کشی معترض بوده و به آنان وعده احداث آب بندان داده شده است. وعده ای که هیچ گاه عملی نشده و نخواهد شد زیرا مکانی مناسب جهت احداث استخر و آب بندان در این منطقه وجود ندارد و محل مشخص شده جنگلی و بکر بوده و از اراضی منابع طبیعی ( منابع ملی) به شمار می رود و با پیگیری هایی که از سمت منابع طبیعی شده است بهیچ وجه اجازه احداث استخر در آن زمین را نخواهند داد .
,
ولی کماکان آبرسانی در حال انجام است و این قضیه باعث نگرانی کشاورزان شده است. این تصمیم بر اساس اینکه اولویت با آب شرب است” گرفته شده ولی این جمله در زمان بحران آب مصداق پیدا می کند.
,
” آیا وضعیت آب شرب شرم لنگه بحران است؟!” اهالی روستای شرم لنگه که بیش از دوازده خانوار نیستند بالغ بر سی سال است که آب شرب لوله کشی شده دارند و در حال حاضر از آن استفاده می نمایند و حتی در صورت کمبود نیز چشمه های دیگری در آن روستا وجود دارد که بلا استفاده بوده و در صورت نیاز می توانند ازآن استفاده نمایند ولی پس از لوله کشی آب، شالیزارها دچار بحران می شوند و رود خانه گمل که از رودخانه های اصلی لاهیجان می باشد در فصلهای گرم دچار بی آبی خواهد شد واین خود باعث ایجاد مشکل زیست محیطی می شود. در این صورت آیا کسی هست که پاسخگو باشد؟ آنچه باغث شگفتی ست بی توجهی به خواسته ی کشاورزان است! شایان ذکر است اخیرا آبرسانی آب شرب به روستاهای گمل، پایین گمل و … نیز از چشمه مذکور(توچال) مطرح گردید در حالی که در گمل نیزچشمه ای به نام “گرمه” وجود دارد که بلا استفاده مانده است در صورتیکه می تواند آب این مناطق را تامین کند.
,
به گزارش رصدرودسر بیانات مهم مقام معظم رهبری مدظله العالی) در اهمیت و ضرورت صیانت از محیط زیست، خصوصاً جنگلها، مراتع، منابع آبی و جلوگیری از تعدی و تخریب منابع طبیعی و تغییر کاربری بی رویه اراضی کشاورزی و لزوم جدیت و هماهنگی کلیه مسئولین کشور در حفظ و سلامت محیط زیست فکری برای این معضل باید اندیشیده شود تا از بحرانی شدن وضعیت آب شالیزارهای یادشده که هم اکنون نیز از کم آبی در معرض خطر می باشند و تغییر کاربری های نا خواسته که عامل اصلی آن عده ای اندک از افراد زیاده خواه می باشند جلوگیری به عمل آید.
, رصدرودسر ,
به این روستاها سرکشی نمودیم و اوضاع کم آبی را مثبت ارزیابی ننمودیم زیرا شالیزارهای آن منطقه به ۷۰ هکتار هم می رسید اما کم آبی به نصف آن رسیده بود و گریه ی کشاورزان هم بشدت ناراحت کننده بود.
,
, , , , , , , ,
/انتهای خبر
, ]
ارسال دیدگاه