بررسی تاثیر شاهنامه بر ادبیات ایران در بوشهر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سیرنگ  نشست تخصصی بررسی تأثیر شاهنامه بر ادبیات ایران شامگاه یکشنبه در بوشهر برگزار شد.

در ابتدای نشست دکتر حسین سلیمی گفت: ایرانیان درگذر تاریخ باشخصیت‌ها و پهلوانان شاهنامه انس گرفته و با سرگذشت‌های تلخ و شیرین شاهنامه هم ذات پنداری داشته‌اند.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه خلیج‌فارس افزود: همین امر باعث شده است باعث تقویت هویت ملی و ایرانی به عنوان یک روح در سراسر ایران و در میان اقوام و نژادها شده و مسبب انسجام ملی ایرانیان شود.

وی خاطرنشان کرد: فردوسی امیدوار بود که بتواند اندیشه‌های ملی‌گرایی را احیا و تقویت کنید و با حفظ یاد و خاطره کسانی که در شکل‌گیری تاریخ نقش داشته‌اند و از میراث ایران دفاع کرده‌اند، در قالب منظومه‌ای حماسی نام خود را جاودان کند.

این استاد دانشگاه ادامه داد: شاهنامه فردوسی، مانند دیگر شاهکارهای هنری، آبشخوری است که هر اندیشه‌ای را سیراب می‌کند و همین ویژگی است که در کنار کارکردهای اجتماعی آن توانسته است در طول تاریخ با خوانش های و تأویل‌های گوناگون رمز و راز ماندگاری این اثر ارزشمند باشد.

سلیمی یادآور شد: شاهنامه را نمی‌توان فقط یک متن حماسی دانست، بلکه به نقل از شاهنامه پژوهان، دایره المعارف فرهنگ ایرانی است و فردوسی ما را به تاریخ و فرهنگی که ریشه در هزاره تاریخ دارد ارجاع می‌دهد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: فردوسی هویت ایرانی را از منظر معانی و نکات بسیار ظریف فلسفی، اجتماعی و اخلاقی نشان داده است و این شاعر، انسان را خردورزی و راستی دعوت می‌کند.

در ادامه نشست، دکتر مجید عابدی در خصوص شاهنامه بیان داشت: توجه به شخصیت و نگاه علمی و تسلط فردوسی بر اسطوره و تاریخ به همراه توانایی وی در بیان ارزش‌های عام انسانی و گنجاندن باورهای دینی و قومی در آنها به‌گونه‌ای است که با حفظ و اعتبار و اعتلاء بخشیدن به غرور و سرافرازی ملی، انسان را به پذیرش باورها وادار می‌سازد.

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: عدم پرداختن فردوسی به عصر اشکانی و این دوره‌ی تاریخی، مطلب بسیار درخور توجهی است که بیش از هر دلیل دیگر تسلط فردوسی بر روانشناسی تاریخ را نشان می‌دهد.

در ادامه دکتر حیدر عرفان در خصوص دیدگاه فردوسی ایرانی اظهار داشت: ملی‌گرایی افراطی به عنوان وطن گرایی نیست بلکه وطن‌دوستی است و این بر اساس حدیث نبوی از حب وطن ناشی می شود که از نشانه های ایمان است.

ایشان یادآور شد: قرآن یکی از مهمترین منابع مورد استفاده فردوسی در شاهنامه بوده است.

انتهای پیام/پ