گره گشا(گِلِی گشو) قدیمی ترین و پرطرفدارترین آداب ورسوم مردم بندرگاه بوشهر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه داناعلی محمودی درگفتگو با  "چغادک نیوز"، پیرامون مراسمات بومی و سنتی که در روستای بندرگاه از توابع شهرستان بوشهرکه در جوار نیروگاه اتمی بوشهر واقع می باشد گفت: درشبهای ماه مبارک رمضان، مراسم مقابله قرآن درحسینیه بهشت بندرگاه با حضور قاریان ممتازاستانی  و کشوردرقالب ترتیل خوانی، صوت و لحن  برگزار می شود.

وی افزود: در مسجد الزهرای بندرگاه، هر شب یکی ازاهالی  مسئولیت دادن افطار در مسجد به نمازگزارن  را بر عهده دارد که اکثرنوجوانان و جوانان در توزیع افطاری همکاری دارند.
این معتمد محلی بندرگاه  اظهار داشت: یکی از قدیمی ترین و پر طرفدار ترین آداب و رسوم مردم در ماه مبارک رمضان که  در جای جای بوشهر کم رنگ می باشد ولی در این روستا هر سال با شدت بیشتری ادامه پیدا می کند آئین گره گشا(گِلِی گشو) می باشد که علاقمندان بسیاری را از نقاط مختلف به بندرگاه می کشاند تا در این آئین شرکت کنند یا نظاره گرآن باشند.

وی اظهار داشت:  این آئین در شب میلاد باسعادت امام حسن مجتبی(علیه السلام) در ایام ماه رمضان بعد از نماز مغرب و عشاء توسط نوجوانان و نونهالان اعم از دختر و پسر برگزار می شود و بعضاً بزرگسالان نیز به بهانه همراهی از نونهالان در این آئین شرکت فعال دارند .

وی در تشریح جزئیات این آئین سنتی بیان داشت: بچه ها بصورت گروهی که تعداد آنها به 5 الی 10 نفرمی رسد به درب منازل رفته و دق الباب می نمایند و با خواندن شعر(هی گری گشو-گشو گری) بصورت محلی خوانده می شود که صاحبان منازل هم  به مناسبت شب میلاد امام حسن(علیه السلام) اگر خوراکی را آماده کرده باشند  به آنها می دهند و این گروه در جواب آنها می گویند (خونه گچی- پُر همه چی)!!!

محمودی افزود: اگر صاحب خانه درب را باز نکرد و یا به آنها چیزی نداد شعار می دهند(خونه گدا-هیچی نداد) و این آئین تا پاسی از شب ادامه دارد و نونهالان که کیسه هایی در دست داشته اند اگرپرُ شود به خانه می روند  و آن را تخلیه نموده  و باز به محل برمی گردند.

مسئول هیئت المهدی بندرگاه  ادامه داد: فلسفه این کار این است که به مناسبت ولادت امام حسن (علیه السلام) که پسر حضرت زهرا(سلام الله علیها) می باشد، اهالی معتقد می باشند که اگر گره یا مشکلی در کار و زندگی داشته باشند، نونهالان و نوجوانان اگر مراجعه به درب منزل آنها نمایند و این صاحبان منازل به آنها هدیه ایی دهند  و دل آنها را شاد کنند، گره زندگی آنها حل می شود.

وی تصریح کرد: چونکه امام حسن (علیه السلام)کریم اهل بیت است و بین ائمه در بخشش مشهور می باشد، اعتقاد مردم این است که اگردر شب تولد ایشان ببخشند مشکلات آنها حل خواهد شد .

علی محمودی درخصوص محتویات هدایایی که مردم به نوجوانان و نونهالان درشب میلاد اهداء می کنند بیان داشت: در قدیم قبل از فرا رسیدن ولادت امام حسن (علیه السلام) تخمه هندوانه را تفت(بو دادن) می دادند و آماده این مراسم می کردند و در کنار آن نیز نان محلی بنام (نان شیرین) و گِردِه محلی بنام (گِردِه خرما حلوایی)، نان روغنی، بادام کوهی(اَلوک)، بادام زمینی(کازو)، بِنَک و کُلخُنگ  نیز از رایج ترین خوراکی های آن دوران بود که هم اکنون به تنقلاتی چون شکلات، پفک، بستنی و نان های ماشینی تغییر یافته است .

این مسئول تعزیه خوانی بندرگاه  به یکی دیگر از آئین های سنتی در بندرگاه اشاره کرد و گفت: یکی دیگر از آئین های سنتی ماه مبارک رمضان  مناجات خوانی می باشد که بیشتر از کتاب خواجه عبدالله انصاری  به شکل عربی و فارسی سحرگاههای ماه رمضان توسط مداحان این روستا از قدیم الایام تاکنون با صوت و لحن حزن انگیزی از حسینیه و مسجد این روستاخوانده می شده است که این آئین 3 ساعت قبل از اذان صورت می پذیرفت تا زنان روستا از خواب بیدار شوند و وقت داشته باشند سحری را پخت نمایند .

وی خاطر نشان کرد: آئین سینه زنی سنتی در شبهای 19 ، 20 و 21 ماه رمضان در مسجد این روستا برگزار می شود و در شب های قدرنیز بعد از مراسم سینه زنی آئین احیاء شب های قدر در این مسجد برگزار می شود و سحری نیز توسط خیرین به مردم توزیع می شود .

محمودی به برگزاری آئین الغوث دراین روستا اشاره کرد و گفت:  یکی دیگر از آئین های سنتی این روستا در شب 23 ماه رمضان بعد از مقابله و دعای افتتاح با خواندن دعای جوشن کبیر توسط قاریان و مداحان برگزار می شود که به الغوث مشهور است که در مسجد یک سطل آب بزرگ با 40 لیتر آب فراهم می نمایند و یک نفر نیز که تسبیح به دست دارد در آنجا قرار می دهند تا در حین خواندن این دعا که در 100 بند می باشد 100 دور تسبیح را درون سطل بگرداند .

وی ادامه داد: یک نفر دیگر نیز در آنجا قرار می دهند تا 100 گره به یک ریسمان که مخصوص صیادی می باشد گره زنند و آنها بر این اعتقاد می باشند که با این کار گره ای از زندگی آنها باز می شود و آب را به مریضان و مردم عادی می دهند و این اعتقاد را دارند که این آب تا سال بعد شفا دهنده و جلا دهنده قلب و روح انسانهاست .
علی محمودی  افزود: در قدیم بعضی ها در کنج مسجد می نشستند وبریک ریسمان گره می زدند و در پایان مراسم نیزبه گردن و یا دست خود آویزان می کردند تا در طول سال گره گشای آنها باشد.

انتهای پیام/پ