دفاع بی ثمر از قراردادهایی که ترکمنچای بودند/تراکتور نباید قربانی بگو مگوها شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زیتون؛ جنگ در تراکتور رفته رفته بالا می گیرد. تنشی کم سابقه بین مدیران عامل فعلی، سابق و اسبق این باشگاه مردمی در گرفته است. شاید آنروز که عباسی مدیرعامل فعلی در نشست خبری، انگشت اتهام را به سمت مدیران قبلی این باشگاه نشانه می گرفت، تصور نمی کرد با این حجم عظیمی از انتقادات و حملات لفظی از سوی مدیران قبلی مواجه شود.

عباسی اتهاماتی را متوجه مدیران قبلی نمود که این اتهامات بر مدیران قبلی سخت و گران آمد. نظمی و محمد حسین جعفری مدیران بومی تراکتور، سعید عباسی مدیر غیر بومی این تیم را به مناظره دعوت کردند. اما او سرباز زد. او استدلال جالبی دارد می گوید:«مگر انتخابات ریاست جمهوری است که مناظره برگزار کردند و می خواهند کاندید شوند؟من مشکلات بدهی های گذشته را مطرح کردم و ظاهرا آقایان وقت زیادی برای برگزاری مناظره دارند اما من که سرم خیلی شلوغ است.»

از طرفی دیگر جمشید نظمی و محمد حسین جعفری در مقام دفاع از خود می گویند:«ما اهل حاشیه نیستیم و به تراکتور عشق و علاقه داریم و حتی بر اساس این عشق و علاقه من و نظمی حتی حق و حقوق خود را از دوران مدیرعاملی نگرفته ایم و بهتر است آقایان نیز حاشیه سازی نکنند.»

هر سه نفر جانب حق بخود گرفته اند و هیچ کدام از این سه نفر حتی در یک مورد نیز نقد دیگری بر علیه خود را قبول ندارد. از فحوای کلام شان اینگونه برمی آید که همه این سه بزرگوار مدیریت شان در تراکتور بی عیب و نقص بوده و همه این سه بزرگوار مستحق دریافت نشان عالی مدیریت اند!

در این باره گفتی هایی وجود دارد:

1- بیشترین جَدل مدیر فعلی و مدیران قبلی بر روی بدهی ها متمرکز شده است. یکی مدعی بدهی چندین میلیاردی باشگاه است و برای برخی از قراردادها از واژه ترکمنچای استفاده می کند و دیگری عملکرد خود را احسن الوجه قلمداد می نماید. یکی موضوعی را عَلم میکند و دیگری حاشا.

طبیعتاً برخی از قرار دادهای قبلی این باشگاه اگر قرارداد ترکمنچای نبوده باشد حتماً چیزی شبیه به آن بوده است. مبلغ قرار داد آل نعمه اگر قرارداد ترکمنچای نیست پس چیست؟ چه عنوانی می توان بر آن یافت تا به طاق و ابروی مدیران قبلی باشگاه بر نخورد. قیمت آل نعمه حتی در صورت بهره دهی مناسب باز 1/4 میلیارد نبود و مدیران وقت باشگاه، خطا کردند و درباره قرار داد خود خطیبی هم باز این موضوع مصداق دارد. 

2- سعید عباسی می تواند مدیران قبلی را نقد کند او حق دارد عملکردها را بسنجد و حتی فراتر از این، ریز به ریز قراردادهای های قبلی را منتشر کند اما حق ندارد مدیری را بخاطر لهجه اش مذمت کند. او حق توهین ندارد.البته خودش می گوید: نباید من را متهم کنند که به آذری زبان ها توهین کرده ام . من چه توهینی به آذربایجان کرده ام؟

3- عباسی درست می گوید که برخی قراردها ترکمنچای بوده و درست می گوید که برخی از تصمیمات تصمیمات درستی نبوده. وقتی عباسی می گوید که بیش از 83 پرونده در فیفا بر علیه تراکتور شکل گرفته این یعنی اینکه یک جای کار می لنگد.«در حال حاضر باشگاه تراکتورسازی به دلیل ندانم کاری های مدیران قبلی با تعداد تعجب آور ۸۳ فقره پرونده شکایت در کمیته انضباطی فدراسیون و فیفا مواجه است که حجم مالی هنگفتی را شامل می شود و اگر باشگاه در پرداخت این مطالبات قصور کند با محرومیت های مختلف و کسر امتیاز از سوی فیفا روبرو خواهد شد.»

4- این بازی، بازی باخت باختی است که دو طرف شروع کرده اند. هیچ کسی نباید برای مدیریت در باشگاه تراکتور سازی بر سر این تیم منت بگذارد. هر کس مدیریت این باشگاه را قبول کرده باید منت دار تیم و هوادارانش باشد. مدیران باشگاه چه فعلی و چه قبلی باید اگر حرف و نکته ای هم داشته باشند در یک فضای آرام به آن بپردازند. 

5- تراکتور سازی نباید در میان بگو مگوهای مدیران فعلی و قبلی متضرر شود. این بمعنای سرپوش گذاشتن بر اشتباهات مدیران و غیر قابل نقد دانستن آنها نیست چه اینکه بارها بر این موضوع تاکید شده که بایدمدیران قبلی نقد شوند و خود عباسی نیز روزی در ترازوی نقد قرار خواهد گرفت. نقد نه تنها بد نیست بلکه به بهبود اوضاع کمک خواهد کرد اما همین نقد چارچوب و قواره خود را می طلبد.

انتهای پیام/ر