ثواب افطاری پر زرق و برق به کجا می رسد؟

با شما هستم…خود خود شما…چه خبرتان است؟کجا را می خواهید بگیرید. فکرنمی کنید زیادی گذاشته اید؟؟؟
به سفره که نگاه می کنی پراست …پرپر…لبالب از تمام آنچه که هست!
از کره ومربا و پنیر و گردو وسبزی خوردن بگیر تا خرما وحلوا وآش شعله زرد وحلیم ونان شیرمال و شربت سکنجبین و زعفرانی وآب میوه ونان در چند مدل فانتزی وبربری وسنگک والبته…[ببخشید که یادم رفت...]: نقل محافل افطاری …زولبیا وبامیه !!!
تازه خبرنداری اینها فقط برای دم افطارتدارک دیده شده وبعد از آن تازه داستان واقعی شروع می شود!
آش رشته وسوپ جوی شیری… برای باز کردن معده !
بعد هم سفره برای ساعتی جمع می شود ویک ساعت بعد پلوی سفید ویک غذای مشتیِ مشتی…که از بازارهم سفارش داده اند…که صدالبته یا کباب کوبیده است یا قیمه نثاریاجوجه …آخر، دیگر این روزها نمی شود تدارک غذای چند نفر را داخل آشپزخانه های کوچک دید. قطعاً هم خوش خوراکتر است وخورده می شود وهم کلاسش بالاتراست واگر ما نکنیم ،بقیه حتماًانجام می دهند وخوب …نمی شود دیگر …باید همه هماهنگ رفتارکنیم!!!؟؟؟!
و …داشت یادم میرفت…سالاد ماکارونی وذرت مکزیکی وسالاد چند رنگ که اگرتویش قارچ وجوانه گندم نباشد نعوذبالله …قرآن خدا هم غلط می شود!!!وسس آلبالویی رنگ وسس مایونز!
بعداز همه اینها هم دسر که ژله است ورنگ در رنگ وبعد، این قصه دراز، ختم می شود به میوه که حتماً باید چهارپنج رنگ باشد وکنارش به اقتضای این روزهای گرم، هندوانه وطالبی و…
حالا از ست ظرف وظروف که باب شده این روزها حتما رنگهای جیغ باشند ومربعی شکل …وفنجانهای حتما حتماً پایه دار وسفره های یکبارمصرف …[چون باید دور انداخته شود به خاطر چرب وشیرینی که سرافطار پیش می آید]…که بگذریم دوندگی چند روزه خرید وریخت وپاش چند روز بعد خانه را هم اضافه کنید به مجموعه تان…به نظرتان چیزی از ماه رمضان می ماند برای بندگی کردن؟!!
باورکنید …باورکنید این یک قصه واقعی است…سفره خیلی از ما اینگونه شروع می شود با کمی کم وزیاد در اقلامش… واگربخواهی خلاف جریان آب حرکت کنی چقدر باید تحمل داشته باشی وخودت را ریز ریز بخوری تا طعنه اطرافیان ومتلکهای رنگ به رنگشان از پوست کلفتت رد شود…و…
زبانمان مو درآورد بس که با جمع فامیل قرار مدارگذاشتیم که اسراف نکنیم…پلوی ماه رمضان را حذف کنیم…یک رقم آش سرسفره بگذاریم وخیلی از این مخلّفاتی که حتی دست بهشان نمی خورد حذف کنیم…اما زهی خیال باطل که دلمان پرخون است وهمیشه باید تحمل هزار حرف نگفته را که در چشمهای اطرافیان موج می زند داشته باشیم وضمنا…ًضرب در… خسّت وگدایی وبی سلیقگی خانم خانه وعدم مهمانداری وهزار انگ دیگر بکنید… ببینید چیزی می ماند برای شبهای قدر؟؟؟
بس کنیم…همه مان بس کنیم، حرفهای صد من یک غازی را که پشیزی نمی ارزد ودگمه برگشت بزنیم به همه بی اخلاقیها وبی دینی هایی که سرسفره هایمان می گذاریم به جای بوی خوب ماه خدا!
سفره افطار فقط برای خوردن رنگ و وارنگ دنیا نیست…رمضان ماه مهربانی هاست…
تازه اضافه کنید به این مجموعه داستان تالارهای غذاخوری وافطاریهایی که فقط برای خالی نبودن عریضه وحرف درنیاوردن اقوام واااااااالبته دیزاین ودیسیپلین بالا مد شده اند!!!
ما اولین درس رمضان را خوب یاد نگرفته ایم:
گرسنگی می کشیم تا یاد بگیریم همسایه مان اگر گرسنه است …طعم گرسنه بودن چه مزه ای دارد!
ودراین روزهای آشفته بازار وفشاروتحریم وبالا وپایین شدن دلار وارز، شماره نزدیک بینی چشمهایمان را حتماً بالا ببریم وکمی …فقط کمی… قرآن را بفهمیم:
چیزی که کلاس اول مدرسه سرصف میخوانده ایم را امروز عمل کنیم:
که بخورید وبیاشامید …اما…اسراف وزیاده روی…!!!!
سادگی را میشود در کلام پیامبر(ص)دریافت که:
…ولو با یکدانه خرما…می شود افطاری داد…
وکاش به هم یاد بدهیم ،فضیلتهای فراموش شده راکه مدتی است کمرنگ شده اندو به یاد هم بیاوریم، قصه افطاری حضرت علی وفاطمه اش را…
لطفاً سوء تفاهم نشود …نمی گویم نان ونمک بخوریم…نه!اما می شود سفره هایمان بوی علی بگیرد …بوی پنج تن…بوی زهرا…
وبعدهم از بزرگترهایمان یاد بگیریم که گاه با ته مانده های نان سرسفره می شود دویماج درست کرد وبا چند دانه نان …مشتی سبزی ویک استکان ساده چایی.
می شود دلمان نزدیکتربشود…ویاد بگیریم بیشتررفت وآمد بکنیم بدون هیچ زحمتی برای صاحبخانه…
زندگی درماه رمضان رنگهایش فقط سفید است وسیاه…یا خوب خوب ویا…
انتخابش با ماست وامتحانش مجانی …

انتهای پیام/