به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از العالم، سعود الفیصل که بیش از ۴۱ سال وزیر خارجه آل‌سعود بوده، اخیرا در نشست خبری مشترک با همتای آمریکایی خود، مدعی شد عربستان سعودی با ایران به عنوان یک کشور همسایه دشمنی ندارد؛ اما ایران مشوق تروریسم است و سرزمین‌های عربی را اشغال کرده است و امیدواریم پیش از آن که اوضاع دگرگون شود، ایران به حرف عقلا گوش فرا دهد و دخالت‌های خود را متوقف کند(!)
شاهزاده سعودی گویی نمی‌خواهد به یاد آورد که جمهوری اسلامی برای جلوگیری از گسترش حملات تروریست‌های موردحمایت عربستان، به ناچار به کمک نیروهای ارتش عراق شتافته و در این راه متحمل هزینه‌های سنگین شده است.
سعود الفیصل در ادامه سخنان خود مدعی شد: وقایع شمال عراق نشان می‌دهد که جنگ و صلح در عراق، به دست ایران است و ایران موجب بروز طایفه‌گرایی شده و پیش از حضور ایران، اختلافات طایفه‌ای در عراق وجود نداشت(!)
شاهزاده سعودی در حالی این ادعاها را مطرح می‌کند که گویی فراموش کرده اجدادش، پس از ائتلاف با محمدبن عبدالوهاب و گسترش سیطره خود بر سرزمین حرمین شریفین، چندین‌بار به عتبات مقدس عراق حمله بردند و قتل عام شیعیان را به فجیع‌ترین شکل در کربلای معلی و نجف‌اشرف مرتکب شدند.
العالم برای یادآوری به شاهزاده گستاخ سعودی، بخشی از تاریخ حملات حکام وهابی آل‌سعود را متذکر شد.
صلاح‌الدین مختار، از نویسندگان وهابی درباره حمله وهابیان به کربلای معلی چنین می‌نویسد: «در سال ۱۲۱۶، امیر سعود (پسر عبدالعزیز) در رأس سپاهی از مردم نجد و عشایر جنوب و حجاز و تهامه و نواحی دیگر به قصد عراق حرکت نمود و در ماه ذیقعده به شهر کربلا رسید و آن را محاصره کرد، سپاه مذکور باروی شهر را خراب کردند و به زور وارد شهر شدند، بیشتر مردم را در کوچه و بازار و منازل به قتل رسانیدند و نزدیک ظهر با اموال و غنائم فراوان از شهر خارج شدند و در آبی به نام ابیض گرد آمدند، خمس اموال را خود سعود برداشت و بقیه را به هر پیاده یک سهم و به هر سواره دو سهم قسمت کرد».
در نقل دیگری از این حمله آمده است: «در سال ۱۲۱۶ درماه ذیقعده، سعود با سپاهی مرکب از جمیع شهرنشینان و بادیه‌نشینان نجد و جنوب و حجاز و تهامه و نقاط دیگر به قصد حمله به سرزمین کربلای حسینی(ع) حرکت کرد و در بیرون شهر فرود آمد. سپاه مزبور دیوار شهر را خراب کردند و به زور وارد شهر شدند، بیشتر مردم رادر بازارها و خانه‌ها به قتل رسانیدند و گنبد روی قبر مطهر را ویران ساختند و صندوق روی قبر را که زمرد و یاقوت و جواهرات دیگر در آن نشانده شده بود، برگرفتند و آنچه در شهر از مال و سلاح و لباس و فرش و طلا و نقره و قرآنهای نفیس و غیر آنها یافتند، غارت کردند، نزدیک ظهر از شهر بیرون رفتند در حالی که قریب به دو هزار تن از اهل کربلا را کشته بودند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ف
]
ارسال دیدگاه