اقتصاد مقاومتی را از حضرت فاطمه(س) بیاموزیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، اقتصاد مقاومتی واژه‌ای است که رهبر معظم انقلاب در سال‌های اخیر تأکیدات اکیدی بر تحقق آن داشتند؛ ازاین‌رو موضوع اقتصاد مقاومتی علاوه بر مسئولان، به تک‌تک افراد جامعه نیز مربوط می‌شود.

بنابراین هر فردی در هر جایگاهی که قرار دارد می‌تواند با اتخاذ سیره اقتصاد اسلامی به این مهم جامه عمل بپوشاند؛ چراکه نقش اقتصاد مقاومتی در تمام ابعاد زندگی، از درآمد گرفته تا مصرف و توزیع مؤثر است.

ناگفته نماند که دراین‌بین نقش زنان در استحکام بخشیدن به پایه‌های زندگی خانواده‌ها براساس اقتصاد مقاومتی، ناگزیر است؛ لذا بهترین الگو در این رابطه، زندگی حضرت فاطمه(س) است؛ چراکه ایشان الگوی کامل رعایت اقتصاد مقاومتی در خانواده‌ها می‌باشند.

از امام باقر (ع) نقل شده است که: «حضرت فاطمه (س) کارهای خانه و آرد کردن گندم و نان پختن و جارو کردن را عهده‌دار شد و حضرت علی (ع) آنچه به بیرون خانه مربوط بود، مانند جابجا کردن هیزم و آوردن گندم. روزی به حضرت زهرا (س) گفت: آیا در خانه چیزی برای خوردن داریم؟ حضرت فرمود: قسم به خدایی که حق تو را عظیم داشت، سه روز است که چیزی نداریم تا برایت بیاورم. امیرالمؤمنین (ع) فرمود: پس چرا مرا خبر نکردی؟ فرمود: پیامبر (ص) از این‌که از تو چیزی بخواهم مرا بر حذر داشت و فرمود: از پسرعمویت چیزی نخواه مگر این‌که خودش برایت بیاورد...» (بحار‌الانوار، ج۴۳، ص۳۱)

گفتنی است که امروزه افراد با توجه به درآمدها تنظیم می‌شود؛ یعنی هرچه درآمد بیشتر باشد؛ موارد مصرف و محل خرج نیز بیشتر می‌شود؛ درحالی‌که با نگاهی به زندگی حضرت فاطمه(س)، می‌بینیم که عمده توجه ایشان به میزان درآمد مربوط نیست بلکه توجه اصلی حضرت به نوع مصرف معطوف می‌باشد.

در زندگی این بانوی مکرمه، تقسیم‌کار با دقت انجام‌شده بود؛ به‌نحوی‌که کارهای بیرون از خانه بر عهده حضرت علی (ع) و کارهای درون خانه بر عهده حضرت فاطمه (س) بود.

در این تقسیم‌بندی، برنامه‌ریزی مصرف بر عهده کسی بود که کار درون خانه را انجام می‌دهد و میزان درآمد بر عهده فردی بود که کار بیرون از خانه را ب عهده داشت.

حضرت زهرا (س) برنامه‌ریزی مصرفی خانواده را بر پایه مؤلفه‌های اصلی تنظیم کرده بود. این مؤلفه‌ها شامل حلال‌طلبی، حلال مصرفی و اسراف‌گریزی است. لذا در چنین برنامه‌ریزی‌هایی نه مصرف غلط (تبذیر) را شاهدیم و نه مصرف بیش از اندازه (اسراف).

البته در همین بخش مصرف ممکن است کسی به اسم مصرف صحیح دچار مصرف بخیلانه شود! درحالی‌که مصرف صحیح از نگاه اسلام نه بخیلانه است و نه مصرفانه؛ بلکه مصرف معتدلانه مورد تأکید آموزه‌های دینی است.

همچنین حضرت زهرا (س) بر اساس درآمدهایی که داشتند، در شرایط عادی مصرفشان به‌اندازه بود اما در شرایط غیرعادی و هنگامی‌که شرایط سخت اقتصادی پیش می‌آمد قناعت ایشان فزونی می‌گرفت.

در زندگی حضرت فاطمه(س)، کار یک عنصر جداناشدنی بود؛ چراکه ایشان برای تهیه غذا، لباس و اموری از این قبیل تلاش فراوانی می‌نمودند؛ البته درگذشته تهیه این امور بسیار سخت‌تر بود، چراکه تمام مواد اولیه را خود خانم خانه‌دار باید تهیه می‌کرد.

علاوه بر این خانم فاطمه زهرا(س)، هنگامی‌که در شرایط عادی غذایی تهیه می‌کردند؛ به‌اندازه موردنیازشان استفاده می‌کردند و بیش از آن را به مستمندان می‌دادند؛حتی در شرایط غیرعادی، غذای مصرفی روزانه خود را در اختیار دیگران قرار می‌دادند.

ازاین‌رو (آیه 9، سوره انسان) زمانی نازل شد که حضرت به همراه فرزندانشان سه روز غذای افطاری‌شان را به یتیم و مسکین و اسیر دادند.

از این‌ها که بگذریم این احتمال می‌رود که حضرت حتی در مزرعه نیز کار می‌کردند. در روایتی آمده است که شخصی از نیشابور به مدینه مراجعه می‌کند و خانمی هدیه‌ای برای امام کاظم (ع) می‌فرستد؛ امام پارچه‌ای را به آن شخص دادند و فرمودند: «این را به آن خانم بدهید و بگوئید که این پارچه از محصول زمینی تهیه‌شده است که در آن زمین، کشت محصول توسط مادرمان فاطمه (س) صورت گرفته است.»

از این روایت چنین برمی‌آید که حتی، ایشان به کار زراعت نیز مشغول بودند و همه مایحتاج زندگی را تولید می‌کردند؛ نه اینکه فقط مصرف‌گرا باشند و وسایل موردنیازشان را از بازار تهیه نمایند.

...و در پایان ناگفته نماند که هرچقدر هم که درآمد یک خانواده و حتی یک ملت بیشتر شود؛ تا زمانی که قناعت و ساده زیستی در میانشان نباشد رنگ آرامش را نخواهند دید!

انتهای پیام/ر