شخصیت فردی و اجتماعی در دوران نوجوانی پایه ریزی می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از کلاس خبر، از نظر اسلام دوران نوجوانی اهمیت زیادی دارد؛ چون در این دوران، شخصیت فردی و اجتماعی نوجوانان پایه ریزی می شود.

روش تربیتی اسلام به این امر تأکید دارد که نوجوان این دوران را با معرفت و پاکی سپری کند؛ زیرا در این دوران تغییرات عمومی بدن و تأثیرات روانی، آن قدر سریع است که او را دچار تشویش و نگرانی، و برخوردها و ارتباط هایش با اطرافیان و خانواده را د‏چار مشکل می کند. بنابراین، نوجوان دراین زمان شدیداً نیاز به محبت دارد و اینکه دیگران به شخصیت اش احترام بگذ ارند و او را مورد توجه قرار دهند.

از جمله فعالیتهای اساسی که در حیات فردی و جمعی انسان، تاثیری انکارناپذیر دارد فعالیتهای تربیتی است. این فعالیتها برای تحقق اهداف مورد نظر، یک اصل است و مشخص‏کردن اصول تربیت از جمله  اقدامات اساسی است که باید قبل از هر کاری انجام شود.

تعلیم وتربیت در زندگی بشر مهمترین و اساسی ترین جنبه زندگی است به گونه ای که هرگونه، اعوجاج و انحراف در آن باعث انحراف در همه امور زندگی می شود. تواناییهای انسان در زندگی بروز و ظهور پیدا می کند و انسانیت انسان تحقق می یابد. در اسلام به این موضوع مهم توجه بسیار شده و قواعد مناسبی برای رشد انسان تعیین گردیده است. بدیهی است «یک مکتب که درای هدفهای مشخص است و مقررات همه جانبه ای دارد و به اصطلاح سیستم حقوقی و سیستم اقتصادی و سیستم سیاسی دارد، نمی تواند یک سیستم خاص آموزشی نداشته باشد. (مطهری، 1374: 16)

امروز هم به تربیت دوران کودکی بیشتر اهمیت می دهند. بچه ای که در کودکستان است از بچه دبستانی و بچه دبستانی از نوجوان دبیرستان و نوجوان دبیرستان از جوان دانشگاه، جنبه پذیرشش بیشتر است. انسان در سن پنجاه سالگی شخصیتش منعقد می شود. البته مبالغه نباید کرد. انسان یک موجود قابل تغییر و قابل توبه و بازگشت است و ممکن است در سن صدسالگی هم خود را تغییر دهد ولی شک نیست که حالات روحی کم کم ملکه می شود و برگرداندن آنها دشوار می گردد (مطهری، 1374: ص 78-77)

دوره نوجوانى بین دو دوره کودکى و بزرگسالى قرار دارد و تغییر و تحولات این دوره به 3مرحله تقسیم می شود:

مرحله اول 12-14سالگی که مرحله شروع یا مرحله فاصله گرفتن نوجوان از وضعیت پیشین است که با بروز رشد جسمی، نوعی تمایل طبیعی برای فاصله گرفتن کودک از بزرگسالان ، بخصوص والدین را به همراه دارد.

مرحله دوم 15 تا17سالگی مرحله میانی یا مرحله جدایی برای تدارک استقلال که علاوه بر مساله رشد شخصیتی و اخلاقی یک نیاز اساسی دیگر ، یعنی کسب دانش و مهارت های لازم برای اشتغال یا ادامه تحصیل ، به عنوان یک نیاز مهم در تعلیم و تربیت نوجوانان مطرح می شود.

مرحله سوم 18تا20سالگی که مرحله نهایی یا مرحله ورود مجدددر مناسبات اجتماعی که اگر با رشد بهنجار نوجوان در مراحل پیشین صورت گرفته باشد باعث می شود که فرد در مرحله آخر بتدریج به صورت یک فرد مستقل و خودکفا در مناسبات خانوادگی، آموزشی، شغلی، اجتماعی و فرهنگی ایفای نقش کرده و فرد آماده آغاز زندگی جوانی و بزرگسالی همراه با موفقیتی باشد.

یکی از مراحل مهم این دوران که بر عهده‌ی والدین است، دادن آموزش‌های خاص به کودکان و نوجوانان می باشد؛ چون آنها در این سنین، به طور کامل راهنمائی‌های والدین را می‌پذیرند، بنابراین والدین باید از این موقعیت استفاده کنند و آن‌ها را با آموزش‌های خاص این دوران آشنا سازند.

تاثیر گذاری روی شخصیت دیگران  نیازمند تدریج و استمرار است. و افراد به خصوص جوانان و نوجوانان نیز به فراخور استعداد و هوش خود و محیطی که در آن زندگی می کنند، می توانند از راهنمایی و ارشاد دیگران استفاده کنند.

گفتنی است مؤثرترین روش برای تأثیر گذاشتن، برقرار کردن رابطه اثربخش است. هنگامی که بتوان رابطه خوبی با نوجوان برقرار کنیم می شود روی شخصیت و اخلاق او تأثیرگذار باشیم، و برای نیل به این هدف داشتن اطلاعات کلی در رابطه با جوانان و نوجوانان موجب می شود تا درک صحیحی از احساسات و عواطف آنها داشته و تعاملی درست با آنها داشته باشیم.

انتهای پیام/گ