به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو) نرگس احمد پور؛ ایام خسته ی دهه ی فجر بهانه ی جاودانه ای است که حلولش اصحاب رسانه را غرق معنویت نام و کلام ماندگار پیروزی حق بر شمشیر کند،افسوس که باب شده است بیشتر از پرداختن به خبرها،کامنت های خبرساز را بزرگتر از وجه ی خاص اجتماعی مطلب جلوه می دهیم.کودکانی می مانیم دل نازک که تلنگر کلام سخیف نا اهلانی دون مایه شیشه ی صبرمان را پر از ترک می کند وبه بازیچه ای که دست بیگانه و ابلیسی جهل را پشت پرده دارد، وارد میدان دوست ستیزی و دشمن شاد کردن می شویم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو), .,
غافل از آنکه یک سال به انتظار نشسته ایم تا قامت راست اسلام مبین وجاودان را درست در ایامی که بیگانه با آلت دستی جدید به نام شارلی پای سفت می کند تا دیگر بار به پهلوهامان لگد بزند و لگام نافرجامی دینی را باب کند خود اسباب شادی دشمن دین می شویم.یک سال زحمات مدیران شهری را رصد می کنیم تا در قیاس گذشتگان،نقاط ضعف وقوت رشد ومحرومیت دیارمان را به سطر بکشیم بی توجه تنها به سخنی ورأی ونظری که ارائه ی آن حق آزاد افراد در یک جامعه ی آزاد،به شرط رعایت موازین قانونی وشرعی ودر چارچوب عدم شکستن حریم دیگری می باشد بسنده نموده و کلام حریمی خصوصی را به دامان رسانه کشانده وجنجالی در قالب کامنت های سخیف و دور از شأن اجتماعی افراد تکیه کلام نموده ایم وگوی در میدان مغرضان می اندازیم.
خطابم به مدیرکل اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برادر دینی ام حاج امین کمالوند است:
جناب کمالوند عزیز آقای آزاد خردمند گرامی به عنوان یک بانوی اهل قلم ودلسوزِ نسلی که تشنه ی دنیای مجازی است وچشم در چشم شیشه ای رایانه دارد این است:
آقایان،فرهنگ مطالعه ی مجازی در استان،قربانی افرادی خواننده نما شده و حرمت افراد سوژه ی خبر مورد توهین عده ای مغرض قرار گرفته است.
این تیر خلاص افراد نادان و ناباب،مسوول وزارت کشوری و عامی و فرهنگی و کارمند وکارگر نمی شناسند و پیکان بی فرهنگی ولا ابالی گری را تا حد توهین به خانواده ی این عزیزان که گاه از خانواده ی محترم شهیدان عظیم الشان و والا مرتبه اند فراتر رفته و وظیفه شما عزیزان یک تذکر جدی و جلوگیری از فاجعه ای به نام «مرگ اندیشه های سیاسی » در رسانه هاست.
این افراد مغرض بی آنکه به متن خبر و افراد نامبرده در سطر خبرها توجه کنند تنها اسباب فرحشان بازی با کلمات آن هم با سخیف ترین وجه ممکن است.کار از زمزمه کردن در مورد نمایندگان محترم مجلس و مارک لباس و گوشی و لیست داشته ها و نداشته ها شروع و تا تفتیش عقاید سیاسی و مذهبی و هر چه که نامش حریم امن اشخاص است فراتر رفته است.
در عجب مانده ام ما اهل رسانه و فرهنگ چگونه سرخود را در برابر نسلی که دیدگاهش با دنیای مجازی بیگانه نیست بالا نگه داریم و جذابیت متن و کلام را چگونه به جان آنان اینچنین تلخ می کنیم.آیا در حریم خانه هامان هم از این ادبیات زشت استفاده می کنیم؟آیا عقاید افراد خانواده هایمان همه یکدست و پیرو یک عقیده ی خاص است؟
آیا جای کفر نباشد،نعوذبه الله خدای افراد اصولگرا واصلاحطلب دوتاست؟تفاوت عبادت دارد؟یا نوع ساختاری این انسان ها از هم مجزاست؟در دو کشور دوگانه یا بیگانه زیست می کنند؟کار به جایی رسیده که رعایت شئونات مذهبی نمی کنیم وچماق کلمات را بردهان مقابل فرود می آوریم.
مگر این ها همان فریادهای جاودان ۵۷ نیستند؟مگر بازماندگان دلیرمردان دهه ی شکوه انقلاب را ازیاد برده اید؟فرزندان گلوله وگل؟یادگاران میله های مخوف الانبار وعماره والبغداد.ویا آدمیانی که زاییده ی ذهن هوشیارمان در صندوق آراء عمومی ؟
دوست خبرنگار،برادر مسئول،خواهر دینی من و هر که روحت جریحه دار است وزبان را در کام می چرخانی وچشم به رقص کلمات وخشم قلم دوخته ای و نگاهت را بر کُرنش و جوانمردی بسته ای گوش فرادار،ما فرزندان دیار خاک و خمپاره ایم دور از ذهن است دست در دست هم فرزندانمان را به پرده دری و بی ادبی ادبیاتی در رسانه تشویق کنیم کافی است قسمت کامنت ها در سایت ها مسدود شود تا ارزش مطلب به بار نشیند و مطلب بوی ناب خبر دهد بوی هیجان دهه ی پنجاه و شهادت دهه ی شصت و شهامت دهه ی هفتاد و رشادت دهه ی هشتاد و مقاومت دهه ی نود تا انسان های بزرگ خلق شوند در حماسه ی جاودان ایران زمین.
این پرده دری های مجازی ادبیات سخیف کلماتی گوی دشمنان است در میدان دوست و از این نبرد ناهنجار رسانه ای بوی تزلزل اندیشه های سیاسی در جامعه می آید.
عزیزان مسئول به هوش باشید سونامی جهل رسانه ای در راه است اگر ادبیات بی فرهنگی و مغرضانه باب شود.
انتهای پیام/
غافل از آنکه یک سال به انتظار نشسته ایم تا قامت راست اسلام مبین وجاودان را درست در ایامی که بیگانه با آلت دستی جدید به نام شارلی پای سفت می کند تا دیگر بار به پهلوهامان لگد بزند و لگام نافرجامی دینی را باب کند خود اسباب شادی دشمن دین می شویم.یک سال زحمات مدیران شهری را رصد می کنیم تا در قیاس گذشتگان،نقاط ضعف وقوت رشد ومحرومیت دیارمان را به سطر بکشیم بی توجه تنها به سخنی ورأی ونظری که ارائه ی آن حق آزاد افراد در یک جامعه ی آزاد،به شرط رعایت موازین قانونی وشرعی ودر چارچوب عدم شکستن حریم دیگری می باشد بسنده نموده و کلام حریمی خصوصی را به دامان رسانه کشانده وجنجالی در قالب کامنت های سخیف و دور از شأن اجتماعی افراد تکیه کلام نموده ایم وگوی در میدان مغرضان می اندازیم.
خطابم به مدیرکل اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برادر دینی ام حاج امین کمالوند است:
جناب کمالوند عزیز آقای آزاد خردمند گرامی به عنوان یک بانوی اهل قلم ودلسوزِ نسلی که تشنه ی دنیای مجازی است وچشم در چشم شیشه ای رایانه دارد این است:
آقایان،فرهنگ مطالعه ی مجازی در استان،قربانی افرادی خواننده نما شده و حرمت افراد سوژه ی خبر مورد توهین عده ای مغرض قرار گرفته است.
این تیر خلاص افراد نادان و ناباب،مسوول وزارت کشوری و عامی و فرهنگی و کارمند وکارگر نمی شناسند و پیکان بی فرهنگی ولا ابالی گری را تا حد توهین به خانواده ی این عزیزان که گاه از خانواده ی محترم شهیدان عظیم الشان و والا مرتبه اند فراتر رفته و وظیفه شما عزیزان یک تذکر جدی و جلوگیری از فاجعه ای به نام «مرگ اندیشه های سیاسی » در رسانه هاست.
این افراد مغرض بی آنکه به متن خبر و افراد نامبرده در سطر خبرها توجه کنند تنها اسباب فرحشان بازی با کلمات آن هم با سخیف ترین وجه ممکن است.کار از زمزمه کردن در مورد نمایندگان محترم مجلس و مارک لباس و گوشی و لیست داشته ها و نداشته ها شروع و تا تفتیش عقاید سیاسی و مذهبی و هر چه که نامش حریم امن اشخاص است فراتر رفته است.
در عجب مانده ام ما اهل رسانه و فرهنگ چگونه سرخود را در برابر نسلی که دیدگاهش با دنیای مجازی بیگانه نیست بالا نگه داریم و جذابیت متن و کلام را چگونه به جان آنان اینچنین تلخ می کنیم.آیا در حریم خانه هامان هم از این ادبیات زشت استفاده می کنیم؟آیا عقاید افراد خانواده هایمان همه یکدست و پیرو یک عقیده ی خاص است؟
آیا جای کفر نباشد،نعوذبه الله خدای افراد اصولگرا واصلاحطلب دوتاست؟تفاوت عبادت دارد؟یا نوع ساختاری این انسان ها از هم مجزاست؟در دو کشور دوگانه یا بیگانه زیست می کنند؟کار به جایی رسیده که رعایت شئونات مذهبی نمی کنیم وچماق کلمات را بردهان مقابل فرود می آوریم.
مگر این ها همان فریادهای جاودان ۵۷ نیستند؟مگر بازماندگان دلیرمردان دهه ی شکوه انقلاب را ازیاد برده اید؟فرزندان گلوله وگل؟یادگاران میله های مخوف الانبار وعماره والبغداد.ویا آدمیانی که زاییده ی ذهن هوشیارمان در صندوق آراء عمومی ؟
دوست خبرنگار،برادر مسئول،خواهر دینی من و هر که روحت جریحه دار است وزبان را در کام می چرخانی وچشم به رقص کلمات وخشم قلم دوخته ای و نگاهت را بر کُرنش و جوانمردی بسته ای گوش فرادار،ما فرزندان دیار خاک و خمپاره ایم دور از ذهن است دست در دست هم فرزندانمان را به پرده دری و بی ادبی ادبیاتی در رسانه تشویق کنیم کافی است قسمت کامنت ها در سایت ها مسدود شود تا ارزش مطلب به بار نشیند و مطلب بوی ناب خبر دهد بوی هیجان دهه ی پنجاه و شهادت دهه ی شصت و شهامت دهه ی هفتاد و رشادت دهه ی هشتاد و مقاومت دهه ی نود تا انسان های بزرگ خلق شوند در حماسه ی جاودان ایران زمین.
این پرده دری های مجازی ادبیات سخیف کلماتی گوی دشمنان است در میدان دوست و از این نبرد ناهنجار رسانه ای بوی تزلزل اندیشه های سیاسی در جامعه می آید.
عزیزان مسئول به هوش باشید سونامی جهل رسانه ای در راه است اگر ادبیات بی فرهنگی و مغرضانه باب شود.
انتهای پیام/
غافل از آنکه یک سال به انتظار نشسته ایم تا قامت راست اسلام مبین وجاودان را درست در ایامی که بیگانه با آلت دستی جدید به نام شارلی پای سفت می کند تا دیگر بار به پهلوهامان لگد بزند و لگام نافرجامی دینی را باب کند خود اسباب شادی دشمن دین می شویم.یک سال زحمات مدیران شهری را رصد می کنیم تا در قیاس گذشتگان،نقاط ضعف وقوت رشد ومحرومیت دیارمان را به سطر بکشیم بی توجه تنها به سخنی ورأی ونظری که ارائه ی آن حق آزاد افراد در یک جامعه ی آزاد،به شرط رعایت موازین قانونی وشرعی ودر چارچوب عدم شکستن حریم دیگری می باشد بسنده نموده و کلام حریمی خصوصی را به دامان رسانه کشانده وجنجالی در قالب کامنت های سخیف و دور از شأن اجتماعی افراد تکیه کلام نموده ایم وگوی در میدان مغرضان می اندازیم.
خطابم به مدیرکل اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برادر دینی ام حاج امین کمالوند است:
جناب کمالوند عزیز آقای آزاد خردمند گرامی به عنوان یک بانوی اهل قلم ودلسوزِ نسلی که تشنه ی دنیای مجازی است وچشم در چشم شیشه ای رایانه دارد این است:
آقایان،فرهنگ مطالعه ی مجازی در استان،قربانی افرادی خواننده نما شده و حرمت افراد سوژه ی خبر مورد توهین عده ای مغرض قرار گرفته است.
این تیر خلاص افراد نادان و ناباب،مسوول وزارت کشوری و عامی و فرهنگی و کارمند وکارگر نمی شناسند و پیکان بی فرهنگی ولا ابالی گری را تا حد توهین به خانواده ی این عزیزان که گاه از خانواده ی محترم شهیدان عظیم الشان و والا مرتبه اند فراتر رفته و وظیفه شما عزیزان یک تذکر جدی و جلوگیری از فاجعه ای به نام «مرگ اندیشه های سیاسی » در رسانه هاست.
این افراد مغرض بی آنکه به متن خبر و افراد نامبرده در سطر خبرها توجه کنند تنها اسباب فرحشان بازی با کلمات آن هم با سخیف ترین وجه ممکن است.کار از زمزمه کردن در مورد نمایندگان محترم مجلس و مارک لباس و گوشی و لیست داشته ها و نداشته ها شروع و تا تفتیش عقاید سیاسی و مذهبی و هر چه که نامش حریم امن اشخاص است فراتر رفته است.
در عجب مانده ام ما اهل رسانه و فرهنگ چگونه سرخود را در برابر نسلی که دیدگاهش با دنیای مجازی بیگانه نیست بالا نگه داریم و جذابیت متن و کلام را چگونه به جان آنان اینچنین تلخ می کنیم.آیا در حریم خانه هامان هم از این ادبیات زشت استفاده می کنیم؟آیا عقاید افراد خانواده هایمان همه یکدست و پیرو یک عقیده ی خاص است؟
آیا جای کفر نباشد،نعوذبه الله خدای افراد اصولگرا واصلاحطلب دوتاست؟تفاوت عبادت دارد؟یا نوع ساختاری این انسان ها از هم مجزاست؟در دو کشور دوگانه یا بیگانه زیست می کنند؟کار به جایی رسیده که رعایت شئونات مذهبی نمی کنیم وچماق کلمات را بردهان مقابل فرود می آوریم.
مگر این ها همان فریادهای جاودان ۵۷ نیستند؟مگر بازماندگان دلیرمردان دهه ی شکوه انقلاب را ازیاد برده اید؟فرزندان گلوله وگل؟یادگاران میله های مخوف الانبار وعماره والبغداد.ویا آدمیانی که زاییده ی ذهن هوشیارمان در صندوق آراء عمومی ؟
دوست خبرنگار،برادر مسئول،خواهر دینی من و هر که روحت جریحه دار است وزبان را در کام می چرخانی وچشم به رقص کلمات وخشم قلم دوخته ای و نگاهت را بر کُرنش و جوانمردی بسته ای گوش فرادار،ما فرزندان دیار خاک و خمپاره ایم دور از ذهن است دست در دست هم فرزندانمان را به پرده دری و بی ادبی ادبیاتی در رسانه تشویق کنیم کافی است قسمت کامنت ها در سایت ها مسدود شود تا ارزش مطلب به بار نشیند و مطلب بوی ناب خبر دهد بوی هیجان دهه ی پنجاه و شهادت دهه ی شصت و شهامت دهه ی هفتاد و رشادت دهه ی هشتاد و مقاومت دهه ی نود تا انسان های بزرگ خلق شوند در حماسه ی جاودان ایران زمین.
این پرده دری های مجازی ادبیات سخیف کلماتی گوی دشمنان است در میدان دوست و از این نبرد ناهنجار رسانه ای بوی تزلزل اندیشه های سیاسی در جامعه می آید.
عزیزان مسئول به هوش باشید سونامی جهل رسانه ای در راه است اگر ادبیات بی فرهنگی و مغرضانه باب شود.
انتهای پیام/
غافل از آنکه یک سال به انتظار نشسته ایم تا قامت راست اسلام مبین وجاودان را درست در ایامی که بیگانه با آلت دستی جدید به نام شارلی پای سفت می کند تا دیگر بار به پهلوهامان لگد بزند و لگام نافرجامی دینی را باب کند خود اسباب شادی دشمن دین می شویم.یک سال زحمات مدیران شهری را رصد می کنیم تا در قیاس گذشتگان،نقاط ضعف وقوت رشد ومحرومیت دیارمان را به سطر بکشیم بی توجه تنها به سخنی ورأی ونظری که ارائه ی آن حق آزاد افراد در یک جامعه ی آزاد،به شرط رعایت موازین قانونی وشرعی ودر چارچوب عدم شکستن حریم دیگری می باشد بسنده نموده و کلام حریمی خصوصی را به دامان رسانه کشانده وجنجالی در قالب کامنت های سخیف و دور از شأن اجتماعی افراد تکیه کلام نموده ایم وگوی در میدان مغرضان می اندازیم.
خطابم به مدیرکل اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برادر دینی ام حاج امین کمالوند است:
جناب کمالوند عزیز آقای آزاد خردمند گرامی به عنوان یک بانوی اهل قلم ودلسوزِ نسلی که تشنه ی دنیای مجازی است وچشم در چشم شیشه ای رایانه دارد این است:
آقایان،فرهنگ مطالعه ی مجازی در استان،قربانی افرادی خواننده نما شده و حرمت افراد سوژه ی خبر مورد توهین عده ای مغرض قرار گرفته است.
این تیر خلاص افراد نادان و ناباب،مسوول وزارت کشوری و عامی و فرهنگی و کارمند وکارگر نمی شناسند و پیکان بی فرهنگی ولا ابالی گری را تا حد توهین به خانواده ی این عزیزان که گاه از خانواده ی محترم شهیدان عظیم الشان و والا مرتبه اند فراتر رفته و وظیفه شما عزیزان یک تذکر جدی و جلوگیری از فاجعه ای به نام «مرگ اندیشه های سیاسی » در رسانه هاست.
این افراد مغرض بی آنکه به متن خبر و افراد نامبرده در سطر خبرها توجه کنند تنها اسباب فرحشان بازی با کلمات آن هم با سخیف ترین وجه ممکن است.کار از زمزمه کردن در مورد نمایندگان محترم مجلس و مارک لباس و گوشی و لیست داشته ها و نداشته ها شروع و تا تفتیش عقاید سیاسی و مذهبی و هر چه که نامش حریم امن اشخاص است فراتر رفته است.
در عجب مانده ام ما اهل رسانه و فرهنگ چگونه سرخود را در برابر نسلی که دیدگاهش با دنیای مجازی بیگانه نیست بالا نگه داریم و جذابیت متن و کلام را چگونه به جان آنان اینچنین تلخ می کنیم.آیا در حریم خانه هامان هم از این ادبیات زشت استفاده می کنیم؟آیا عقاید افراد خانواده هایمان همه یکدست و پیرو یک عقیده ی خاص است؟
آیا جای کفر نباشد،نعوذبه الله خدای افراد اصولگرا واصلاحطلب دوتاست؟تفاوت عبادت دارد؟یا نوع ساختاری این انسان ها از هم مجزاست؟در دو کشور دوگانه یا بیگانه زیست می کنند؟کار به جایی رسیده که رعایت شئونات مذهبی نمی کنیم وچماق کلمات را بردهان مقابل فرود می آوریم.
مگر این ها همان فریادهای جاودان ۵۷ نیستند؟مگر بازماندگان دلیرمردان دهه ی شکوه انقلاب را ازیاد برده اید؟فرزندان گلوله وگل؟یادگاران میله های مخوف الانبار وعماره والبغداد.ویا آدمیانی که زاییده ی ذهن هوشیارمان در صندوق آراء عمومی ؟
دوست خبرنگار،برادر مسئول،خواهر دینی من و هر که روحت جریحه دار است وزبان را در کام می چرخانی وچشم به رقص کلمات وخشم قلم دوخته ای و نگاهت را بر کُرنش و جوانمردی بسته ای گوش فرادار،ما فرزندان دیار خاک و خمپاره ایم دور از ذهن است دست در دست هم فرزندانمان را به پرده دری و بی ادبی ادبیاتی در رسانه تشویق کنیم کافی است قسمت کامنت ها در سایت ها مسدود شود تا ارزش مطلب به بار نشیند و مطلب بوی ناب خبر دهد بوی هیجان دهه ی پنجاه و شهادت دهه ی شصت و شهامت دهه ی هفتاد و رشادت دهه ی هشتاد و مقاومت دهه ی نود تا انسان های بزرگ خلق شوند در حماسه ی جاودان ایران زمین.
این پرده دری های مجازی ادبیات سخیف کلماتی گوی دشمنان است در میدان دوست و از این نبرد ناهنجار رسانه ای بوی تزلزل اندیشه های سیاسی در جامعه می آید.
عزیزان مسئول به هوش باشید سونامی جهل رسانه ای در راه است اگر ادبیات بی فرهنگی و مغرضانه باب شود.
انتهای پیام/
غافل از آنکه یک سال به انتظار نشسته ایم تا قامت راست اسلام مبین وجاودان را درست در ایامی که بیگانه با آلت دستی جدید به نام شارلی پای سفت می کند تا دیگر بار به پهلوهامان لگد بزند و لگام نافرجامی دینی را باب کند خود اسباب شادی دشمن دین می شویم.یک سال زحمات مدیران شهری را رصد می کنیم تا در قیاس گذشتگان،نقاط ضعف وقوت رشد ومحرومیت دیارمان را به سطر بکشیم بی توجه تنها به سخنی ورأی ونظری که ارائه ی آن حق آزاد افراد در یک جامعه ی آزاد،به شرط رعایت موازین قانونی وشرعی ودر چارچوب عدم شکستن حریم دیگری می باشد بسنده نموده و کلام حریمی خصوصی را به دامان رسانه کشانده وجنجالی در قالب کامنت های سخیف و دور از شأن اجتماعی افراد تکیه کلام نموده ایم وگوی در میدان مغرضان می اندازیم.
خطابم به مدیرکل اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برادر دینی ام حاج امین کمالوند است:
جناب کمالوند عزیز آقای آزاد خردمند گرامی به عنوان یک بانوی اهل قلم ودلسوزِ نسلی که تشنه ی دنیای مجازی است وچشم در چشم شیشه ای رایانه دارد این است:
آقایان،فرهنگ مطالعه ی مجازی در استان،قربانی افرادی خواننده نما شده و حرمت افراد سوژه ی خبر مورد توهین عده ای مغرض قرار گرفته است.
این تیر خلاص افراد نادان و ناباب،مسوول وزارت کشوری و عامی و فرهنگی و کارمند وکارگر نمی شناسند و پیکان بی فرهنگی ولا ابالی گری را تا حد توهین به خانواده ی این عزیزان که گاه از خانواده ی محترم شهیدان عظیم الشان و والا مرتبه اند فراتر رفته و وظیفه شما عزیزان یک تذکر جدی و جلوگیری از فاجعه ای به نام «مرگ اندیشه های سیاسی » در رسانه هاست.
این افراد مغرض بی آنکه به متن خبر و افراد نامبرده در سطر خبرها توجه کنند تنها اسباب فرحشان بازی با کلمات آن هم با سخیف ترین وجه ممکن است.کار از زمزمه کردن در مورد نمایندگان محترم مجلس و مارک لباس و گوشی و لیست داشته ها و نداشته ها شروع و تا تفتیش عقاید سیاسی و مذهبی و هر چه که نامش حریم امن اشخاص است فراتر رفته است.
در عجب مانده ام ما اهل رسانه و فرهنگ چگونه سرخود را در برابر نسلی که دیدگاهش با دنیای مجازی بیگانه نیست بالا نگه داریم و جذابیت متن و کلام را چگونه به جان آنان اینچنین تلخ می کنیم.آیا در حریم خانه هامان هم از این ادبیات زشت استفاده می کنیم؟آیا عقاید افراد خانواده هایمان همه یکدست و پیرو یک عقیده ی خاص است؟
آیا جای کفر نباشد،نعوذبه الله خدای افراد اصولگرا واصلاحطلب دوتاست؟تفاوت عبادت دارد؟یا نوع ساختاری این انسان ها از هم مجزاست؟در دو کشور دوگانه یا بیگانه زیست می کنند؟کار به جایی رسیده که رعایت شئونات مذهبی نمی کنیم وچماق کلمات را بردهان مقابل فرود می آوریم.
مگر این ها همان فریادهای جاودان ۵۷ نیستند؟مگر بازماندگان دلیرمردان دهه ی شکوه انقلاب را ازیاد برده اید؟فرزندان گلوله وگل؟یادگاران میله های مخوف الانبار وعماره والبغداد.ویا آدمیانی که زاییده ی ذهن هوشیارمان در صندوق آراء عمومی ؟
دوست خبرنگار،برادر مسئول،خواهر دینی من و هر که روحت جریحه دار است وزبان را در کام می چرخانی وچشم به رقص کلمات وخشم قلم دوخته ای و نگاهت را بر کُرنش و جوانمردی بسته ای گوش فرادار،ما فرزندان دیار خاک و خمپاره ایم دور از ذهن است دست در دست هم فرزندانمان را به پرده دری و بی ادبی ادبیاتی در رسانه تشویق کنیم کافی است قسمت کامنت ها در سایت ها مسدود شود تا ارزش مطلب به بار نشیند و مطلب بوی ناب خبر دهد بوی هیجان دهه ی پنجاه و شهادت دهه ی شصت و شهامت دهه ی هفتاد و رشادت دهه ی هشتاد و مقاومت دهه ی نود تا انسان های بزرگ خلق شوند در حماسه ی جاودان ایران زمین.
این پرده دری های مجازی ادبیات سخیف کلماتی گوی دشمنان است در میدان دوست و از این نبرد ناهنجار رسانه ای بوی تزلزل اندیشه های سیاسی در جامعه می آید.
عزیزان مسئول به هوش باشید سونامی جهل رسانه ای در راه است اگر ادبیات بی فرهنگی و مغرضانه باب شود.
انتهای پیام/
غافل از آنکه یک سال به انتظار نشسته ایم تا قامت راست اسلام مبین وجاودان را درست در ایامی که بیگانه با آلت دستی جدید به نام شارلی پای سفت می کند تا دیگر بار به پهلوهامان لگد بزند و لگام نافرجامی دینی را باب کند خود اسباب شادی دشمن دین می شویم.یک سال زحمات مدیران شهری را رصد می کنیم تا در قیاس گذشتگان،نقاط ضعف وقوت رشد ومحرومیت دیارمان را به سطر بکشیم بی توجه تنها به سخنی ورأی ونظری که ارائه ی آن حق آزاد افراد در یک جامعه ی آزاد،به شرط رعایت موازین قانونی وشرعی ودر چارچوب عدم شکستن حریم دیگری می باشد بسنده نموده و کلام حریمی خصوصی را به دامان رسانه کشانده وجنجالی در قالب کامنت های سخیف و دور از شأن اجتماعی افراد تکیه کلام نموده ایم وگوی در میدان مغرضان می اندازیم.
خطابم به مدیرکل اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برادر دینی ام حاج امین کمالوند است:
جناب کمالوند عزیز آقای آزاد خردمند گرامی به عنوان یک بانوی اهل قلم ودلسوزِ نسلی که تشنه ی دنیای مجازی است وچشم در چشم شیشه ای رایانه دارد این است:
آقایان،فرهنگ مطالعه ی مجازی در استان،قربانی افرادی خواننده نما شده و حرمت افراد سوژه ی خبر مورد توهین عده ای مغرض قرار گرفته است.
این تیر خلاص افراد نادان و ناباب،مسوول وزارت کشوری و عامی و فرهنگی و کارمند وکارگر نمی شناسند و پیکان بی فرهنگی ولا ابالی گری را تا حد توهین به خانواده ی این عزیزان که گاه از خانواده ی محترم شهیدان عظیم الشان و والا مرتبه اند فراتر رفته و وظیفه شما عزیزان یک تذکر جدی و جلوگیری از فاجعه ای به نام «مرگ اندیشه های سیاسی » در رسانه هاست.
این افراد مغرض بی آنکه به متن خبر و افراد نامبرده در سطر خبرها توجه کنند تنها اسباب فرحشان بازی با کلمات آن هم با سخیف ترین وجه ممکن است.کار از زمزمه کردن در مورد نمایندگان محترم مجلس و مارک لباس و گوشی و لیست داشته ها و نداشته ها شروع و تا تفتیش عقاید سیاسی و مذهبی و هر چه که نامش حریم امن اشخاص است فراتر رفته است.
در عجب مانده ام ما اهل رسانه و فرهنگ چگونه سرخود را در برابر نسلی که دیدگاهش با دنیای مجازی بیگانه نیست بالا نگه داریم و جذابیت متن و کلام را چگونه به جان آنان اینچنین تلخ می کنیم.آیا در حریم خانه هامان هم از این ادبیات زشت استفاده می کنیم؟آیا عقاید افراد خانواده هایمان همه یکدست و پیرو یک عقیده ی خاص است؟
آیا جای کفر نباشد،نعوذبه الله خدای افراد اصولگرا واصلاحطلب دوتاست؟تفاوت عبادت دارد؟یا نوع ساختاری این انسان ها از هم مجزاست؟در دو کشور دوگانه یا بیگانه زیست می کنند؟کار به جایی رسیده که رعایت شئونات مذهبی نمی کنیم وچماق کلمات را بردهان مقابل فرود می آوریم.
مگر این ها همان فریادهای جاودان ۵۷ نیستند؟مگر بازماندگان دلیرمردان دهه ی شکوه انقلاب را ازیاد برده اید؟فرزندان گلوله وگل؟یادگاران میله های مخوف الانبار وعماره والبغداد.ویا آدمیانی که زاییده ی ذهن هوشیارمان در صندوق آراء عمومی ؟
دوست خبرنگار،برادر مسئول،خواهر دینی من و هر که روحت جریحه دار است وزبان را در کام می چرخانی وچشم به رقص کلمات وخشم قلم دوخته ای و نگاهت را بر کُرنش و جوانمردی بسته ای گوش فرادار،ما فرزندان دیار خاک و خمپاره ایم دور از ذهن است دست در دست هم فرزندانمان را به پرده دری و بی ادبی ادبیاتی در رسانه تشویق کنیم کافی است قسمت کامنت ها در سایت ها مسدود شود تا ارزش مطلب به بار نشیند و مطلب بوی ناب خبر دهد بوی هیجان دهه ی پنجاه و شهادت دهه ی شصت و شهامت دهه ی هفتاد و رشادت دهه ی هشتاد و مقاومت دهه ی نود تا انسان های بزرگ خلق شوند در حماسه ی جاودان ایران زمین.
این پرده دری های مجازی ادبیات سخیف کلماتی گوی دشمنان است در میدان دوست و از این نبرد ناهنجار رسانه ای بوی تزلزل اندیشه های سیاسی در جامعه می آید.
عزیزان مسئول به هوش باشید سونامی جهل رسانه ای در راه است اگر ادبیات بی فرهنگی و مغرضانه باب شود.
انتهای پیام/
,
غافل از آنکه یک سال به انتظار نشسته ایم تا قامت راست اسلام مبین وجاودان را درست در ایامی که بیگانه با آلت دستی جدید به نام شارلی پای سفت می کند تا دیگر بار به پهلوهامان لگد بزند و لگام نافرجامی دینی را باب کند خود اسباب شادی دشمن دین می شویم.یک سال زحمات مدیران شهری را رصد می کنیم تا در قیاس گذشتگان،نقاط ضعف وقوت رشد ومحرومیت دیارمان را به سطر بکشیم بی توجه تنها به سخنی ورأی ونظری که ارائه ی آن حق آزاد افراد در یک جامعه ی آزاد،به شرط رعایت موازین قانونی وشرعی ودر چارچوب عدم شکستن حریم دیگری می باشد بسنده نموده و کلام حریمی خصوصی را به دامان رسانه کشانده وجنجالی در قالب کامنت های سخیف و دور از شأن اجتماعی افراد تکیه کلام نموده ایم وگوی در میدان مغرضان می اندازیم.
, .,,
خطابم به مدیرکل اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برادر دینی ام حاج امین کمالوند است:
,جناب کمالوند عزیز آقای آزاد خردمند گرامی به عنوان یک بانوی اهل قلم ودلسوزِ نسلی که تشنه ی دنیای مجازی است وچشم در چشم شیشه ای رایانه دارد این است:
,آقایان،فرهنگ مطالعه ی مجازی در استان،قربانی افرادی خواننده نما شده و حرمت افراد سوژه ی خبر مورد توهین عده ای مغرض قرار گرفته است.
, .,این تیر خلاص افراد نادان و ناباب،مسوول وزارت کشوری و عامی و فرهنگی و کارمند وکارگر نمی شناسند و پیکان بی فرهنگی ولا ابالی گری را تا حد توهین به خانواده ی این عزیزان که گاه از خانواده ی محترم شهیدان عظیم الشان و والا مرتبه اند فراتر رفته و وظیفه شما عزیزان یک تذکر جدی و جلوگیری از فاجعه ای به نام «مرگ اندیشه های سیاسی » در رسانه هاست.
, .,,
این افراد مغرض بی آنکه به متن خبر و افراد نامبرده در سطر خبرها توجه کنند تنها اسباب فرحشان بازی با کلمات آن هم با سخیف ترین وجه ممکن است.کار از زمزمه کردن در مورد نمایندگان محترم مجلس و مارک لباس و گوشی و لیست داشته ها و نداشته ها شروع و تا تفتیش عقاید سیاسی و مذهبی و هر چه که نامش حریم امن اشخاص است فراتر رفته است.
, .,در عجب مانده ام ما اهل رسانه و فرهنگ چگونه سرخود را در برابر نسلی که دیدگاهش با دنیای مجازی بیگانه نیست بالا نگه داریم و جذابیت متن و کلام را چگونه به جان آنان اینچنین تلخ می کنیم.آیا در حریم خانه هامان هم از این ادبیات زشت استفاده می کنیم؟آیا عقاید افراد خانواده هایمان همه یکدست و پیرو یک عقیده ی خاص است؟
,,
آیا جای کفر نباشد،نعوذبه الله خدای افراد اصولگرا واصلاحطلب دوتاست؟تفاوت عبادت دارد؟یا نوع ساختاری این انسان ها از هم مجزاست؟در دو کشور دوگانه یا بیگانه زیست می کنند؟کار به جایی رسیده که رعایت شئونات مذهبی نمی کنیم وچماق کلمات را بردهان مقابل فرود می آوریم.
, .,مگر این ها همان فریادهای جاودان ۵۷ نیستند؟مگر بازماندگان دلیرمردان دهه ی شکوه انقلاب را ازیاد برده اید؟فرزندان گلوله وگل؟یادگاران میله های مخوف الانبار وعماره والبغداد.ویا آدمیانی که زاییده ی ذهن هوشیارمان در صندوق آراء عمومی ؟
,,
دوست خبرنگار،برادر مسئول،خواهر دینی من و هر که روحت جریحه دار است وزبان را در کام می چرخانی وچشم به رقص کلمات وخشم قلم دوخته ای و نگاهت را بر کُرنش و جوانمردی بسته ای گوش فرادار،ما فرزندان دیار خاک و خمپاره ایم دور از ذهن است دست در دست هم فرزندانمان را به پرده دری و بی ادبی ادبیاتی در رسانه تشویق کنیم کافی است قسمت کامنت ها در سایت ها مسدود شود تا ارزش مطلب به بار نشیند و مطلب بوی ناب خبر دهد بوی هیجان دهه ی پنجاه و شهادت دهه ی شصت و شهامت دهه ی هفتاد و رشادت دهه ی هشتاد و مقاومت دهه ی نود تا انسان های بزرگ خلق شوند در حماسه ی جاودان ایران زمین.
, .,این پرده دری های مجازی ادبیات سخیف کلماتی گوی دشمنان است در میدان دوست و از این نبرد ناهنجار رسانه ای بوی تزلزل اندیشه های سیاسی در جامعه می آید.
,عزیزان مسئول به هوش باشید سونامی جهل رسانه ای در راه است اگر ادبیات بی فرهنگی و مغرضانه باب شود.
, .,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه