به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، مرضیه سلیمانی در گفت و گو با سراب روانسر در مورد طرح خود و انگیزه اولیه برای این طرح اینگونه گفت که : با توجه به تحقیقاتی که چندین ماه در مورد افراد نابینا انجام دادم به این نتیجه رسیدم که این افراد تاجایی که من بدانم به جز کسب علم از طریق خط بریل هیچ گونه فعالیتی در زمینه کارهای هنری و کارهایی که منجر به کسب در آمد شود را ندارند و نمی توانند کسب درآمد بکنند به همین دلیل به فکرک سب و کار و درآمد برای افراد نابینا شدم و طرحی را به عنوان دارقالی هوشمند برای افراد نابینا و حتی کم بینایان در حد شدت معلولیت متوسط به بالا طراحی و اجرا کردم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سراب روانسر,وی در مورد مشخصات ظاهری طرح اینگونه توضیح داد که : درابتدا یک دارقالی را چله کشی کردم( سوارکردن نخ برروی دارقالی ) بعد یک قطعه چوب که در اصطلاح گرد نام دارد و کارگردش این است که نخ جلو و عقب را از هم جدامی کند، شیارهایی را روی آن درست کردم ونخ ها در داخل شیارهای گرد قرارمی گیرند، بعد دومدار را روی دارقالی نسب کرده ام که یکی از این مدارها به چوب گرد و دیگر مدار به برق وصل است و ازطریق بلندگویی که درآن وجود دارد شماره ی تارهای قالی رابا توجه به اینکه قبلاحافظه گذاری و ذخیره شده است به ما می گوید که به این عمل تارخوان صوتی می گوییم و به عنوان حافظه عمل می کند و این قابلیت را دارد که شمارش تارها را حذف یا عوض کند.
مخترع جوان روانسری افزود که برای دار قالی بزرگترهم هیچ تغییری درمدار و دارقالی به وجود نمی آید فقط نمونه ی بزرگتر دارقالی را درست می کنیم.برای تشخیص رنگ از قطعهایی که در داخل عروسک وجود دارد استفاده می شود به طوری که به جای خواندن آهنگی که قبلا روی آن ذخیره و پخش می شد می توانیم یک صدای دیگر را که برای ما کاربرد دارد بگذاریم برای مثال با فشار دادن دکمه قطعه مذکوراسم رنگی که بخواهیم را برای ما می خواند که این قطعه کارنابینا را آسان کرده است.
برای نقشه قالی هم ازخط بریل استفاده می شود که نقشه را به خط بریل تبدیل کرده و این کارهم تاحدی بافتن دارقالی رابرای نابینا آسان کرده و نابینا می تواند با استفاده از این راه نقشه را بخواند یا از طریق نقشه خوان صوتی که یک فرد دیگرآن را طراحی و درست کرده است نقشه را به راحتی برای نابینا می خواند و این نقشه خوان صوتی مکمل طرح من بوده است. در آخرما می توانیم از نابینایان و کم بینایان این انتظار را داشته باشیم که بتوانند قالی ببافند و برای خود وجامعه وخانواده هایشان مفید و باعث کسب درآمد برای آنها شود.
وی در مورد مشخصات ظاهری طرح اینگونه توضیح داد که : درابتدا یک دارقالی را چله کشی کردم( سوارکردن نخ برروی دارقالی ) بعد یک قطعه چوب که در اصطلاح گرد نام دارد و کارگردش این است که نخ جلو و عقب را از هم جدامی کند، شیارهایی را روی آن درست کردم ونخ ها در داخل شیارهای گرد قرارمی گیرند، بعد دومدار را روی دارقالی نسب کرده ام که یکی از این مدارها به چوب گرد و دیگر مدار به برق وصل است و ازطریق بلندگویی که درآن وجود دارد شماره ی تارهای قالی رابا توجه به اینکه قبلاحافظه گذاری و ذخیره شده است به ما می گوید که به این عمل تارخوان صوتی می گوییم و به عنوان حافظه عمل می کند و این قابلیت را دارد که شمارش تارها را حذف یا عوض کند.
,
مخترع جوان روانسری افزود که برای دار قالی بزرگترهم هیچ تغییری درمدار و دارقالی به وجود نمی آید فقط نمونه ی بزرگتر دارقالی را درست می کنیم.برای تشخیص رنگ از قطعهایی که در داخل عروسک وجود دارد استفاده می شود به طوری که به جای خواندن آهنگی که قبلا روی آن ذخیره و پخش می شد می توانیم یک صدای دیگر را که برای ما کاربرد دارد بگذاریم برای مثال با فشار دادن دکمه قطعه مذکوراسم رنگی که بخواهیم را برای ما می خواند که این قطعه کارنابینا را آسان کرده است.
,
برای نقشه قالی هم ازخط بریل استفاده می شود که نقشه را به خط بریل تبدیل کرده و این کارهم تاحدی بافتن دارقالی رابرای نابینا آسان کرده و نابینا می تواند با استفاده از این راه نقشه را بخواند یا از طریق نقشه خوان صوتی که یک فرد دیگرآن را طراحی و درست کرده است نقشه را به راحتی برای نابینا می خواند و این نقشه خوان صوتی مکمل طرح من بوده است. در آخرما می توانیم از نابینایان و کم بینایان این انتظار را داشته باشیم که بتوانند قالی ببافند و برای خود وجامعه وخانواده هایشان مفید و باعث کسب درآمد برای آنها شود.
,
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه