به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زریوار خبر، در ادوار گذشته و در دولت های قبل نیز کُردستان با بیکاری و رقم بالای نیروهای مستعد، جوان و اما بیکار دست و پنجه نرم کرده است، تاجایی که این نیروهای متخصص و متعهد مجبور به ترک خانه و دیر خود شده اند و برای یافتن کار و امرار معاش به استان های مجاور و حتی کشورهای دیگر مهاجرت کرده اند.
عبدالمحمد زاهدی استاندار کُردستان معتقد است که نرخ بیکاری را در زمان ورود وی به استان اشتباهاً 12 درصد اعلام کرده اند، اما در واقع نرخ رسمی بیکاری در کُردستان 28.1 درصد بوده است.
وی از جذب سرمایه گذار خصوصی، طرح های زود بازده، و مشاغل خانگی به عنوان راهکارهای خروج از بحران فعلی بیکاری در کُردستان می داند.
در این میان لازم است مسئولین استانی و کشوری بدانند که کُردستانی ها همواره خواستار توسعه، آبادانی، رفع معضل بیکاری، احداث کارخانجات و ... بوده و هستند اما متاسفانه این امر در هیچکدام از دولت های روی کار آمده در سال های گذشته در کُردستان بخوبی محقق نشده است و کُردستان عملاً با مشکلات چندین سال قبل که در بسیاری از دیگر استان ها رفع شده است، دست و پنجه نرم می کند.
یکی از شهروندان مریوان در گفت و گو با خبرنگار ما با بیان اینکه جوانان مریوانی با فروش دلار و دینار درآمد بسیار پایینی دارند گفت: چنین شغل های در جامعه کاذب هستند و این گونه شغل ها از سر ناچاری است اما در سالهای گذشته وضعیت به این شکل نبود و مردم با کولبری در مرزها امرار معاش می کردند و زندگی می گذراندند اما زمانی که مرزها را بستند مردم به بازار دلار و دینار و بسیاری از شغل های کاذب و مشکل ساز برای سیمای شهر از جمله میوه فروشی و دست فروشی رو آورده اند.
شهروند دیگر مریوانی که مشغول خرید و فروش ارز است گفت: برخی مسئولین در اظهارات خود می گویند بهشت ایران مریوان است افزود: ما بهشت بیکاری نمی خواهیم و مسئولین باید جوابگوی بیکاری و نبود شغل در جامعه باشند.
وی ادامه داد: در کل کشور از مرز مریوان و بازارچه صحبت می کنند اما جز ایجاد درآمد برای تعداد محدودی هیچ سودی برای مردم منطقه نداشته است.
وی تأکید کرد: ما مردم مریوان مرز نمی خواهیم تنها شغل می خواهیم و از مسئولین تنها انتظار ایجاد اشتغال داریم نه چیز دیگر.
شهروندی دیگر با بیان اینکه اکثر مردم مریوان بیکار هستند و هیچ کار و کاسبی در شهر وجود ندارد از مسئولین خواست برای رفع مشکلات مردم، تا رسیدن به یک راه حل اساسی مرز را برای آنها باز کنند تا با کول بری برای خانواده خود امرار معاش کنند.
وی با بیان اینکه در اغلب خانواده ها یک یا دو دانشجو مشغول به تحصیل هستند و هزینه های زندگی بسیار بالاست گفت: اگر مسؤولین با کولبری مخالفند لازم است به فکر اشتغال مردم و جوانان این شهر باشند و با ایجاد زیرساخت های لازم زمینه ی سرمایه گذاری در این شهر را فراهم کنند.
نکته پایانی اینکه بیکاری دغدغه اصلی خانواده های و جوانان کُردستانی است. کُردستانی ها کماکان منتظر تحقق وعده رئیس جمهور مبنی بر ایجاد تحول در کُردستان هستند. روحانی در سفر انتخاباتی خود در سنندج در سال 92 گفته بود: " استان مستعدی همچون کردستان استحقاق این همه بیکاری را ندارد و باید تحولی اساسی در این استان صورت گیرد." اما تاکنون این تحول اساسی بر اساس گفته های رئیس جمهور صورت نگرفته است و بیکاری در کُردستان کماکان با رشد فزاینده ای مواجه است. شاید فردا برای حل مشکل بیکاری کُردستان دیر باشد!!
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه