طبیعت زمستانی بهشت گمشده استان مرکزی + تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ، به نقل از پیام دلیجان، دهستان جاسب یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان دلیجان است این دهستان در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی این شهرستان و در نزدیکی سد پانزده خرداد واقع شده و شامل ۷ پارچه آبادی است که نام جاسب را برخود دارد. این منطقه متشکل از روستاهایی است نه چندان بزرگ به نام های واران، هرازجان، کِروگان، وشتکان، زُر، وسقونقان و روستای بیژگان. این ۷ آبادی در دره‌ای به طول ۵۰ کیلومتر در راستای رود ازنا قرار دارند و بزرگ‌ترین روستای منطقه واران و دومین روستای بزرگ بیژگان است.

جاسب منطقه ای کوهستانی در منتهی الیه جنوب شرق استان مرکزی و در شمال نراق از توابع شهرستان دلیجان واقع شده است این منطقه از نظر موقعیت جغرافیایی در حد فاصله E504500 الیE505815 طول شرقی و N340045 الیN340945 عرض شمالی قرار گرفته است وسعت منطقه ۱۷۱۰۰ هکتار می باشد.

سیمای طبیعی منطقه جاسب متشکل از کوههای خشک صخره ای، دره ها، تپه ها، کوههای استپی تا دشتی متغیر است . بلندترین ارتفاع آن قله کوه ولیجا با ارتفاع ۳۱۵۱ متر و حداقل ارتفاع آن در تنگه رودخانه ازنا با ارتفاع ۱۸۰۰ متر منظره های متفاوتی را ارائه می نمایند وجود میزان بارندگی متوسط سالانه محدوده مذکور ۲۹۵ میلیمتر در سال و متوسط درجه حرارت سالانه این محدوده معادل ۵ الی ۱۵ درجه سانتیگراد برآورد می گردد. منطقه جاسب بدلیل شرایط کوهستانی دارای زیستگاههای جنگلی، خشکی پسند، مناطق مرتفع و صخره ای می باشد و زیستگاه جنگلی، در بخش بسیار محدودی از اراضی غربی و جنوب غربی این منطقه بصورت نوار باریکی به سمت شمال شرقی منطقه پیش می رود.

گونه های پسته و بادام کوهی از عناصر اصلی پوشش جنگلی منطقه بشمار می روند و جنگلهای مذکور بدلیل محدودیت سطح گسترش آنها در استن از ارزش حفاظتی برخوردار بوده و نیازمند توجه بیشتری در این خصوص می باشد و زیستگاه خشکی پسند دارای روش های مختلف درختچه ای، علفی و پاپا و یکساله که محل زیست جانورانی نظیر قوچ و میش، گرگ، روباه، خرگوش ،کبک و بسیاری جوندگان و خزندگان بوده و زیستگاه مناطق مرتفع و صخره ای که ارتفاعات کوه آل، کوه تخت و کوه ولیجا دارای رویش های گرمسیری گونه های بالش وش و پشته ای که محل زیست بز و پازن و کبک و پلنگ بوده، منطقه جاسب محل اتصال روش های زاگرس شمال غربی به ارتفاعات ایران مرکزی بوده و از تنوع قابل توجهی برخوردار می باشد. مجموعاً ۱۳۵ گونه گیاهی از ۳۵ خانواده در این منطقه زیست می نماید که از میان آنها به ۲۳ گونه علفی، ۱۰۴ گونه بوته ای، ۸۰ گونه درختچه ای، ۴۰ گونه درختی دیده می شود.

این منطقه ییلاقی با کوههای سربفلک کشیده، باغها و مزارع پر درخت، چشمه ها، مراتع سرسبز، درختان عظیم گردو، بادام و چنار با مناظر طبیعی و چشم اندازهای روح پرور نظر هر بیننده ای را به خود جلب می کند. برای رسیدن به این ییلاق ابتدا باید یک مسیر پر پیچ و خم کوهستانی و دره ای، را بپیماییم و پس از طی مسافتی به اولین روستا که بیجگان باشد برسیم. این منطقه در فصل تابستان که گرما شدت می یابد مکان بسیار مناسب و دلپذیری جهت اسکان و استفاده از طبیعت آن می باشد.

رودخانه فصلی ازنا از ارتفاعات دهستان جاسب سرچشمه می گیرد و فقط در اسفند و فروردین تا خردادماه آب دارد. عبور این رودخانه از مسیر روستاهای بیجگان و سقونقان، واران، روگان و هرازجان و نیز به علت کوهستانی بودن مناطق فوق آب و هوای با طراوتی را در فصل تابستان ایجاد می کند.

از آثار باستانی جاسب می توان به قبرستان قدیمی واران، تپه قلعه کوه امام علی، تپه قلعه سرخ، تپه قلعه وشتگان، تپه قلعه و سقونقان، مسجد جامع و امام حسن بیجگان، برج روستای هرازجان، تپه قلعه کوه امام ولی روستای کروگان، غار سیجان در ضلع شمالی روستای واران و سنگ نوشته های قبرستان روستای بیجگان نام برد که همگی شماره ثبت میراث فرهنگی کشور را دارند.

این منطقه محل تلاقی رویشگاه زاگرس با ارتفاعات مرکزی ایران می باشد. از گونه های مهم گیاهی میتوان از بادام کوهی، بنه، زرشک، زالزالک و فرفیون و از گونه های مهم جانوری میتوان ازبزو پازن، قوچ و میش، آهو، پلنگ و گرگ، بلدرچین و سارگپه نام برد.

تهیه و تنظیم: میثم کاظمی

انتهای پیام/ص