به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام والمسلمین علی‌اصغر ظهیری با اشاره به جایگاه ممتاز حضرت ابوالفضل العباس(ع) اظهار کرد: با وجود هزاران امامزاده در سراسر کشور، کمتر شخصیتی را می‌توان یافت که از حیث عظمت معنوی، محبوبیت و نقش هدایتگری با حضرت عباس(ع) قابل مقایسه باشد.
وی گفت: علما و بزرگان دین همواره بر عظمت مقام قمر بنی‌هاشم(ع) تأکید کرده‌اند و بسیاری از اهل معرفت، توفیقات علمی و معنوی خود را مرهون ارتباط قلبی با دستگاه سیدالشهدا(ع) و حضرت عباس(ع) دانسته‌اند.
استاد حوزه علمیه قم افزود: شخصیت‌هایی چون علامه طباطبایی نیز بر این باور بودند که هر کس در مسیر کمال و معنویت به جایگاهی دست یافته، بهره‌ای از عنایات حرم امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل العباس(ع) نصیب او شده است.
وی با اشاره به القاب متعدد حضرت عباس(ع) بیان کرد: در میان ده‌ها لقب مشهور برای قمر بنی‌هاشم(ع)، عنوان «باب الحسین» از جایگاهی ویژه برخوردار است و حامل معارف عمیقی در حوزه ولایت و معرفت حسینی است.
حضرت عباس(ع) باب ورود به حریم حسینی است
ظهیری ادامه داد: مفهوم باب الحسین آن است که راه وصول به ساحت نورانی سیدالشهدا(ع) از مسیر حضرت عباس(ع) می‌گذرد و همان‌گونه که در معارف اسلامی بر ورود از باب تأکید شده است، در سلوک معنوی نیز این حقیقت جلوه‌گر است.
وی گفت: در روایات اسلامی، امیرالمؤمنین(ع) باب شهر علم پیامبر(ص) معرفی شده‌اند و بر همین اساس، حضرت عباس(ع) نیز باب ورود به حریم سیدالشهدا(ع) به شمار می‌رود.
استاد حوزه علمیه قم افزود: جایگاه قمر بنی‌هاشم(ع) تنها یک منزلت عاطفی نیست بلکه ریشه در مبانی اعتقادی و روایی دارد و از همین رو، توسل به آن حضرت همواره مورد توجه عالمان و بزرگان دین بوده است.
وی خاطرنشان کرد: هر کس بخواهد به معرفت عمیق‌تر نسبت به نهضت عاشورا و شخصیت امام حسین(ع) دست یابد، ناگزیر از بهره‌گیری از نور هدایت حضرت عباس(ع) خواهد بود.
قمر بنی‌هاشم(ع) همه مصائب کربلا را به چشم دید
ظهیری در بخش دیگری از سخنان خود به ابعاد حماسی و عاطفی واقعه عاشورا پرداخت و اظهار کرد: حضرت عباس(ع) از معدود شخصیت‌هایی بود که شهادت یاران و نزدیکان امام حسین(ع) را یک به یک مشاهده کرد و بار سنگین این مصائب را بر دوش کشید.
وی گفت: قمر بنی‌هاشم(ع) شهادت اصحاب باوفای سیدالشهدا(ع) و همچنین شهادت جوانان و بستگان بنی‌هاشم را نظاره کرد و همین مسئله، اندوه و غربت ایشان را دوچندان ساخته بود.
استاد حوزه علمیه قم افزود: در نقل‌های مقتل آمده است که حضرت عباس(ع) در واپسین ساعات عاشورا، با مشاهده تنهایی امام حسین(ع)، بیش از هر زمان دیگری سنگینی مسئولیت و مصیبت را احساس می‌کرد.
وی ادامه داد: دغدغه اصلی قمر بنی‌هاشم(ع) در آن لحظات، رفع عطش کودکان و اهل‌بیت(ع) بود و همین مسئولیت، زمینه‌ساز حرکت تاریخی ایشان به سوی فرات شد.
وفاداری حضرت عباس(ع) در کنار فرات به اوج رسید
ظهیری با اشاره به ماجرای ورود حضرت عباس(ع) به شریعه فرات گفت: آن حضرت با شجاعتی کم‌نظیر موانع دشمن را پشت سر گذاشت و خود را به آب رساند تا برای خیمه‌های حسینی آب تهیه کند.
وی افزود: در شرایطی که تشنگی شدید بر ایشان غلبه کرده بود، یاد لب‌های خشکیده امام حسین(ع) و کودکان حرم، اجازه نوشیدن آب را به قمر بنی‌هاشم(ع) نداد و جلوه‌ای ماندگار از ایثار و وفاداری در تاریخ رقم خورد.
استاد حوزه علمیه قم بیان کرد: اوج معرفت حضرت عباس(ع) در همین صحنه متجلی شد، جایی که خواسته شخصی در برابر عشق و وفاداری به امام زمان خویش رنگ باخت و تمام وجود آن حضرت در مسیر انجام رسالت الهی قرار گرفت.
وی گفت: قمر بنی‌هاشم(ع) پس از پر کردن مشک آب، با تمام توان راه خیمه‌ها را در پیش گرفت و با وجود جراحات سنگین و حملات متعدد دشمن، لحظه‌ای از انجام مأموریت خود دست نکشید.
ظهیری افزود: دشمنان برای جلوگیری از رسیدن آب به خیمه‌های حسینی، شدیدترین حملات را علیه حضرت عباس(ع) سامان دادند، اما آن حضرت تا آخرین لحظه تمام همت خود را مصروف حفظ امانت و انجام وظیفه در برابر امام خویش کرد.
وی اظهار کرد: راز محبوبیت و ماندگاری حضرت ابوالفضل العباس(ع) در تاریخ اسلام، اخلاص، ولایت‌مداری، وفاداری و فداکاری بی‌نظیر ایشان در مسیر دفاع از امام حسین(ع) است و همین ویژگی‌ها موجب شده است که نام قمر بنی‌هاشم(ع) همواره در کنار نهضت عاشورا بدرخشد.
ارسال دیدگاه