به گزارش خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛نگاهی به آخرین آمارهای وزارت نیرو نشان می‌دهد که از ابتدای مهر ۱۴۰۴ تا چهارم اردیبهشت ۱۴۰۵، مجموع ورودی آب به سدهای کشور به ۲۹ میلیارد و ۷۱۰ میلیون مترمکعب رسیده. این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال قبل که ۱۹ میلیارد مترمکعب بود، رشد ۵۶ درصدی را نشان می‌دهد. یعنی امسال نسبت به پارسال، آب بیشتری وارد سدها شده که به‌نظر خبر خوبی است. در همین بازه زمانی، برای تأمین آب شرب، کشاورزی، صنعت و نیازهای زیست‌محیطی، حدود ۱۶ میلیارد و ۸۹۰ میلیون مترمکعب از سدها رهاسازی شده که نسبت به سال قبل (۱۶ میلیارد و ۵۱۰ میلیون) حدود ۲ درصد افزایش دارد.
در حال حاضر حجم آب ذخیره‌شده در مخازن سدها ۳۱ میلیارد و ۵۲۰ میلیون مترمکعب است. یعنی ۶۱ درصد ظرفیت سدها پر و ۳۹ درصد خالی است. اگر با سال قبل مقایسه کنیم، ذخیره فعلی نسبت به روز مشابه سال گذشته ۱۷ درصد بیشتر شده (سال قبل ۲۷ میلیارد و ۱۰ میلیون بود). این آمارها را که نگاه می‌کنی، انگار اوضاع خیلی هم بد نیست؛ اما واقعیت پیچیده‌تر از این حرف‌هاست.
اگر آمار را تا ۳۱ فروردین (یعنی کمی زودتر) بررسی کنیم، می‌بینیم کل ورودی آب به سدها ۲۸ میلیارد و ۲۲۰ میلیون مترمکعب بوده که نسبت به سال قبل ۵۳ درصد افزایش دارد، اما نکته مهم اینجاست که نسبت به میانگین ۱۰ ساله، هنوز یک درصد کمتر است. یعنی با وجود بارندگی‌های خوب امسال، هنوز به میانگین دهه اخیر نرسیده‌ایم.
حجم آب موجود در مخازن هم در آن تاریخ ۳۰ میلیارد و ۶۲۰ میلیون بوده که نسبت به پارسال ۱۴ درصد بیشتر، اما باز هم نسبت به میانگین ۱۰ ساله یک درصد کمتر است. پرشدگی سدها هم ۵۹ درصد بوده و ۴۱ درصد مخازن خالی مانده.
اما دردسر اصلی جای دیگری است. با وجود این که آمار کلی نسبت به سال قبل بهبود داشته، برخی سدهای کلیدی کشور هنوز شرایط خوبی ندارند. استان‌های تهران، مرکزی، خراسان رضوی، قم، اصفهان و زنجان در این لیست سیاه قرار دارند. سدهای تأمین‌کننده آب شرب در این استان‌ها همچنان با کمبود مواجه‌اند.
نتیجه‌اش این شده که تأمین آب شرب در شهرهای بزرگ مثل تهران، کرج، مشهد، اراک، قم، اصفهان و یزد با محدودیت همراه است. مثلاً سد لار فقط ۲ درصد پرشدگی دارد، سد دوستی در خراسان رضوی کمتر از ۱۰ درصد، و سدهای پنج‌گانه تهران هم نسبت به میانگین ده ساله افت شدیدی دارند.
به‌عبارت ساده، هرچند بارندگی امسال نسبت به سال قبل بهتر بوده و ورودی آب به سدها افزایش چشمگیری داشته، اما این افزایش نتوانسته کسری مزمن ۱۰ ساله را جبران کند. از طرفی، توزیع بارش عادلانه نبوده و بیشتر در غرب و جنوب غرب بوده، در حالی که استان‌های مرکزی و شرقی همچنان تشنه‌اند. با شروع فصل گرما و افزایش مصرف، اگر مدیریت آب و اصلاح الگوی کشت جدی گرفته نشود، همان ۳۹ درصد خالی فعلی می‌تواند بحران‌ساز شود. وضعیت سدهای تهران و اطرافش واقعاً جای نگرانی دارد.
ارسال دیدگاه