به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سید محسن حسینی، آهنگساز و خواننده، در گفت‌و‌گو با برنامه «میدان‌دار» رادیو فرهنگ با اشاره به نقش هنرمندان در روز‌های بحران گفت: پس از تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی، هنرمندان نیز مانند دیگر اقشار مردم تلاش کردند با ابزار هنر، اعتراض، همدلی و خون‌خواهی ملت ایران را به صدا درآورند.
سید محسن حسینی با اشاره به واکنش هنرمندان به تحولات اخیر گفت: همه وطن‌دوستان و همه کسانی که نسبت به کشور، خاک و مردم خود احساس تعلق دارند، از این تجاوز دچار اندوه و التهاب شدند و طبیعی بود که هنرمندان هم بخواهند سهم خود را در این میدان ایفا کنند.
وی افزود: هنرمندان عرصه‌های مختلف، به‌ویژه در حوزه موسیقی، تلاش کردند با زبان هنر، خشم، اعتراض و اندوهی را که از این اتفاق در دل مردم شکل گرفته بود، فریاد بزنند و در کنار دیگر کسانی قرار بگیرند که هر یک به شیوه‌ای از کشور و آرمان‌های خود دفاع می‌کنند.
حسینی با اشاره به تأثیر شهادت کودکان و مردم بی‌گناه بر فضای هنری این روز‌ها تصریح کرد: آنچه بر کودکان شهید و مردم ما گذشت، داغی بود که باید بیان می‌شد و ما هم سعی کردیم با ابزار هنر، سهمی در این همدلی، همبستگی و خون‌خواهی داشته باشیم.
این خواننده درباره روند شکل‌گیری قطعه «ابرمرد» با شعر میلاد عرفان پور توضیح داد: در روز‌های نخست و در حالی که جامعه همچنان در بهت حادثه و زیر فشار موشک‌باران و بمباران بود، از چند شاعر درخواست شد که آثاری متناسب با این فضا آماده کنند.
به گفته او، در میان این آثار، شعر میلاد عرفان‌پور به دلیل نسبت عاطفی و معنوی‌اش با «رهبر شهید» حال‌وهوایی متفاوت داشت و مبنای تولید اثر قرار گرفت.
وی گفت: این شعر با مطلع «ماجرای تو، چون غزل جاری‌ست بر لب هر نسیم خوش‌نفسی...» آغاز می‌شد و از دل یک داغ و دردِ واقعی بیرون آمده بود؛ به همین دلیل اثرگذاری ویژه‌ای داشت.
حسینی همچنین از دشواری‌های تولید این اثر در شرایط بحرانی سخن گفت و افزود: گروه تولید در ساعات پایانی شب گرد هم آمدند، ملودی ساخته شد، تمرین انجام گرفت و گروه برای ضبط آماده شد.
او با اشاره به فضای پراضطراب آن روز‌ها گفت: هنگام ضبط در استودیویی حوالی میدان فردوسی، صدای انفجار نیز شنیده می‌شد و حتی در بخشی از اجرای او، همزمان با اوج گرفتن صدا، صدای بمباران در پس‌زمینه وجود داشت.
وی تأکید کرد: همین شرایط سخت، انگیزه اعضای گروه را برای ادامه کار و ایستادن پای اثر بیشتر کرد و سبب شد همه با حس و تعهد بیشتری در تولید آن مشارکت کنند.
سید محسن حسینی در بخش دیگری از این گفت‌و‌گو، به حضور مردم در راهپیمایی روز قدس نیز اشاره کرد و گفت: حضور مردم در میدان، یک حضور دستوری یا تشریفاتی نبود، بلکه از جان و باور آنها می‌آمد.
او روایت کرد که در مسیر راهپیمایی، موشکی را با چشم خود دیده و در همان حال، کودکانی را دیده است که بدون ترس، همراه خانواده‌هایشان در صحنه ایستاده بودند و شعار می‌دادند.
وی این صحنه‌ها را نشانه‌ای از روحیه ایستادگی مردم ایران دانست و گفت: آنجا بود که بیشتر از همیشه فهمیدیم با چه ملت بزرگی روبه‌رو هستیم؛ ملتی که در بزنگاه‌ها، نه‌تنها عقب‌نشینی نمی‌کند، بلکه با صدای بلندتر در میدان می‌ماند.
مرضیه طلایی
ارسال دیدگاه