به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محققان می‌گویند استفاده از میکروب‌ها برای استخراج فلزات گران‌بها از شهاب‌سنگ‌ها می‌تواند روش مؤثری برای تأمین منابع در فضا باشد. این موضوع محور آزمایشی تازه در ایستگاه فضایی بین‌المللی است که بررسی می‌کند چنین استخراجی در محیط‌های کم‌گرانش چگونه می‌تواند اکتشافات فضایی را پشتیبانی کند و هزینه مأموریت‌های طولانی‌مدت را کاهش دهد.
آزمایش توسط مایکل اسکات هاپکینز، فضانورد ناسا انجام شد و پژوهشگران دانشگاه کرنل و دانشگاه ادینبرو در حال بررسی نتایج آن هستند. رزا سانتومارتینو، استاد دانشگاه کرنل و نویسنده اصلی مطالعه، گفت: «احتمالاً اولین آزمایش از نوع خود در ایستگاه فضایی بین‌المللی روی شهاب‌سنگ است.»
در آزمایش مورد بحث دو میکروارگانیسم مختلف برای استخراج مواد معدنی شهاب‌سنگ استفاده شدند: یک باکتری به نام Sphingomonas desiccabilis و قارچی به نام Penicillium simplicissimum.
دستگاهی که از آن برای آزمایش استخراج شهاب‌سنگ در ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده شد.
براساس گزارش اسپیس‌دات‌کام، میکروب‌ها با تولید اسیدهای کربوکسیلیک، مواد معدنی شهاب‌سنگ را «استخراج» کردند. این اسیدها به مواد معدنی متصل و باعث آزاد شدن آن‌ها در یک محلول مایع می‌شوند. پژوهشگران می‌خواستند ببینند این روش در فضا چگونه عمل می‌کند و چه تفاوتی با زمین دارد. آلساندرو استیرپه، پژوهشگر دانشگاه کرنل، توضیح داد که در هر دو محیط روش عملکرد مشابهی داشت، اما تفاوت‌های جالبی هم مشاهده شد.
بیانیه دانشگاه کرنل می‌گوید: «شرایط فضا متابولیسم میکروبی قارچ را تغییر داد و باعث افزایش تولید مولکول‌ها، از جمله اسیدهای کربوکسیلیک شد. این تغییر به آزادسازی بیشتر فلزاتی مثل پالادیوم، پلاتین و عناصر دیگر کمک کرد.»
سانتومارتینو همچنین اشاره کرد که نتایج آزمایش پیچیده هستند و عوامل زیادی می‌توانند روی آن‌ها تأثیر بگذارند. او گفت: «نرخ استخراج فلزات بسته به نوع فلز، میکروب و شرایط گرانش بسیار متفاوت است و بنابراین نمی‌توان انتظار نتیجه‌ای قطعی داشت.»
اهمیت استخراج منابع در فضا روز به روز بیشتر می‌شود. شرکت‌ها و سازمان‌های فضایی به دنبال کاهش هزینه سفرهای طولانی و مأموریت‌های آینده هستند و یکی از راه‌های کاهش هزینه‌ها، استخراج مواد معدنی در خود فضا به جای حمل آن‌ها از زمین است. برخی از این مواد معدنی ارزش بسیار بالایی دارند. برای مثال، پالادیوم فلزی گران‌بهاست که کاربردهای ویژه‌ای در فناوری دارد و حتی مقدار کمی از آن می‌تواند هزاران دلار ارزش داشته باشد.
برخی شرکت‌ها مانند Astroforge هم روی استخراج مواد معدنی از سیارک‌ها کار می‌کنند، اما به جای استفاده از میکروب‌ها، از لیزر و آهنربا برای جداسازی فلزات استفاده می‌کنند. در واقع، استخراج مواد معدنی در فضا به روش‌های مختلف قابل انجام است و تحقیقات روی میکروب‌ها تنها یکی از رویکردهای نوآورانه است که می‌تواند در آینده به کاهش هزینه و افزایش بهره‌وری مأموریت‌های فضایی کمک کند.
ارسال دیدگاه