آیت اسدی، نماینده رسمی کارگران در شورای عالی کار، در گفتگو با خبرنگار اقتصادی شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا گفت: «بعد از ۹ ماه تعطیلی کامل، قرار است بزودی بالاخره جلسات شورا شروع شود، اما هنوز هیچ خبر رسمی و دعوت‌نامه‌ای به دست ما نرسیده. این یعنی دوباره مثل همیشه مذاکرات در دقیقه نود و زیر فشار تورم شروع می‌شود.»
وی بزرگ‌ترین انتقاد کارگران را به روش فعلی تعیین دستمزد می‌داند و می‌افزاید: «هر سال می‌بینیم که وقتی حقوق کارمندان دولت اعلام می‌شود، همان درصد را می‌خواهند به کارگران هم تحمیل کنند. این اصلاً درست نیست! کارمند دولت فوق‌العاده ویژه، حق مدیریت، حق تأهل ثابت، اضافه‌کاری منظم و ده‌ها مزیت دیگر دارد، اما کارگر فقط یک حداقل حقوق خشک و خالی می‌گیرد. چرا باید افزایش حقوق کارمند، سقف حقوق کارگر را تعیین کند؟»
اسدی با اشاره به اینکه دستمزد امسال کارگران حتی به مرز ۲۰۰ دلار هم نرسیده، ادامه می‌دهد: «درآمد ما ریالی است، اما همه چیز با دلار بالا و پایین می‌شود. گوشت، برنج، روغن، پوشاک، دارو، اجاره خانه؛ همه با کوچک‌ترین جهش دلار گران می‌شود، اما حقوق ما سالی فقط یک بار و آن هم کمتر از تورم واقعی افزایش می‌یابد. این یعنی هر ماه قدرت خریدمان کمتر از ماه قبل است.»
نماینده کارگران بزرگ‌ترین مطالبه امسال را «ترمیم فصلی حقوق یا به‌روزرسانی چندباره در سال» می‌داند و می‌گوید: «ما دیگر نمی‌توانیم ۱۲ ماه با یک حقوق ثابت زندگی کنیم وقتی تورم هر ماه ۳-۴ درصد است. باید حداقل هر سه یا شش ماه یک بار حقوق ترمیم شود تا کارگر بتواند نفس بکشد.»
وی توضیح داد: درد کارگران فقط حقوق نیست. اسدی با گلایه شدید از قراردادهای موقت می‌گوید: «بیشتر کارگران ایران با قرارداد سه‌ماهه یا شش‌ماهه کار می‌کنند. کارفرما هر سه ماه یک بار می‌تواند کارگر را بیرون کند. در این وضعیت چطور می‌شود قسط خانه داد؟ بچه را مدرسه ثبت‌نام کرد؟ برای آینده برنامه‌ریزی کرد؟ این قراردادهای کوتاه‌مدت، کارگر را در برابر هر شوک اقتصادی کاملاً بی‌دفاع کرده است.»
اسدی خطاب به مسئولان تأکید می‌کند: «ماده ۴۱ قانون کار صراحت دارد؛ دستمزد باید بر اساس تورم واقعی و سبد معیشت خانوار تعیین شود، نه بر اساس بودجه دولت و نه بر اساس درصد افزایش حقوق کارمندان. سال‌هاست این ماده قانون را دور می‌زنند و نتیجه‌اش شده سفره‌ای که هر روز کوچک‌تر می‌شود.»
نماینده کارگران در پایان هشدار می‌دهد: «اگر جلسات کمیته مزد همین امروز شروع نشود و اگر دولت دوباره بخواهد با عددهای غیرواقعی حقوق ببندد، اعتراض کارگری خیلی شدیدتر از سال‌های قبل خواهد بود. دیگر کارگری نان شبش را ندارد که ساکت بماند.»
به گزارش راه دانا، کارگران امیدوارند این بار صدای‌شان در شورای عالی کار واقعاً شنیده شود؛ نه فقط به عنوان یک طرف مذاکره، بلکه به عنوان میلیون‌ها خانواده‌ای که با حقوق زیر خط فقر جهانی، هنوز صبح زود از خواب بیدار می‌شوند تا چرخ اقتصاد کشور بچرخد.
ارسال دیدگاه