سونامی سالخوردگی در راه است/۳۰ سال آینده از عمه، دایی، خاله و عمو خبری نیست!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از همشاگردیها، همیشه جشن و سرور و گرد هم جمع شدن باعث ثبت خاطرات به یاد ماندنی در ذهن و گرفتن انرژی مثبت برای روزهای آینده خواهد شد. در این بین اما جمع شدن و دیدن همه فرزندان، نوه ها، نتیجه ها و دامادها و عروس ها برای بزرگ خاندان یک فامیل لطف و صفای دیگری خواهد داشت. با خبر شدیم در اقدامی پسندیده و جالب فرزندان یک مادر قزوینی جشن تولد ۷۴ سالگی وی را در ذهن وی جاودانه کردند.

در این مراسم به یادماندنی که همه فرزندان و بستگان وابسته به وی در فضای صمیمی گرد هم آمده بودند تا جشنی برای مادربزرگ ۷۴ ساله خود گرفته و بار دیگر لطف و صمیمیت میان خانواده را محکم تر کرده و شیرینی این شب را برای همیشه ثبت نمایند.

این اقدام پسندیده و جمع شدن اعضای خانواده در یک محیط مرا به فکر فرو برد که آیا در آینده نیز نظیر چنین جشن هایی وجود خواهد داشت و یا چنین محافلی در زمان کنونی می ماند و در آینده فقط نقل قول بزرگترها می ماند؟

سونامی سالخوردگی در راه است

از چند سال قبل که زنگ هشدار جمعیتی در کشور به صدا درآمد همه مسئولان و خانواده ها را به فکر فرو برد چرا که سونامی سالخوردگی در راه است و در آینده ای نه چندان دور دیگر چیزی به نام دایی، عمو، خاله و یا عمه و فرزندان آنها وجود نخواهد داشت و یا آنقدر کم می شود که دیگر قابل دیدن نخواهد بود.

بی شک همه ما اذعان داریم که کاهش جمعیت یعنی بحران در اینده و نچرخیدن چرخه پیشرفت در آینده زیرا نیروی انسانی به عنوان یکی از مهمترین رکن های پیشرفت و اقتدار هر کشوری محسوب می شوند و اگر نباشد به حرکت درآوردن چرخ های توسعه نیز، با معضلات عدیده ای مواجه خواهد شد و این تهدید بزرگی در آینده محسوب خواهد شد.

با ارائه آمارهای تکان دهنده از نرخ زاد و ولد در سالهای اخیر در کشور، به دلیل اهمیت و حیاتی بودن آن کارشناسان از زوایای مختلف به بررسی این فاجعه در اینده پرداختند.

این مسئله چنان مهم بود که مقام معظم رهبری در چند نوبت در بیانات خود نسبت به تغییر سیاست های جمعیتی و خطراتی که در پی می آورد هشدار دادند. ایشان در بخشی از بیاناتشان فرمودند: من معتقدم که کشور ما با امکاناتی که داریم می تواند صد و پنجاه میلیون نفر جمعیت داشته باشد. من معتقد به کثرت جمعیتم. هر اقدام و تدبیری که می خواهد برای متوقف کردن رشد جمعیت انجام بگیرد، بعد از صد و پنجاه میلیون انجام بگیرد.”

آنچه که زمینه این هشدار ها توسط رهبر انقلاب و کارشناسان مربوطه را باعث شده سرعت بالای پیرشدن جمعیت ایران و محسوس شدن آن در کشور است. به زبانی ساده تر می توان گفت طی چهل سال آینده، تعداد از کار افتاده‌ها نسبت به جمعیت فعال ۵ برابر می‌شود و این یعنی فاجعه!

فاجعه ای که به معنای به راه افتادن یک سونامی در آینده است و آن سونامی سالخوردگی است.

گوشه ای از عواقب سالخوردگی جمعیت

شاید بپرسید مگر در نیروی جوانی و یا پیری چه چیزی نهفته است که چنین هشدارهای جمعیتی داده می شود؟

جواب ساده است و با کمی فکر می توان بی شمار جواب برای آن برشمرد.

افزایش سن علاوه بر مخاطرات سیاسی و امنیتی که در پی سالخوردگی جمعیت یک کشور ایجاد می کند مشکلات اقتصادی و کم شدن نیروی کار را نیز باعث می شود.

با پایین آمدن نیروی کار، چه بسا شاهد تعطیلی بسیاری از کارخانه‌ها باشیم و یا برای جلوگیری از این تعطیلی، مجبور به وارد کردن نیروهای مهاجر کارگر شویم که مضرات اقتصادی و یا حتی فرهنگی و اجتماعی این اتفاق شاید زیاد نیاز به توضیح نداشته باشد.

با کم شدن نیروی کار، تولید داخلی رو به کاهش می گذارد و برای مایحتاج معمولی، نیازمند واردات خواهیم شد و ارز، برای چیزهایی از کشور خارج خواهد شد که الان به سادگی در کشور تولید و عرضه میشوند.

اینها تنها گوشه ای از معضلات به وجود آمده در آینده به سبب بالا رفتن سن جمعیت و کم شدن نیروی جوان خواهد بود.

چه باید کرد؟ 

بی شک همه ما وقتی در یک بزم دسته جمعی کنار هم جمع می شویم و پدربزرگ ها و مادر بزرگ ها با نقل خاطرات و قصه های خود ما را به فکر فرو می برند را دیده ایم و همواره خواهان حضور دور همی هستیم.

هنوز هم اکثر ما به مراسم های شب یلدا و عید نوروز و دیدن فامیل و گرفتن عیدی دلخوشیم و آن را یکی از شیرین ترین خاطرات خود می دانیم.

حال تصور کنید آینده نه چندان دور را…

آینده ای که در ان خبری از عمو و عموزادگان، خاله و خاله زادگان، دایی و دایی زادگان، عمه و عمه زادگان نیست؛

ای کاش مسئولان با برنامه ریزی و اجرای سیاستن های مفید در عرصه های فرهنگی و اقتصادی چاره ای بیاندیشند و با سیاست های تشویقی خویش زمینه ی اتفاقات نوید بخش را ایجاد کنند.

ای کاش خانواده ها بدور از مشکلات موجود به آینده فرزندان خود نگاهی شرف و عمیق داشته باشند و کاری نکنند که در آینده دود آن به چشم فرزندان دلبندشان برود…

ای کاش نظیر چنین جشن هایی که برای مادربزرگ قزوینی گرفته شد در آینده هم دور از ذهن نباشد و خانواده های با فرزندان و شاخ و برگ های آن در یک جمع شاد دور هم جمع شوند و شبی دلپذیر و خاطره انگیز را رقم بزنند.

ای کاش…

به قلم: رستگار

انتهای پیام/ص