به گزارش خبرنگار شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا از کربلا، از سحرگاه امروز (جمعه، 24 مرداد 1404) تا این لحظه، حرکت زائران اربعین بدون وقفه ادامه داشته است. خیابان‌های منتهی به حرم امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) پر از قدم‌های مطمئن و دل‌های مشتاق بوده و صحنه‌ای بی‌نظیر از وحدت، همدلی و عشق به اهل‌بیت(ع) رقم خورده است.
کربلا، 24 مرداد 1404 — امروز کربلا تنها یک شهر نیست، بلکه قلب تپنده ایمان و عشق است. از نخستین لحظات سحرگاه، خیابان‌های این شهر مقدس پر از زائرانی شد که با گام‌های آرام اما پیوسته، سوی حرم سیدالشهدا حرکت می‌کردند. نسیم خنک صبحگاهی بر چهره‌های خسته می‌وزید، اما انرژی معنوی این جمعیت، خستگی جسمی را از بین می‌برد.
از همان بامداد، موکب‌های داوطلبانه شروع به فعالیت کردند. میزبانان اربعین، چای عراقی را یکی پس از دیگری آماده می‌کردند و سینی‌های خرما، آب و غذای گرم را به دست زائران می‌دادند. برخی برای چند دقیقه استراحت می‌کردند، اما اکثرشان ترجیح می‌دادند بدون توقف به راه خود ادامه دهند.
با پخش اذان صبح از بلندگوهای حرم اباعبدالله الحسین(ع)، فضایی از سکوت و حضور معنوی بر مسیرها حاکم شد. پس از نماز، موجی دوباره به حرکت درآمد — این بار با شور و نشاط بیشتر. با طلوع آفتاب، نور صبحگاهی بر گنبدهای طلایی حرم امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) تابید و صحنه‌ای روشن و نورانی خلق کرد که در چشم‌های اشک‌بار زائران منعکس می‌شد.
🔹 وحدتی فراتر از مرزها
یکی از ویژگی‌های بارز اربعین امسال، تنوع چشمگیر ملیتی بود. زائرانی از آفریقا، اروپا، آسیا و حتی آمریکای لاتین با پرچم‌ها و پوشش‌های متفاوت، در کنار هم قدم می‌زدند. در یک گوشه، جوانان نیجریه‌ای با شور و شوق فراوان شعار «لبیک یا حسین» را سر می‌دادند. چند قدم آن‌طرف‌تر، گروهی از اندونزیایی‌ها و مالزیایی‌ها به زبان مادری خود دعا می‌خواندند.
اما مهم‌تر از همه، تفاوت‌ها اینجا معنا نداشتند. ایرانی‌ها، عراقی‌ها، افغان‌ها، پاکستانی‌ها، لبنانی‌ها، سوری‌ها و دیگر ملت‌ها، شانه به شانه و دل به دل حرکت می‌کردند. زبان، رنگ پوست، ملیت — هیچ‌کدام فاصله‌ای ایجاد نکرده بود. هدف یکی بود: رسیدن به حرم اباعبدالله الحسین(ع).
🔹 خیابان‌ها فقط برای زائران است
در اطراف کربلا، خودروها صف کشیده بودند. بسیاری برای انتقال زائران از مرزها به شهر مستقر شده بودند، اما با توجه به تراکم شدید جمعیت، حرکت خودروها تقریباً غیرممکن بود. یک راننده عراقی که کنار ماشینش ایستاده بود، با لبخند گفت:
«امروز خیابان‌ها فقط برای زائران است. ماشین‌ها مهمان هستند.»
هرچه به بین‌الحرمین نزدیک می‌شدید، حرکت دشوارتر می‌شد. در چند صد متری ورودی حرم، دیگر هیچ‌کس نمی‌توانست به تنهایی مسیر را طی کند. موج جمعیت، هر فردی را با خود می‌برد. گاهی دستی برای حفظ تعادل روی شانه یک غریبه قرار می‌گرفت — تماسی کوتاه که حس رفاقت، همراهی و برادری را القا می‌کرد.
🔹 "هیچ چیزی مانع حرکت به سوی کربلا نمی‌شود"
زائری ۷۸ ساله از قزوین، که برای نخستین بار به اربعین آمده بود، در حالی که نفس‌های سنگینی می‌کشید، گفت:
«بعضی می‌گفتند هوا گرمه، نرو! اما هیچ چیزی مانع از حرکت به سمت کربلا نمی‌شود. این راه، راه دل است.»
او با چشمانی درخشان افزود: «وقتی عشق به حسین(ع) در دلت باشد، پاها خودشان حرکت می‌کنند.»
🔹 موکب‌های عشق و خدمت
موکب‌ها در تمام ساعات شبانه‌روز فعال بودند. اما آنچه چشمگیرتر بود، خدمت غیررسمی داوطلبان بود. کسانی که موکب رسمی نداشتند، با بساط ساده‌ای در کنار خیابان، از زائران پذیرایی می‌کردند. یک پیرمرد عراقی با صندلی پلاستیکی و سینی‌های کوچک برنج، در میان جمعیت حرکت می‌کرد و می‌گفت:
«این غذا برای دل خودم است، برای حسین(ع).»
این خدمت، نه برای شهرت، نه برای پول، بلکه برای عشق بود.
🔹 عزاداری، نوحه و فریاد وحدت
از ساعاتی قبل، دسته‌های عزاداری یکی پس از دیگری وارد خیابان‌ها شدند. صدای طبل، سنج و نوحه‌های تأثیرگذار فضا را پر کرد. برخی گروه‌ها علاوه بر نوحه‌های سنتی، شعارهایی مانند «لبیک یا نصرالله» و «لبیک یا خامنه‌ای» را نیز سر می‌دادند که با همراهی گسترده دیگران تکرار می‌شد.
این هم‌صدایی، فقط یک شعار نیست، بلکه بیانیه‌ای از وحدت است — وحدتی که در برابر فتنه‌های منطقه ایستاده و نشان می‌دهد مردم اهل‌بیت(ع) را فراتر از سیاست و ملیت دوست دارند.
🔹 داوطلبان: دستان کمک‌کننده در میان موج
در میان این جمعیت، داوطلبان جوان — بیشترشان عراقی — مسئولیت هدایت، کمک به سالمندان و نگهداری از کودکان را بر عهده داشتند. مصطفی، یکی از این داوطلبان، گفت:
«امسال ازدحام بیشتر است، اما دل‌ها هم نزدیک‌تر شده‌اند. همه به هم کمک می‌کنند تا هیچ‌کس در مسیر جا نماند.»
🔹 بازگشت آغاز شده، اما کربلا هنوز پر است
با شروع روز امروز، بسیاری از زائران ایرانی راهی مرزها شده‌اند. بازگشت زائران از روزهای گذشته آغاز شده و همچنان ادامه دارد. اما هنوز نزدیک به یک میلیون ایرانی در شهرهای مقدس عراق حضور دارند.
زائران کشورهای دیگر نیز از شب گذشته پس از خواندن زیارت اربعین، کربلا را ترک کرده‌اند. با این حال، موکب‌های عراقی هنوز فعال هستند و برخی از آن‌ها از ساعاتی قبل در حال جمع‌آوری وسایل و تدارک برای بازگشت به خانه‌ها بودند.
🔹 اربعین، جنبشی فراتر از زیارت
اربعین فقط یک زیارت نیست، بلکه بزرگترین جنبش مردمی معنوی جهان است. این گردش زیارتی:
- وحدت ملت‌های اسلامی را نشان می‌دهد.
- مقاومت در برابر فتنه‌های منطقه‌ای را تقویت می‌کند.
- خدمت به خلق را به عبادت تبدیل می‌کند.
- و به قدرت نرم ایران و جهان اسلام در ایجاد همبستگی معنوی اشاره دارد.
اربعین امسال با تراکم بیشتر، تنوع بیشتر و شور بیشتری همراه بود. این نشان می‌دهد که عشق به اهل‌بیت(ع) نه تنها کمرنگ نشده، بلکه روزبه‌روز شعله‌ورتر می‌شود.
به گزارش خبرنگار راه دانا، کربلا امروز تنها یک مقصد زیارتی نیست، بلکه نمادی از ایمان، وحدت و مقاومت است. اربعین با تمام رنگ‌ها، زبان‌ها و فرهنگ‌هایش، نشان داد که مردم اهل‌بیت(ع) را دوست دارند — و این عشق، قوی‌تر از هر سیاست، قدرت و مرزی است.
آنچه امروزدیده می شود این است که در این مسیر، هیچ غریبه‌ای نیست. همه، خادمان حسین(ع) هستیم.
ارسال دیدگاه