به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از روابط عمومی موزه سینمای ایران، ۲۳ مرداد، زادروز علی حاتمی کارگردان فقید سینما است و تولد او بهانه‌ای شد تا موزه سینمای ایران برای اولین‌بار سندی مکتوب را که به قلم این کارگردان نوشته شده است، منتشر کند. این سند مربوط به آخرین روز فیلمبرداری «حاجی واشنگنتن» بوده که در تاریخ ۱۸ آبان ۱۳۶۰ انجام شده است.
وی در این دست‌نوشته که در اختیار موزه سینما است و به روز آخر فیلمبرداری فیلم «حاجی واشنگتن» ارتباط دارد، با عنوان «پایان دردناک و زودگذر که باید فراموش شود» نوشته است:
«دیروز ۱۸ آبان ۱۳۶۰ همزمان با ۹ نوامبر ۱۹۸۱ بدون اینکه با خبر باشیم، آخرن روز فیلمبرداری بود (بعداً فهمیدیم.) در شب قبل از آخرین پلان فیلم، کارگردان جوانم بعللی ناراحت بود.
اصولا روزهای آخر به طور کامل وضع روحی درست و حسابی نداشتیم، هیچ‌کدام مخصوصاً کارگردان جوان. کارگردان پس از درگیری با مدیران تهیه و گرفتاری چک و مسائل مالی در پایین پله‌های بهشت و رو به روی ساختمان‌های بلند واشنگتن، سراغم آمد و به فحشم کشید، لحظه اول، شوخی پنداشتم ولی لحظه بعد جدی بودن قضایا را از ادامه گفتار کارگردان فهمیدم.
برافروخته گفت که فیلم را به میل من ساخته؟ و من هر لحظه برایش مزاحمت فراهم می‌کنم و اصولاً کادر از من ناراضی و اصلاً فیلمش را خراب کرده‌ام. از طرف من فقط یک جمله رد و بدل شد (حق زحمتم را دادید) کارگردان گفت حق زحمتم را دادی.
پلان آخر گرفته شد، از درون داغون شده بودم و سراغ کادر ایرانی که فقط سه نفر بودند، رفتم. ناراحتی آنها را پرسیدم که جواب جز انکار چیزی نبود، به هرحال انقدر ناراحت شدم که با فریادهای داخل ماشین آلفردو و ناراحتی چند روز بعد با خودم فکر کردم این مسائل پیش می‌آید و باید تحمل کرد و گاهی تحمل از قدرت انسان خارج است و اگر واقعاً آدم درست فکر کند نباید کسی مقصر باشد، نه من، نه کارگردان، نه کادر ایرانی. کارگردان جوانم همیشه در خلوت به من می‌گفت من هر کسی را بیشتر دوست داشته باشم با او بد رفتار ی می‌کنم. مثل بخشی در تهران، لابد مثل من در رم.»
ارسال دیدگاه