به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اغلب کسانی که به فالگیر و رمال مراجعه می کنند از میان زنان هستند که به گفته این روانشناس، «شاید به دلیل برخی ویژگی های روانی که در زنان پررنگ تر از مردان است مانند نیاز به تایید و اعتماد به دیگران و باور پذیری بیشتر باشد.
براساس ساختار تاریخی و فرهنگی در جامعه، مردان احساس تسلط و کارآمدی بیشتری بر زندگی خود دارند و گاهی زنان در رویارویی با زندگی منفعل ترند، گرچه این شرایط در حال تغییر است، زنان برای آگاهی از آینده، یافتن راه حل های ساده تر در جهت تغییر در زندگی خود و دیگران و برای رسیدن به خواسته خود، بیشتر سراغ رمالان و فالگیران می روند.
هنگامی که افراد به فالگیر مراجعه می کنند، اغلب امیدها یا انتظارات خاصی برای آینده دارند. پیش بینی های فالگیر که با این خواسته ها همسو هستند، بیشتر به یاد می آیند و به عنوان اطلاعات دقیق تلقی می شوند، سوگیری تایید، نقش مهمی در تداوم شیفتگی ما به فالگیری دارد.» تحقیقات نشان می دهد گرایش زیاد و اعتقاد راسخ به فال و رمالی می تواند زمینه یک سری از اختلالات از جمله اختلال وسواس اجباری، اضطراب، بدگمانی و افسردگی را فراهم سازد.
اتکای بیش از حد به فال، جایی که افراد به جای توسعه مهارت های تصمیم گیری خود، به راهنمایی های بیرونی مانند فال متکی می شوند، می تواند منجر به احساس وابستگی شود.همچنین جایی که افرادباورکنند که سرنوشت آنها ازپیش تعیین شده و قابل تغییر نیست ممکن است رویکردی منفعل به زندگی در پیش گیرند.
علاقه انسان ها برای اطلاع از آینده، باعث شده کلاهبرداران در فضای مجازی و حقیقی بتوانند تحت عنوان فالگیر، رمال، بخت گشا، باطل کننده سحر و جادو وغیره در میان مردم جولان دهند.زمانی دنیای رمال ها وفالگیرها به خیابان و خانه ها ختم می شد و نام و نشان آنها را باید از دوست و آشنا می گرفتی اما در عصر کنونی، همه چیز تغییر کرده و رمال ها به فضای مجازی کوچ کردند تا همیشه در دسترس باشند.
آنها مدت هاست که در اینستاگرام صاحب صفحاتی با دنبال کننده های فراوان هستند و در تلگرام برای خود کانال و گروه های اختصاصی دارند و در صفحات پرطرفدار بلاگرها تبلیغ می کنند.فالگیری و رمالی، پدیده ای است که امروزه به رغم رشد و توسعه تکنولوژی باز هم وجود دارد و مشتریان آن از همه نوع قشر تحصیل کرده و کم سواد هستند.
افرادی که سرنوشت شان را در ته فنجان قهوه و از لا به لای چند کارت، رمل، خرمهره،اسطرلاب وبازکردن سرکتاب وکف بینی جست وجو می کنند و برای حل مشکلات خود به دنبال ساده ترین و آسان ترین راه هستند.
درحالی که همه ما خوب می دانیم تقدیروسرنوشت انسان تحت اراده و خواست خداوند است و هیچ کس قدرت پیش بینی و تغییر آن را ندارد.طبق قانون، فالگیری وطالع بینی اگرمنجر به رد مال و پول شود، مصداق کلاهبرداری و برای آن مجازات تعیین شده است و در مورد جرم بودن آن فرقی میان دنیای واقعی و فضای مجازی وجود ندارد.
علت تمایل به فالگیری چیست؟
حدیث غفاری خلیق، دکترای روانشناسی و مشاور و مدرس دانشگاه در گفت وگو با جام جم می گوید: «فالگیری همیشه ذهن انسان ها را مجذوب خود کرده و افراد را از هر طبقه ای جذب می کند تا بتوانند نگاهی اجمالی به آینده خود داشته باشند. برای بسیاری از افراد، آینده یک مفهوم ترسناک و نامطمئن دارد. پس با مشورت با یک فالگیر، آنها امیدوارند بینشی به دست آورند که به آنها اجازه دهد تصمیمات آگاهانه تری بگیرند و برای چالش های احتمالی آماده شوند.» به گفته این روانشناس «فالگیرها بنا بر ادعای خود سعی می کنند آینده را پیش بینی کنند یا به سوالاتی که افراد نمی توانند جوابی برای آنها بیابند یا میان پاسخ ها و راه حل های موجود سردرگم هستند، بهترین و درست ترین و شاید راحت ترین ابزار، پاسخ و راه حل را ارائه دهند که این اقدام می تواند برای فرد، آرامش بخش باشد و اضطراب را کاهش دهد.»
اما اگر فال گرفتن بیش از یک نوع سرگرمی باشد و سبب تغییر در رفتار شود یا در تصمیم گیری های افراد نقشی داشته باشد گرایش به خرافات است و نوع اعتقادات و روش تربیت می تواند نقش مهمی در باور به خرافات بازی کند.
دکتر غفاری خلیق ضمن اشاره به موضوع می افزاید: «فال گیری بر اساس شواهد علمی یا توانایی های روانی قابل اثبات نیست. این روش بر ترکیبی از تکنیک های روان شناختی، از جمله رفتارخوانی، مشاهده دقیق و جملات کلی تکیه دارد که می تواند برای طیف وسیعی از افراد استفاده شود.
فالگیران و رمالان بدون دانش قبلی، به سرعت اطلاعات زیادی را با تجزیه و تحلیل زبان بدن، سن، لباس یا مد، مدل مو، جنسیت، گرایش جنسی، مذهب، قومیت، سطح تحصیلات، نحوه گفتار و جایگاه فرد به دست می آورند و معمولا از حدس هایی با احتمال صحت بالا استفاده می کنند، به سرعت نشانه های دریافتی مبنی بر درستی حدس های خود را می شناسند، سپس بر این اطلاعات پر و بال می دهند و به سرعت از حدس های اشتباه عبور می کنند. بنابراین کار این گروه حدس زدن بر اساس شواهد است.»
ارسال دیدگاه