تنها راه به قدرت رسیدن مسلمانان وحدت است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ،به نقل از یار خراسانی ، در این برهه از زمان و در میان این آتش که دشمنان اسلام بر علیه مسلمانان اعم از شیعه و سنی به راه انداخته اند و چقدر جنگ نابرابر و ناجوانمردانه ای که با هزینه مالی خود مسلمانان بر علیه مسلمانان دارد اجرا می گردد.

به یاد آن اندیشمند و جهان بین و عالم و بنیانگذار انقلاب اسلامی می اُفتیم که با چه دید بازی این روزهای مسلمانان را می دیدند و اصرار بر وحدت مسلمانان داشتند. در ابتدای امر دیدند یک پیامبر و یک امت ، ولی اختلاف در تولد پیامبرشان به فکر افتادند که از 12 ربیع الاول تا 17 ربیع الاول را هفته وحدت اعلام نمایند.

حال منظور از وحدت اسلامی ای که حضرت امام (ره) به دنبال تحقق آن بود چیست؟

آیا مقصود این بود که از میان مذاهب اسلامی یکی انتخاب شود و سایر مذاهب کنار گذاشته شود؟ یا مقصود این است که مشترکات همه مذاهب گرفته شود ، و متفرقات آن کنار گذاشته شود. یا اینکه وحدت امت اسلامی به هیچ وجه ربطی به وحدت مذاهب ندارد.

یا اینکه مقصود از امت واحده اسلام و هفته وحدت، اتحاد پیروان مذاهب مختلف امت اسلام در عین اختلافات مذهبی در برابر دین اسلام است؟ مسلماً مقصود و هدف حضرت امام نظر اخیر است.

ما چه اصراری داریم بر طبل اختلافات بکوبیم ما که مشترکاتمان خیلی بیشتر از اختلافاتمان می باشد که همین مشترکات می تواند امت واحد بسازد.

آن اشتراکات چیست؟ همه مسلمانان خدای واحد را می پرستند، همه به نبوت حضرت رسول اکرم(ص) ایمان و اذعان دارند ، کتاب امت اسلام قرآن و قبله همه آنها کعبه است. با هم حج انجام می دهند مثل هم نماز می خوانند و جز در موارد خیلی کم در این کارها با هم تفاوتهایی دارند.

همه امت اسلام از یک نوع جهان بینی در بینش و منش در معتقدات مذهبی در پرستشها و نیایشها در آداب و سنن اجتماعی و جمع این مشترکات می تواند از آنها امت واحد بسازد و قدرتی عظیم به وجود آورد که قدرت های به ظاهر بزرگ جهان ناچار در برابر آنها خضوع نمایند. خصوصاً در متن اسلام و به نص صریح قرآن مسلمانان برادر یکدیگرند.

با این همه اشتراکات و این همه امکانات وسیع که خداوند به امانت در اختیار مسلمانان قرار داده است چرا از این قدرت استفاده نمی کنند؟ تنها راه رسیدن به این قدرت این است که متانت خود را حفظ کرده و یکدیگر را به دلایل واهی سب نکنند و تهمت نزنند و دروغ نبندند.

و به خاطر عمل ناشایست و گاه نا آگاهانه از دو طرف اعم از شیعه و سنی منطق و استدلال یکدیگر را مسخره نکنند و عواطف یکدیگر را مورد هجوم قرار نداده و در حقیقت حدودی را که خداوند تبارک و تعالی در دعوت غیر مسلمانان به اسلام لازم دانسته است درباره خودشان رعایت کنند.

نویسنده: حجت الاسلام علی نوری

انتهای پیام/گ