به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ شاید قبلاً سحابی چشم گربه را دیده باشید اما راز شکل‌گیری این حلقه آشوبناک اطراف این سحابی چیست؟ هنوز پاسخ روشنی برای این پرسش وجود ندارد. سحابی چشم گربه یا NGC 6543 که سوژه امروز تصویر روز ناسا است، از معروف‌ترین سحابی‌های آسمان شب است که با مرگ ستاره‌ای شبیه خورشید ایجاد شده است.
در تصویر امروز ناسا چه می‌بینیم؟
بااینکه در خود سحابی چشم گربه که در مرکز تصویر قرار دارد، تقارن‌هایی دیده می‌شود، هاله بیرونی آن ساختار نامنظمی دارد که تا ۳ سال نوری در فضا گسترده شده و جزئیاتی پیچیده از پوسته‌های گازی را آشکار می‌کند.
سحابی‌های سیاره‌ای نمایشی از مرحله آخر زندگی ستاره‌هایی شبیه خورشید هستند و خورشید نیز تقریباً ۴ میلیارد و 500 میلیون سال دیگر سحابی سیاره‌ای از خود به جا می‌گذارد. در این مرحله، لایه‌های بیرونی خورشید به بیرون پرتاب شده و هسته آن به کوتوله سفید تبدیل می‌شود.
پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد برخی سحابی‌های سیاره‌ای هاله‌هایی گسترده‌تر و قدیمی‌تر دارند که احتمالاً در جریان فوران‌های اولیه و کمتر شناخته‌شده ستاره در مراحل تکامل آن شکل گرفته‌اند.
به نظر می‌رسد این مرحله نهایی سحابی سیاره‌ای معمولاً حدود ۱۰ هزار سال طول می‌کشد اما مطالعات روی هاله بیرونی سحابی چشم گربه نشان می‌دهد بخش‌های رشته‌مانند آن بین ۵۰ هزار تا ۹۰ هزار سال قدمت دارند.
یعنی تکامل چنین سحابی‌هایی بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شد و مراحل پیش از تبدیل ستاره به کوتوله سفید ممکن است شامل رخدادهایی ناشناخته و پرانرژی باشد. بررسی هاله‌ها می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره رفتار ستارگان در سال‌های پایانی عمرشان و فرایندهای ازدست‌دادن جرم در آن دوره فراهم کند.
سحابی چشم گربه در فاصله تقریبی ۳ هزار سال نوری از ما در راستای صورت فلکی اژدها قرار دارد.
شاید قبلاً سحابی چشم گربه را دیده باشید اما راز شکل‌گیری این حلقه آشوبناک اطراف این سحابی چیست؟ هنوز پاسخ روشنی برای این پرسش وجود ندارد. سحابی چشم گربه یا NGC 6543 که سوژه امروز تصویر روز ناسا است، از معروف‌ترین سحابی‌های آسمان شب است که با مرگ ستاره‌ای شبیه خورشید ایجاد شده است.
در تصویر امروز ناسا چه می‌بینیم؟
بااینکه در خود سحابی چشم گربه که در مرکز تصویر قرار دارد، تقارن‌هایی دیده می‌شود، هاله بیرونی آن ساختار نامنظمی دارد که تا ۳ سال نوری در فضا گسترده شده و جزئیاتی پیچیده از پوسته‌های گازی را آشکار می‌کند.
سحابی‌های سیاره‌ای نمایشی از مرحله آخر زندگی ستاره‌هایی شبیه خورشید هستند و خورشید نیز تقریباً ۴ میلیارد و 500 میلیون سال دیگر سحابی سیاره‌ای از خود به جا می‌گذارد. در این مرحله، لایه‌های بیرونی خورشید به بیرون پرتاب شده و هسته آن به کوتوله سفید تبدیل می‌شود.
پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد برخی سحابی‌های سیاره‌ای هاله‌هایی گسترده‌تر و قدیمی‌تر دارند که احتمالاً در جریان فوران‌های اولیه و کمتر شناخته‌شده ستاره در مراحل تکامل آن شکل گرفته‌اند.
به نظر می‌رسد این مرحله نهایی سحابی سیاره‌ای معمولاً حدود ۱۰ هزار سال طول می‌کشد اما مطالعات روی هاله بیرونی سحابی چشم گربه نشان می‌دهد بخش‌های رشته‌مانند آن بین ۵۰ هزار تا ۹۰ هزار سال قدمت دارند.
یعنی تکامل چنین سحابی‌هایی بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شد و مراحل پیش از تبدیل ستاره به کوتوله سفید ممکن است شامل رخدادهایی ناشناخته و پرانرژی باشد. بررسی هاله‌ها می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره رفتار ستارگان در سال‌های پایانی عمرشان و فرایندهای ازدست‌دادن جرم در آن دوره فراهم کند.
سحابی چشم گربه در فاصله تقریبی ۳ هزار سال نوری از ما در راستای صورت فلکی اژدها قرار دارد.
ارسال دیدگاه