به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا:و به نقل از بجنا، پوشش محلى و سنتى زنان و مردان استان زنجان بسیار جالب و قابل توجه است،یاشار یا چارقد که در اصطلاح امروزی روسری گفته میشود، شال حریر مخصوصی است که به عنوان پوشش سر استفاده میشود و به گونهای است که سر و حتی چهره زن، به جز چشمان وی را میپوشاند. «سربند» نیز دستمال یزدی است که غالباً ترکیبی از رنگهای قرمز و مشکی بوده و برای محکم کردن یاشار بر روی آن بسته میشود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بجنا,
کراس لباس بالاتنه بوده و به پیراهن بلند سادهای گفته میشود که یقه خاصی ندارد و پایین آن نیز چیندار است. شیلوار دامن پُر چینی است که در پوشش دخترها نارنجی و یا زرد رنگ بوده و در خانمها نیز به رنگ قرمز و از پارچه مخملی با متراژ حدود پانزده .متر تهیه میشود بسیار خوش‌حالت است
,
البسه زنان و دختران کرمانج این استان غالباً شامل 5 قسمت به نامهای «یاشار» (چارقد)، «کِراس» (بلوز)، «شیلوار» (دامن)، «جلیقه» و «شلیته» است.
, 
,
شیلوار با استفاده از نخهای رنگی و سکههای قدیمی (دراو)، دراودوزی و قیطاندوزی میشود و در پایین آن نیز با نوارهایی رنگارنگ که «ماخل» نامیده میشوند، دوردوزیهای زیبایی ایجاد میشود. شلیته دامنی بلند تا حدود زانو و از جنس مخمل بوده که با رنگهای متنوع حاشیهدوزی میشود. جلیقه معمولاً از جنس مخمل بوده و سکههای قدیمی که در قدیم به عنوان پسانداز خانمها به آن دوخته میشد و به مرور زمان به جزئی از لباس تبدیل شده است، زیبایی خاصی به آن میبخشد و غالباً نیز کراس و جلیقه با شلیته همرنگ انتخاب میشوند.
,
البته علاوه بر این پوششها باید به «گار» یعنی گوشواره بلندی که به دو طرف عرقچین متصل و روی آن یاشار و سربند بسته میشود، اشاره کرد. «کُلِه» نیز پوششی از جنس پارچه مخمل است که بر روی کراس پوشیده میشود. جوراب نیز بنا به شرایط و فصول مختلف سال پوشیده میشود. کفش بانوان کرمانج که «کومخ» نامیده میشود، از نظر شکل ظاهری شبیه نعلین نوک برگشته است و دارای گلدوزیهایی با نخ ابریشمی میباشد. پوشاک مردانه کرمانجهای خراسان شمالی نیز شامل «عرق چین»، «کِه لاو»، «لچگ» و ... بوده که همانند پوشاک بانوان دارای رنگهای شاد و برگرفته از طبیعت میباشند.
,
کرمانج‌ها به عنوان شاخهای از قوم کرد، از جمله اقوام ساکن در استان خراسان شمالی هستند. امروزه تنها این پوشش اصیل کرمانجی در میان زنان عشایر، آن هم زنان مسن، دیده میشود و گاه نیز اهالی خطه خراسان شمالی در مجالس جشن و شادی اقدام به پوشیدن لباسهای کرمانجی میکنند. یک محقق در زمینه فرهنگ مردم خراسان شمالی درباره پوشش زنان کرمانج خراسان شمالی می‌گوید، پوشش زن کرمانج خراسان شمالی پوشش زن مستوره و باحجاب پیش از اسلام است.
, 
,
پوشش بانوان و مردان ترکمن خراسان شمالی نیز با استفاده از ابریشم و پشم گوسفندان تهیه میشود و غالباً شامل «چاوک»، «کولته»، «چلپی» و «یلک» میباشد. چاوک لباسی شبیه به مانتوهای امروزی بوده که پارچه آن از ابریشم به رنگ قرمز بوده و آستر زیر پارچه نیز در حاشیهها و سرآستینها سوزندوزی دارد. کولته شبیه کت بوده و این لباس به صورت آویز روی دوش در مجالس استفاده میشود. چلپی زیباترین لباس سوزندوزی ترکمن و از جنس ابریشم است که با دارا بودن تنوع و ظرافت خاص در مراسم ازدواج، به عروس میپوشانند. یلک تنها لباسی است که با زیورآلات و سکه تزیین میشود و بر سر میاندازند و جنس آن نیز از ابریشم است.
, 
,
«دون» یا «قرمز دون» لباس محلی مردان ترکمن است که جنس آن ابریشم قرمز تیره و با راه راه مشکی بوده و نوع سوزندوزی آن قیطاندوزی است که با عرض دو سانت و به رنگ مشکی و قرمز در کنارهها و سرآستین لباس دوخته میشود. «اچمک» نوعی لباس دارای دو بخش بیرونی و داخلی است که بخش بیرونی آن از پارچههای مشکی که روی آن طرحهایی به شکل لوزی، به رنگهای متفاوت و از جنس ابریشم تشکیل شده و درون آن از پوست بره به رنگ مشکی تهیه شده است و آن را معمولاً مردان در فصول سرد پاییز و زمستان میپوشند.
,
مردمان ترک و تات خراسان شمالی نیز هر کدام به اقتضای محل زندگی، فصول سال، نوع درآمد و اشتغال و ...، پوششهای مختلفی داشته و وجه اشتراک تمامی این پوششها در مردان و زنان، زیبایی برگرفته از طبیعت و حجاب کامل آنها بوده است.
, 
,
پاپوش سنتی غالب مردم خراسان شمالی نیز اعم از کرد و ترک و ترکمن، «چاروق» بوده که از چرم طبیعی تهیه میشود و نوک آن نیز اندکی برگشته است. این کفش سنتی با نخها و اشکال مختلف تزیین میشود و دارای بندها و تسمههای بلندی است که بندهای آن را به دور ساق پا میپیچند و برای زیباتر شدن چاروق نیز در نوک برگشته آن از منگولهای تهیه شده از نخهای ابریشم رنگی استفاده میشود.
,
انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه