بی‌اعتنایی طعنه‌آمیز به فدراسیون والیبال؛ یادم تو را فراموش!

به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ با گذشت حدود ۲ هفته از پایان رسمی دوره ۴ ساله ریاست محمدرضا داورزنی بر فدراسیون والیبال و در حالی که معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش و جوانان از برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده برای تعیین سرپرست جلوگیری کرده بود، هنوز تکلیف کرسی ریاست یا سرپرستی والیبال مشخص نیست.

وزارت ورزش و جوانان که می‌خواست امورات راهبردی و تعیین سرپرست این فدراسیون المپیکی از طریق خودش و نه از سمت اعضای مجمع والیبال مشخص شود، تاکنون هیچ اقدامی حتی در حد حرف و شایعه هم درباره تعیین سرپرست فدراسیون والیبال انجام نداده و به شکلی طعنه‌آمیز در حال رسیدگی به امور سایر فدراسیون‌هاست.

کیومرث هاشمی در اقدامی شایان توجه طی روزهای اخیر اقدام به تعیین تکلیف چندین سرپرست برای فدراسیون‌های بلاتکلیف ورزشی نظیر ورزش‌های ناشنوایان، سوارکاری، انجمن‌های ورزشی، دوومیدانی، بولینگ‌وبیلیارد و ... کرده تا اندکی اتمسفر انتخاباتی در این فدراسیون‌ها شکل بگیرد اما سهم والیبال از این انتصابات، هیچ بوده است.

محمدرضا داورزنی که خود در انتخابات فدراسیون والیبال ثبت‌نام کرده از قرار معلوم و بر اساس احکام صادر شده برای سایر سرپرستان فدراسیون‌های ورزشی قادر به سرپرستی فدراسیون والیبال نخواهد بود و هاشمی می‌بایست شخص دیگری را بر این سمت بگمارد؛ موضوعی که بی‌تردید چالش‌های جدیدی را پیش روی ورزش ایران خواهد گذاشت.

حرکت وزیر ورزش و جوانان برای سامان‌دهی به امورات فدراسیون‌ها و تغییر برخی نفرات منفعل قطعاً مورد تأیید و مطابق انتظارات جامعه ورزش ایران است اما این که چرا سهم فدراسیون المپیکی و مهم والیبال که تیم ملی‌اش به‌عنوان ویترین فدراسیون همواره بهترین و برترین رشته تیمی ورزش کشورمان بوده، جای تعجب دارد.

در همین اثنا که والیبال با بلاتکلیفی مواجه است؛ ۲ گزینه اصلی خارجی هدایت تیم ملی والیبال یعنی جان‌لورنزو بلنجینی و روبرتو پیاتزا یا با تیم‌های خارجی دیگر به توافق رسیده و یا نسبت به حضور در ایران انصراف داده‌اند تا همان شانس نزدیک به ۱۰ درصدی تیم ملی برای حضور در المپیک پاریس، به صفر نزدیک و نزدیک‌تر شود.

گام بعدی وزیر اگر چه مشخص نیست اما هر چه که هست، تا همین الان هم برای تعیین تکلیف والیبال دیر شده و بسیاری از پُل‌های پشت سر خراب شده‌اند. اتلاف وقت بیش از این اصلاً به صلاح ورزش ایران نیست و آسیب‌های جدی‌اش را به‌زودی بر سر کاروان المپیک کشورمان آوار خواهد ساخت.