به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فدراسیون بدمینتون یکی از ناکام ترین فدراسیون های ورزش ایران است. فدراسیونی که قریب به 4 دهه است در ورزش ایران تنها ناکامی درو کرده و بس. عجیب اینکه این ناکامی ها تنها با وعده کسب تجربه اتفاق می افتد و عجیب تر اینکه مشخص نیست که این کسب تجربه چرا به پایان نمی رسد. فدراسیون ورشکسته ای که قریب به دو دهه است در تیول محمدرضا پوریا قرار دارد اما هنوز در حال ناکامی و کسب تجربه است و تا به امروز کوچکترین موفقیتی کسب نکرده. فدراسیونی که به اندازه ای در ناکامی موفق بوده که حتی در آخرین دوره مسابقات بی اعتبار و درجه 3 فجرکاپ بدمینتون بازان ایرانی در مقابله با بدمینتون بازان گمنام کشورهای بی اعتبار در بدمینتون از گرفتن حتی یک مدال نیز عاجز ماند تا ورشکستگی و ناکامی را در همه ابعاد کامل کرده باشد!
فدراسیون بدمینتون در سال جاری کماکان بر مدار همیشگی حرکت کرده. مدار باطل ناکامی. این فدراسیون در چند ماه گذشته فراز و نشیب‌های زیادی را از برگزاری مجمع انتخاباتی آسیا و ایران تا جنجال برسر عدم اعزام بدمینتون‌بازان به بازی‌های آسیایی پشت سر گذاشت. پس از گلایه‌ها درباره تعویق مجمع انتخاباتی فدراسیون بدمینتون و پایان دوران سرپرستی پوریا در این فدراسیون، او در بیست و دوم خرداد سال جاری با ۳۶ رای برای چهارمین بار بر کرسی ریاست فدراسیون بدمینتون نشست؛ اما در این مجمع محمد پولادگر معاون توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش لب به انتقاد گشود و با تاکید بر تغییر رویه در این رشته گفت: ۵۰ سال است که پوریا می‌گوید بدمینتون ایران قدرت غرب آسیاست. ما تا کی باید صرفا قدرت غرب آسیا باشیم؟ او باید این رویه را تغییر دهد.
در ابتدا کمیته ملی المپیک مخالف اعزام تیم ملی بدمینتون به بازی‌های آسیایی بود زیرا از نظر ستاد بازی‌ها بدمینتون‌بازان قابلیت کسب مدال در هانگژو را نداشتند و اعزام آنها بیهوده بود. این موضوع سبب شد تا پوریا واکنش تندی به تصمیم ستاد بازی‌ها داشته باشد. وی عنوان کرد که «به عنوان نایب رئیس کنفدراسیون آسیا درست نیست که ایران نماینده‌ای در بدمینتون بازی‌ها نداشته باشد.»
پس از اعتراضات فراوان و پادرمیانی وزارت ورزش، ستاد بازی‌ها موافقت کرد تا تنها یک بدمینتون‌باز مرد را به بازی‌ها اعزام کند و در نهایت فریبا مددی در واکنش به مخالفت ستاد بازی‌ها با اعزام یگانه کرمانی خاطرنشان کرد: «کارشناسان کمیته ملی المپیک در ابتدا ابراز رضایت خود را از تست آمادگی بدنی بدمینتون‌بازان اعلام کردند. 4 دختر و 4 پسر را برای تست به آکادمی المپیک فرستادیم و آنها راضی بودند. ستاد بازی‌ها هنوز در این زمینه نظر قطعی خود را اعلام نکرده. امیدوارم ملی‌پوشان به بازی‌ها اعزام شوند زیرا بسیار تلاش کردیم و حتی در آسیای میانه حرف اول را می‌زنیم و بدمینتون‌باز المپیکی داشتیم. نمی‌دانم دیگر از کدام موفقیت بگویم تا مسئولان برای اعزام ملی‌پوشان بدمینتون رضایت دهند.»
مددی در حالی از موفقیت ملی‌پوشان در آسیای مرکزی صحبت کرد که در این مسابقات حریفان قدری حضور نداشتند؛ اما اگر کار دختران و پسران ما به کشورهای قدری چون اندونزی، هند، ژاپن و کره جنوبی و مالزی می‌رسید، قطعا آنها نمی‌توانستند به فینال تمام ایرانی بازی‌های آسیای میانه یا مرکزی صعود کنند.
در ادامه واکنش‌ها به تصمیم ستاد بازی‌ها پوریا گفت: به عنوان نایب رئیس بدمینتون آسیا به محمود خسروی وفا و مناف هاشمی التماس می‌کنم با اعزام یگانه کریمی موافقت کنند و خودم هزینه اعزام وی را به بازی‌های آسیایی پرداخت می‌کنم.
ابن اظهارنظر در حالی عنوان شد که کرسی‌های بین المللی ربطی به موفقیت بدمینتون‌بازان در قهرمانی آسیا یا بازی‌های آسیایی ندارد. زیرا رئیس موفق یک فدراسیون می‌تواند رده‌های مختلف را با درایت و تدبیر به سهمیه جهانی یا حتی المپیک برساند. نمونه آن را می‌توان به فدراسیون هندبال و والیبال و رده‌های پایه آن که موفقیت‌های زیادی تاکنون کسب کرده‌اند، ربط داد.
با توجه به صحبت‌های پوریا و حتی واکنش تند مددی به عدم موافقت ستاد بازی‌ها با اعزام یگانه کرمانی، موجی از انتقادات از سوی ملی‌پوشان به ستاد بازی‌ها مبنی بر تبعیض جنسیتی وارد شد و حتی علی شاه حسینی ملی‌پوش اسبق بدمینتون تاکید کرد که تصمیم ستاد بازی‌ها با شعار المپیک منافات دارد. نایب رئیس زنان فدراسیون بدمینتون نیز عنوان کرد که رفتار ستاد بازی‌ها درست نبود و همین موضوع سبب شد تا در جلسه آخر این ستاد مناف هاشمی دبیر کل کمیته ملی المپیک عنوان کند که به اختیار این فدراسیون یک دختر یا یک پسر به این بازی‌ها باید اعزام شوند و تصمیم با پوریاست که کدام بازیکن را باید به هانگژو اعزام کند.
پوریا هم در جلسه کمیته فنی تصمیم گرفت تا به جای یگانه کرمانی، علی حیاتی را راهی هانگژو کند. موضوعی که با واکنش تند نسیم صفایی ملی‌پوش بدمینتون مواجه شد و او در اظهار داشت که «حق زنان بود تا به جای مردان به این بازی‌ها بروند و این موضوع می‌تواند انگیزه بانوان بدمینتون را از بین ببرد.»
در نهایت ستاد بازی‌ها با اعزام یگانه کرمانی موافقت کرد؛ اما نباید حقیقت را نادیده گرفت؛ بدمینتون ایران شانس مدال این بازی‌ها نیست و سرمربی تیم ملی بدمینتون نیز این مسئله را تایید کرد.
در واقع فدراسیون بدمینتون به خواسته خود رسید؛ اما چیزی که اهمیت دارد این است که چرا هنوز این فدراسیون نتوانسته خواسته‌های جامعه بدمینتون کشور را با موفقیت در آسیا، جهان و المپیک تحقق بخشد. در حالی ستاد بازی‌ها با اعزام یگانه گرمانی به هانگژو موافقت کرده که این فدراسیون در طول سالیان متمادی هرگز نتوانسته با وعده‌های واهی خود مسیر موفقیت را برای کسب مدال در رقابت‌های مهم آسیایی و جهانی هموار سازد.
تکرار جمله‌هایی همچون «با این همه موفقیت چرا نباید در هانگژو نماینده داشته باشیم» به چه معناست؟ فدراسیون بدمینتون موفقیت را چگونه معنا می‌کند؟ آیا قهرمانی آسیای مرکزی و رسیدن به سهمیه المپیک با وایلد کارت و در نهایت حذف از دور اول بازی‌ها موفقیت و آینده درخشان یک فدراسیون را نشان می‌دهد یا بیانگر وعده‌های پوچ و توخالی فدراسیون نشینانی است که هنوز نتوانسته اند دستاوردی برای بدمینتون ایران داشته باشند.
ارسال دیدگاه