به گزارش خبرنگار اقتصادی شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا؛ علت اصلی تورم به وضعیت مدیریت تولید به‌خصوص در ۸ سال دولت تدبیر و امید برمی‌گردد و اگر بخواهیم همچنان باسیاست سرکوب دستمزدها پیش برویم، نه‌تنها به کاهش نرخ تورم کمکی نمی‌کنیم؛ بلکه باعث گسترده‌تر شدن فقر در جامعه نیز می‌شویم.
ریشهٔ افزایش نرخ تورم افزایش تقاضا نیست
برخی از اقتصاددان‌ها و مسئولین به‌اشتباه فکر می‌کنند که با کنترل دستمزد کارگران در مرحله اول نقدینگی و پس از آن می‌توان تورم را کنترل کرد.
درحالی‌که ریشهٔ افزایش نرخ تورم به‌خصوص در کشور ما افزایش تقاضا نیست؛ بلکه عمدتاً به دلیل کاهش شدید عرضه است که این کاهش ناشی از سیاست‌های کلان اقتصادی، مدیریت ناکارآمد و همچنین تحریم‌های بین‌المللی است که موجب شده این سیاست‌ها اقشار ضعیف جامعه را مورد هدف قرار دهد.
بیشتر بخوانید:
چگونه ظرف ۱۰ سال دستمزد کارگران نصف شد!
مجید گودرزی کارشناس اقتصادی درباره این موضوع به راه دانا اظهار کرد: هر سال دولت‌ها تنها ابزاری را که برای کنترل تورم بکار می‌گیرند، کاهش دستمزدها است. این رویه غلط تا جایی پیش رفته است که حتی خود تولید هم دچار بحران شده است تا جایی که تمام حقوق کارگران ایرانی کفایت تأمین پایین‌ترین سطح نیازها، یعنی نیازهای طبیعی خانوار آنها را هم ندارد.
بحران تورم را نباید با بحران بدهی حل کرد
وی ادامه داد: کارفرمایان و دولت‌های ما تازیانه‌های بدهی را جایگزین دستمزد عادلانه کرده‌اند و در یک اشتباه اقتصادی بحران‌های رکود، تورم، اشتغال و... را با بحران بدهی حل می‌کنند. به‌عنوان‌مثال وام ودیعه مسکن یکی از این اشتباه است که در آن به جای حل مشکل مسکن مستأجران را با بدهی و پرداخت سود دست به گریبان می‌کند.
وی افزود: در جای دیگر با دست کاری نرخ ارز به بهانه تحریم و قاچاق، تقاضای خارجی را جایگزین تقاضای داخلی کردند. اکنون هیچ کمپینی در ایران موفقیت آمیز نخواهد بود. چرا که با قیمت کمتر در بازارهای جهانی و قیمت بالاتر نسبت به بازار داخلی، تقاضای خارجی جایگزین تقاضای داخلی کرده است.
گودرزی افزود: در اقتصادی که سال‌هاست دچار رکود تورمی است، سرکوب تقاضا، ضد رونق و باعث عمیق‌تر شدن رکود می‌شود. در نظام سرمایه‌داری پرداخت حقوق عادلانه از سر ترحم و انسان‌دوستی نیست. بلکه برای این ست که تولید منجر به تقاضا شود.
باید تلاش کرد به تعادل‌های اقتصادی بازگشت
این فعال اقتصادی ادامه داد: اکنون بسیاری از بخش‌های تولید تنها با ۳۰ درصد ظرفیت در حال ادامه فعالیت است و هزینه‌های ثابت در بالاترین سطح هستند. اقتصاد کل، ایران اقتصادی نیست. باید تلاش کرد به تعادل‌های اقتصادی بازگشت. تقریباً تمام دولت‌ها در چهل سال اخیر هر کدام، بخشی از تعادل‌های اقتصادی را به نفع سیاست‌های روز خود مصادره کرده‌اند.
وی در زمینه راهکار این موضوع تصریح کرد: ما نیازمند برخی قوانین ثابت و دائمی هستیم که باعث شود از دست‌درازی به سفره مردم جلوگیری کند. مشارکت در تولید بهترین راهکار افزایش بهره‌وری و کاهش رکود است. شریک‌شدن در سود بسیار بیشتر از مزد مصوب برای کارگر و کارفرما کارساز است.
ارسال دیدگاه