مدیران پروازی و چالش‌های پیش روی شهرستان سوادکوه

مدیر باید در محدوده محل کارش سکونت یابد چون این یک نیاز است و مدیر که در حال تردد است، قطعاً محل خدمت و نیروهای تحت امرش را کمتر از آن می‌بیند که خانواده‌اش را به سوادکوه بیاورد.

مدیری که حاضر نباشد همراه خانواده خود در عمق مشکلات شهرستان سوادکوه و دغدغه‌های دیگر همکارانش زندگی کند، چگونه می تواند مشکلات این شهرستان را درک کند، حال آنکه همکارانش نیز پروازی باشند، خود بحث دیگری است.

مدیران پروازی دائماً به فکر تردد و زمان‌بندی برای دیدار با خانواده هستند و این یعنی خلاف خط مشی مدیریت اسلامی.

کسی که پست مدیریت را در هر زمان و هر مکانی که قبول می‌کند، قطعاً باید اولویت اول و اصلی خود را کار اداری بداند، چون آن مدیر برای یک شهرستان در حوزه کاری خود تصمیم می‌گیرد و در آن جایگاه مأمور اجرای دستورات مافوق خود در استان است که غیر از این جفا در حق مردم است.

مدیری که از مغازه‌ها و نانوایی های محل کارش خرید نکند، از خدمات آن محل بهره نگیرد، فرزندش در مدارس محل کار تحصیل نکند، از کجا درد این مردم را می‌فهمد و از کجا می‌داند این مردم با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کنند.

واگذاری پست‌های مدیریتی به مدیران غیربومی خلاف نیست، چه بسا برخی از این مدیران بیشتر و بهتر از مدیران بومی برای این شهرستان دل می‌سوزانند اما عدم اسکان خانواده آن شخص در محل خدمت مانع از گذاشتن تمام نیروی فرد برای حل مسائل و مشکلات حوزه کاری آن مدیر است.
صاحبنظران علم مدیریت، پدیده مدیران پروازی را پدیده‌ای زشت، ناعادلانه، غیرقانونی و فسادآور دانسته و بر ضرورت حذف این پدیده ناعادلانه و زشت تاکید دارند.

پیشرفت و توسعه نیاز به انسجام و نیروهای کارآمد و مسئولیت‌پذیر دارد، در صورتی که از نیروهای بومی شهرستان برای مدیریت ادارات استفاده شود، از بار مشکلات کاسته شده و خدمت‌رسانی به مردم تسهیل می‌شود.

نکته جالب‎تر اینکه، برخی مدیران پروازی هزینه‎های رفت‎وآمد خود را از محل اعتبارات دستگاه پرداخت می کنند و به عقیده بنده، اگر همین هزینه‎های رفت‎وآمد از حساب شخصی آنها کسر شود، دیگر شاهد اتفاقات این چنینی نخواهیم بود.

البته باید کامندان پروازی را نیز به این مسئله اضافه کنیم که در سطح ادارات سوادکوه کارمندان بسیاری از شهرستان های همجوارند.

 

انتهای پیام/گ