روزنامه‌های امروز در سرمقاله‌های خود چه نوشتند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ با مرور سرمقاله و یادداشت‌های روز روزنامه‌های کثیرالانتشار کشور، مطالبی از جمله سرکوب معترضان انگلیسی و تزویر رسانه‌ای، چاه ویل اوکراین برای ناتو، یک خاورمیانه و یک ژنرال به چشم می‌خورد.

کیهان: در یادداشت روز خود با عنوان «گرم است به هم پشت رقیبان» نوشت: حرمت قلم ایجاب می کند که جز حق ننویسد و جز خیر نخواهد. به خاطر همین حرمت است که هرگز نباید آن را برای غیر حق و خیر به کار گرفت. از حق و خیر، گفتن و نوشتن و خواستن یعنی به دور از اغراق و اجحاف، آنچه می دانیم را ترویج داده و از چیزی غیرخدا نترسیم و ملامت دیگران اثری در اراده ما نداشــته باشد. حق را رها کردن و ترسیدن از هزینه آن، نامردی و اجحاف است؛ همان گونه که زیاده گویی و اغراق ، ناصواب اســت. همان گونه که آدمی به خاطر گفته های ناحق و نابجا و نادرست، مؤاخذه می شود ، به خاطر نگفتن حق هم مؤاخذه خواهد شد. در طول تاریخ هم همین گونه بوده و بسیاری از اتفاقات ناگوار، به خاطر نفهمیدن موقع کتمان یا افشاء حقیقت پیش آمده است.

وطن امروز: مهدی گرگانی در مطلبی با عنوان «سرکوب معترضان انگلیسی و تزویر رسانه ای» چنین نوشت: طی ماه های گذشته کشورهای غربی به بهانه مقابله پلیس ایران با اغتشاشات و آشوب های خیابانی، تا جایی که توانستند موش دواندند به گونه ای که همچنان با اقدامات خلاف عرف و قوانین بین الملل در حال مداخله در امور ایران هستند. اعمال تحریم های فزاینده علیه مقامات پلیس، دستگاه قضا، اخراج ایران از کمیسیون مقام زن سازمان ملل، اقدامات ضددیپلماتیک و سیاسی و پروپاگاندای رسانه ای تنها بخشی از اقدامات آنهاست.

اطلاعات: سید مسعود رضوی در یادداشتی با عنوان «بنی آدم اعضای یک پیکرند» نوشت: در جریان سرما و بارش سنگین برف طی روزهای اخیر، مشکلات متفاوتی بر زندگی و نیازهای مردم سایه افکند و اگر زیبایی برف و آرزوی دیرینه مردم، به ویژه فرزندان جوان و نوجوانان و کودکان این مرز و بوم برای سپید پوش شدن جهان نبود، ای بسا که سرمای طاقت سوز را می باید نهی و نفی کرده، دایم از آن شکایت می کردیم. درست به مانند این شعر حکیم فردوسی که به هر دو جانب اشاره دارد : بگفتند کاین برف و باد دمان/زما بود کآمد شما را زیان.

ایران: زهرا صفاری در مطلبی با عنوان «چاه ویل اوکراین برای ناتو» چنین نوشت: پــس از گذشــت ۳۲5 روز از آغــاز عملیــات نظامی مســکو در شــرق اروپــا، شــرکای غربــی کی یــف در حالــی کمک های تســلیحاتی ســنگین خــود به این کشــور را از ســرگرفته اند که همچنان ارتش روســیه برای رسیدن به اهــداف تعیین شــده اش پیــش می رود و شــکاف داخلــی میــان همپیمانــان اوکراین، تهدید قطع پشــتیبانی را برای این کشــور جدی کرده اســت.به گزارش شــبکه خبــری ســی ان ان، رئیــس دفتــر رئیس جمهوری اوکرایــن در فاصله دو روز از اعلامیه وزارت دفاع روسیه درباره آزادســازی شهر سولدار، از آغاز دریافت تســلیحات ســنگین از غــرب خبــر داد. بســیاری از متحدان اروپایی و امریکایی کی یف با نخستین درخواست ولودیمیر زلنســکی برای ارسال تجهیزات سنگین اعلام آمادگی کردند و فرانسه و لهستان متعهــد شــده اند، بــزودی بــرای ارتش اوکرایــن تانــک بفرســتند. در عین حال فنلانــد و بریتانیا نیز چراغ ســبزی برای ارسال کمک های نظامی نشان داده اند اما همچنان از بیان زمان دقیق محموله مورد نظرشان خودداری کرده اند.

جام جم: سینا واحد در یادداشتی با عنوان«یک خاورمیانه و یک ژنرال» این گونه نوشت: پروژه آشوب سازی قدرتمندانه داعش بی هیچ تردیدی، نویسنده سینا واحد خطرنا ک ترین و خشونت آمیزترین، نقشه سیاسی تمدن غرب به رهبری آمریکا بود که در تاریخ جهان سیاست، علیه ایــران قـوی به وقـوع پیوست تا بــازوان بلند و برکشیده ایران قوی را که به آب های طلایی مدیترانه، دسترسی یافته بود، قطع کند و با تاسیس پدیده دولت شام، پس از، فروپاشی سازمان سیاسی سوریه و عراق، هم از دریا و هم از خشکی، به ایران حمله کند و روزگاری تلخ تر از تلخ را، به سرنوشت سیاسی ایران بزرگ گره بزند.

جوان: محمدجواد اخوان در سرمقاله ای با عنوان «سخنی با حجت الاسلام خسروپناه» نوشت: اکنون که حجت الاسلام والمسلمین خسروپناه دبیری شورای عالی انقلاب فرهنگی را بر عهده گرفته، برخی جریانات سیاسی و رسانه ها تلاش کردند دبیر جدید شورا را با مسائل حاشیه ای مواجه کنند، اما واقعیت آن است که جناب خسروپناه مسئولیتی بسیار بزرگ تر از درگیرشدن در چنین حاشیه هایی دارد. او اکنون باید هم بار سنگین قصور و تقصیرهای گذشته حوزه مأموریتی جدیدش را بر دوش بکشد و هم برای آینده این بخش برنامه ریزی کند.

جمهوری اسلامی: در مطلبی با عنوان «داد و دهش گر بنا کنند به کشور» نوشت: همه جانبه نگری، مهم ترین ابزار حکمرانی موفق است. آن دسته از حکمرانان که تلاش می کنند با نگاه تک بعدی کارها را به پیش ببرند، در هر کشوری که باشند توفیقی به دست نخواهند آورد.