به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ «جرمی وارنر»، نویسنده انگلیسی با انتشار یادداشتی در روزنامه تلگراف به وضعیت اعتصاب‌ها در انگلیس پرداخته و با انتقاد از وضعیت کنونی کشورش می‌گوید: «ما امروز در وضعیت مشابه بحران‌های گذشته هستیم. کارکنان بخش دولتی و نیمه دولتی مصمم به شورش علیه تورم رو به رشد هستند. از معلمان گرفته تا پرستاران، آتش‌نشان‌ها تا پست‌چی ها و از کارگران کنترل مرزی گرفته تا پزشکان عمومی و رانندگان آمبولانس، اعتصاب یا در حال انجام است یا برنامه ریزی برای اعتصاب‌های بیشتر می‌شود. حتی صحبت از اعتصاب عمومی است.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,در ادامه این گزارش آمده است: «دولت ناتوان به نظر می‌رسد. بریتانیا که تقریباً در هر جبهه از نظر اقتصادی به چالش کشیده شده است، دوباره در راه تبدیل شدن به مرد بیمار اروپا است. به عنوان یک ملت، ما باید بیدار شویم اما هیچ نشانه‌ای از این اتفاق وجود ندارد. حتی ممکن است مانند دهه ۱۹۷۰، بحران مالی کامل دیگری نیز لازم باشد تا کشور به هوش بیاید. حتی به نظر می‌رسد ساکنان فعلی داونینگ استریت (دفتر نخست وزیری) راه چاره‌ای در مورد همه این بحران‌ها نداشته باشند. ریشی سوناک نیز قول می‌دهد قوانین حاکم بر اتحادیه‌ها را سخت‌تر کند، از جمله ممنوعیت احتمالی اعتصاب‌ها در خدمات اضطراری. اما بعید است که این اقدامات او را نجات دهد. تنها چیزی که می‌توانیم ببینیم افزایش مالیات برای خدمات عمومی افراد فقیرتر است.»
وارنر هشدار می‌دهد: «فصل جشن کریسمس ممکن است به‌طورکلی لغو شود، حتی در این صورت، سخت گیری در مورد اتحادیه‌ها ممکن است آنقدر که دفتر نخست وزیری تصور می‌کند، چاره ساز نباشد. شکست‌های اقتصادی بریتانیا بیشتر به عنوان نمونه‌ای از ناتوانی دولت تلقی می‌شود تا ناتوانی اتحادیه‌های قدرتمند. وزرا درست می‌گویند که برآورده کردن خواسته‌های اعتصاب‌کنندگان مقرون به صرفه نیست.»
در ادامه این یادداشت آمده است: «به عنوان یک ملت، ما بسیار فقیرتر شده ایم، با این حال به نظر می‌رسد بسیاری از رأی دهندگان برای پذیرش این فقر کاملاً آماده نیستند. به نظر می‌رسد بریتانیا گرفتار یک حالت توهم جمعی شده است و فرض بر این است که بیکاری و تورم همه گیر می‌تواند برای همیشه ادامه یابد.»
نویسنده این یادداشت با انتقاد از رهبران لندن در می‌گوید: «چه کسی بریتانیا را اداره می‌کند؟ قطعاً اتحادیه اروپا اداره نمی‌کند. خطاهای ما اکنون کاملاً از خود ماست. اما به نظر نمی‌رسد که این دولت از خود ما باشد. بلکه به نظر می‌رسد دولت بیشتر بر مدیریت اختلافات در حزب خود متمرکز است تا خدمت به ملت و اقتصاد به عنوان یک کل. امید داشتیم که پس از اتمام برگزیت، حزب متحد شود تا آن را به نتیجه برساند، اما این چنین نشد و بسیاری از نمایندگان محافظه‌کار از شکست حزب خود مطمئن‌تر شده‌اند.»
در ادامه این گزارش آمده است: «دولت ناتوان به نظر می‌رسد. بریتانیا که تقریباً در هر جبهه از نظر اقتصادی به چالش کشیده شده است، دوباره در راه تبدیل شدن به مرد بیمار اروپا است. به عنوان یک ملت، ما باید بیدار شویم اما هیچ نشانه‌ای از این اتفاق وجود ندارد. حتی ممکن است مانند دهه ۱۹۷۰، بحران مالی کامل دیگری نیز لازم باشد تا کشور به هوش بیاید. حتی به نظر می‌رسد ساکنان فعلی داونینگ استریت (دفتر نخست وزیری) راه چاره‌ای در مورد همه این بحران‌ها نداشته باشند. ریشی سوناک نیز قول می‌دهد قوانین حاکم بر اتحادیه‌ها را سخت‌تر کند، از جمله ممنوعیت احتمالی اعتصاب‌ها در خدمات اضطراری. اما بعید است که این اقدامات او را نجات دهد. تنها چیزی که می‌توانیم ببینیم افزایش مالیات برای خدمات عمومی افراد فقیرتر است.»
وارنر هشدار می‌دهد: «فصل جشن کریسمس ممکن است به‌طورکلی لغو شود، حتی در این صورت، سخت گیری در مورد اتحادیه‌ها ممکن است آنقدر که دفتر نخست وزیری تصور می‌کند، چاره ساز نباشد. شکست‌های اقتصادی بریتانیا بیشتر به عنوان نمونه‌ای از ناتوانی دولت تلقی می‌شود تا ناتوانی اتحادیه‌های قدرتمند. وزرا درست می‌گویند که برآورده کردن خواسته‌های اعتصاب‌کنندگان مقرون به صرفه نیست.»
در ادامه این یادداشت آمده است: «به عنوان یک ملت، ما بسیار فقیرتر شده ایم، با این حال به نظر می‌رسد بسیاری از رأی دهندگان برای پذیرش این فقر کاملاً آماده نیستند. به نظر می‌رسد بریتانیا گرفتار یک حالت توهم جمعی شده است و فرض بر این است که بیکاری و تورم همه گیر می‌تواند برای همیشه ادامه یابد.»
نویسنده این یادداشت با انتقاد از رهبران لندن در می‌گوید: «چه کسی بریتانیا را اداره می‌کند؟ قطعاً اتحادیه اروپا اداره نمی‌کند. خطاهای ما اکنون کاملاً از خود ماست. اما به نظر نمی‌رسد که این دولت از خود ما باشد. بلکه به نظر می‌رسد دولت بیشتر بر مدیریت اختلافات در حزب خود متمرکز است تا خدمت به ملت و اقتصاد به عنوان یک کل. امید داشتیم که پس از اتمام برگزیت، حزب متحد شود تا آن را به نتیجه برساند، اما این چنین نشد و بسیاری از نمایندگان محافظه‌کار از شکست حزب خود مطمئن‌تر شده‌اند.»
در ادامه این گزارش آمده است: «دولت ناتوان به نظر می‌رسد. بریتانیا که تقریباً در هر جبهه از نظر اقتصادی به چالش کشیده شده است، دوباره در راه تبدیل شدن به مرد بیمار اروپا است. به عنوان یک ملت، ما باید بیدار شویم اما هیچ نشانه‌ای از این اتفاق وجود ندارد. حتی ممکن است مانند دهه ۱۹۷۰، بحران مالی کامل دیگری نیز لازم باشد تا کشور به هوش بیاید. حتی به نظر می‌رسد ساکنان فعلی داونینگ استریت (دفتر نخست وزیری) راه چاره‌ای در مورد همه این بحران‌ها نداشته باشند. ریشی سوناک نیز قول می‌دهد قوانین حاکم بر اتحادیه‌ها را سخت‌تر کند، از جمله ممنوعیت احتمالی اعتصاب‌ها در خدمات اضطراری. اما بعید است که این اقدامات او را نجات دهد. تنها چیزی که می‌توانیم ببینیم افزایش مالیات برای خدمات عمومی افراد فقیرتر است.»
,وارنر هشدار می‌دهد: «فصل جشن کریسمس ممکن است به‌طورکلی لغو شود، حتی در این صورت، سخت گیری در مورد اتحادیه‌ها ممکن است آنقدر که دفتر نخست وزیری تصور می‌کند، چاره ساز نباشد. شکست‌های اقتصادی بریتانیا بیشتر به عنوان نمونه‌ای از ناتوانی دولت تلقی می‌شود تا ناتوانی اتحادیه‌های قدرتمند. وزرا درست می‌گویند که برآورده کردن خواسته‌های اعتصاب‌کنندگان مقرون به صرفه نیست.»
,در ادامه این یادداشت آمده است: «به عنوان یک ملت، ما بسیار فقیرتر شده ایم، با این حال به نظر می‌رسد بسیاری از رأی دهندگان برای پذیرش این فقر کاملاً آماده نیستند. به نظر می‌رسد بریتانیا گرفتار یک حالت توهم جمعی شده است و فرض بر این است که بیکاری و تورم همه گیر می‌تواند برای همیشه ادامه یابد.»
,نویسنده این یادداشت با انتقاد از رهبران لندن در می‌گوید: «چه کسی بریتانیا را اداره می‌کند؟ قطعاً اتحادیه اروپا اداره نمی‌کند. خطاهای ما اکنون کاملاً از خود ماست. اما به نظر نمی‌رسد که این دولت از خود ما باشد. بلکه به نظر می‌رسد دولت بیشتر بر مدیریت اختلافات در حزب خود متمرکز است تا خدمت به ملت و اقتصاد به عنوان یک کل. امید داشتیم که پس از اتمام برگزیت، حزب متحد شود تا آن را به نتیجه برساند، اما این چنین نشد و بسیاری از نمایندگان محافظه‌کار از شکست حزب خود مطمئن‌تر شده‌اند.»
,]
ارسال دیدگاه