کلید حل مشکل اقتصاد، مقاوم سازی است نه خوش شانسی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، در کشوری همچون ایران که اقتصادش بر پایه نفت تشکیل شده است، تاثیر افزایش و کاهش قیمت نفت بر اقتصاد کشور اجتناب ناپذیر است.این تأثیر در نحوه‌ی هزینه کردن دولت، ساختار اقتصادی و رفتار دولت در داخل کشور قابل مشاهده است.

معمولاً در کشورهای صادرکننده نفت درآمدهای صادرات نفت، به عنوان درآمد بخش دولتی محسوب و از طریق خزانه وارد بودجه می‌شود و به دلیل ساختار و مسایل سیاسی این کشورها، دولت به عنوان بزرگ‌ترین کارگزار اقتصادی کشور در اغلب بخش‌های تولیدی و خدماتی حضور فعال دارد و از آنجا که درآمدهای نفتی ماحصل عملکرد فعالیت بخش‌های اقتصادی نبوده، بنابراین افزایش آنها نشان دهنده رونق واقعی اقتصاد نیست، بنابراین افزایش این درآمدها و تزریق آنها به جامعه به سرعت به افزایش قیمت‌ها منجر می‌شود.

از سوی دیگر کاهش قیمت نفت سبب می‌شود که دولت از هزینه های عمرانی خود کاسته و به هزینه های جاری که بخش عمده آن مربوط به حقوق و دستمزد کارکنان دولتی است انتقال دهد، بنابراین این کاهش قیمت نفت خود را ابتدا در نیمه تمام ماندن طرح های عمرانی نشان خواهد داد که خود موجب رکود و بیکاری در بخش هایی از کشور می شود.

و اما افزایش قیمت نفت در کوتاه مدت سبب افزایش درآمدهای دولت شده و در این صورت دولت می تواند در فرآیند توسعه اقتصادی شتاب به خرج داده و پروژه‌های جدید تعریف کرده و اعمال حاکمیت کند.

در این شرایط این تلقی به وجود خواهد آمد که این فرایند توسعه یک برنامه دولتی است و شهروندان احساس می کنند با دولت مقتدری روبه‌رو هستند که به خاطر پر شدن خزانه‌اش هر چه زودتر باید عقب‌افتادگی کشور را از بین برده و یک شبه رفاه اجتماعی را افزایش دهد.

در چنین فضایی هر گونه موفقیت و کامیابی به کام دولت نوشته شده و دولتمردان القاب و مدال‌های متعددی دریافت می‌کنند و در مقابل بدیهی است که هر مشکلی نیز باید از سوی دولت حل شود، که در غیر این صورت دولت آلوده، بی‌لیاقت و لایق سقوط است. در این فضای اجتماعی ـ اقتصادی مردم خانه‌نشین و نظاره‌گر دولت هستند.

اقتصاد باید مقاوم باشد

مطمئنا چنین شرایطی هیچگاه مناسب کشوری چون ایران نیست.رهبر معظم انقلاب یکی از ارکان "اقتصاد مقاومتی" را مقاوم بودن اقتصاد معرفی می کند و می فرماید: " در اقتصاد مقاومتی، یک رکن اساسی و مهم، مقاوم بودن اقتصاد است. اقتصاد باید مقاوم باشد؛ باید بتواند در مقابل آنچه که ممکن است در معرض توطئه‌ی دشمن قرار بگیرد، مقاومت کند."

اکنون نیز در شرایطی که ایران با گروه 5+1 بر سر مذاکرات هسته ای نشسته است می توان گفت پروژه کاهش جهانی قیمت نفت که به وسیله عربستان سعودی و برخی کشورهای عربی دیگر صورت می گیرد حربه ای است برای فشار آوردن بر ایران اسلامی.

هشدارهای رهبری در مورد اقتصاد زمانی گفته شد که ایران در نطقه ای از اوج اقتصاد خود بود، یعنی سال 1386.رهبر معظم انقلاب طی سخنانی گفت:" من سال ۸۶ در صحن مطهر على‌بن‌موسى‌الرضا (علیه الصّلاة و السّلام) در سخنرانىِ اول سال گفتم که اینها دارند مسئله‌ى اقتصاد را پیگیرى می کنند؛ بعد هم آدم می تواند فرض کند که این شعارهاى سال حلقه‌هائى بود براى ایجاد یک منظومه‌ى کامل در زمینه‌ى مسائل اقتصاد؛ یعنى اصلاح الگوى مصرف، مسئله‌ى جلوگیرى از اسراف، مسئله‌ى همت مضاعف و کار مضاعف، مسئله‌ى جهاد اقتصادى، و تولید ملى و حمایت از کار و سرمایه‌ى ایرانى. ما اینها را به عنوان شعارهاى زودگذر مطرح نکردیم؛ اینها چیزهائى است که می تواند حرکت عمومى کشور را در زمینه‌ى اقتصاد ساماندهى کند؛ می تواند ما را پیش ببرد. ما باید دنبال این راه باشیم."

روحانی بداقبالی آورده است!


راهی که توسط مقام معظم رهبری برای مسئولین ترسیم شده واضح و مشخص است اما ما همچنان شاهد هستیم که بودجه ایران بر پایه نفت بسته می شود و هرگاه قیمت نفت افزایش یافت می گوییم احمدی نژاد خوش شانسی نفتی آورد چون قیمت نفت 110 دلار بود اما روحانی بداقبالی نفتی آورده است چون باید بودجه اش را بر پایه نفت 70 دلاری ببندد.

اما تاریخ چند سال گذشته این کشور نشان می دهد که چه نفت 4 دلاری بفروشیم و چه 110 دلاری، تا اقتصاد مقاوم سازی نشده و وابستگی به نفت کمتر نشود هیچ توفقی حاصل نخواهد شد چنانچه انتقادات بسیاری نیز بر دولت احمدی نژاد وارد شد که پس آن "000/000/000/ 578دلار کجا رفت؟"





انتهای پیام/پ