به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، ۱۷ مرداد روزی که هر ساله وعده‌های زیادی در آن شنیده می‌شود اما همه این وعدها گویی مختص به همان روز است و تا سال دیگر به باد فراموشی سپرده می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,بدون تردید خبرنگاری کاری بس دشوار و توام با سختی ها و مرارت های گوناگون است و تنها کسانی در این حرفه ماندگار می شوند که با پای افزاری از عشق در این مسیر گام بر دارند زیرا تمام مسایل و مشکلات این عرصه تنها به مدد عشق است که قابل تحمل است.
عشق و تعهد به قلم و نگارش، رسالت خطیر و مقدس هر خبرنگاری است که باعث می شود این مسئولیت سنگین را بدون کوچک ترین چشمداشت مادی به دوش بکشند.
یک خبرنگاران در این عرصه مستقل، بدون توجه به جریان‌های سیاسی محکم و حاکم به نفع مردم و منافع ملی خود قلم می‌زند، نقد کند، پیشنهاد و راهکار میده و مسئول را به زمین پاسخگویی می کشاند، اما خود همواره در دفاع از مظلوم، مظلوم‌تر از همیشه حتی بدون حامی راهی جز سکوت و سکون ندارد.
و سوال اینجا است که وقتی خبرنگاری خود غرق در مشکلات باشد و از فردای خود خبری ندارد، چگونه می‌تواند از دریای مشکلات مردم بنویسد و به آنها امید دهد.
رفتار چندگانه مسوولین با خبرنگاران شاید برای اصحاب رسانه عادی شده باشد ولی نیاز است در دنیای امروز که عصر روایت‌گری است و هر لحظه یک رویداد را می‌سازد هر مسوولی نیز چند واحد خبرنگاری و سواد رسانه را بگذراند تا به جای دوری و دوستی با اصحاب رسانه و مثلا ایجاد فاصله برای عدم نمایش دادن ضعفشان، از ظرفیت خبرنگاران برای خدمت بیشتر به مردم بهره ببرند که شاید این مورد چند سال دیگر بگذرد تا در مسوولین کشور و با تغییر نسل‌ها، این درک و فهم مشترک به وجود آید.
شاید تصور مردم از خبرنگار این باشد که فردی با یک خودکار و کاغذ به دنبال مسوولی است تا پاسخ سوالاتی که از مردم جمع آوری کرده را بگیرد و یا اینکه فردی در پشت مانیتور و دست به کیبورد در حال تایپ و انتشار خبر است، بله این تصور درست است ولی همه کار نیست و این تصور تنها بخش کوچکی از زوایای کاری فردی است که به عنوان خبرنگار فعالیت می‌کند.
مخاطبان نمی‌توانند تصور کنند که یک خبرنگار برای دریافت پاسخ سوالاتی که یادداشت کرده و البته از مطالبات مردم است چه دردسرهایی می‌کشند تا سخنی از زبان مقام مسوول به زبان بیاید، برخی از مسوولین هستند که به دلایل مختلف از ضعف کاری خودشان گرفته تاعدم اشراف به شرایط کاری یا پروژه‌ای که در دست اقدام هستند و یا تخیلات ذهنی یک مسوول درباره رسانه‌ها که مثلا چیزی نگوید و پاسخی به سوالات خبرنگاران ندهد تا در واقع هم گاف ندهد و هم صندلی‌اش مدت بیشتر در اختیارش باشد.
روانشناسان می‌گویند خبرنگاری، شغل پردردسر، پراسترس و پرتنش و با دردسرهای فراوان است که مستقیما با روح و روان خبرنگار اثر دارد و چه بسا این فشار کاری و استرس و دیگر آسیب‌ها به خانواده خبرنگار و مجموعه رسانه‌ای نیز منتقل شود، البته تهدید و توهین و تهمت و غیره نیز در مسیر راه خبرنگاران قرار دارد که یکی از دلایل آن اشرافیت خبرنگاران به کارها، قوانین و پروژه‌ها و دیگر مسائل است، مثلا ممکن است انتشار یک خبر برای هر مسوول یا افرادی که منفعتی از چیزی دارند زیان‌آور باشد که ساده‌ترین راه نیز از میان برداشتن خبرنگار است.
حتی یک خبرنگار در معرض پاسخ به سوالات نامتعارف مردمی نیز قرار دارد و از این طریق نیز استرس و فشار زیادی را متحمل می‌شود، مثلا درباره یک فساد اقتصادی در دولت و مسوولین یا غیره و تخریب بیت المال و موارد دیگری که مردم به آن، نسبت به مسائل دیگر بیشتر حساس هستند از خبرنگار انتظار دارند که با نام و نشان و آدرس دقیق، از موضوع بگویند ولی خبرنگار می‌بایست در چارچوب قانونی که برایش مشخص شده خبر خود را منتشر کند که در این صورت مخاطبان ممکن است فکر کنند که آن رسانه یا خبرنگار تطمیع آن فرد یا مسوول شده و یا باجی و مقامی و سفارشی گرفته در حالی که در واقع عین قانون را اجرا کرده و اگر فساد و تخریب و دیگر خلاف‌هایی که قضایی است صورت گرفته در واقع باید مقام مسوولی از مقامات قضایی توضیح دهد و رسانه صرفا در این مورد انتشار دهنده مطلب است.
گرچه خبرنگاری برای کسانی که در این حرفه فعالیت می‌کنند با همه فراز و نشیب ها، شیرین است ولی مواردی که در بالا گفته شد صرفا بخش کوچکی از زوایای کاری یک فعال رسانه‌ای است که تا زمانی کسی در آن فعالیت نداشته باشد متصور مسائل و مشکلات آن به صورت دقیق و عمیق نمی‌شود.
نکته قابل توجه اینجاست که هرچند با پیشرفت تکنولوژی و تغییر مدیا، نام و حرفه خبرنگاری نیز در لحظه، در حال تغییر است اما در کنار مردم ماندن برای همیشه ایام و از مشکلات و سختی‌های آنان نوشتن، هرگز از اصول این حرفه سخت و سنگین جدا نخواهد شد.
ما با همه این اوصاف، هنوز خبرنگاران زیادی در این عرصه هستند که با وجود درد و رنج‌های مکرر، همواره بر اصل و اساس خود باقی مانده اند و مردم را به منافع شخصی خود ترجیح دادند و از آنها به جای دفاع از مسئول نوشتند، خبرنگارانی که با عملکرد خود، بذر امید بر دل مردم می‌نشانند و صیانت از روشنی و راستی را سرلوحه خود قرار می‌دهند؛ اینجاست که باید به این همکاران عزیز گفت روزتان مبارک.
نویسنده: گل آرا ظاهری
انتهای پیام/
بدون تردید خبرنگاری کاری بس دشوار و توام با سختی ها و مرارت های گوناگون است و تنها کسانی در این حرفه ماندگار می شوند که با پای افزاری از عشق در این مسیر گام بر دارند زیرا تمام مسایل و مشکلات این عرصه تنها به مدد عشق است که قابل تحمل است.
,عشق و تعهد به قلم و نگارش، رسالت خطیر و مقدس هر خبرنگاری است که باعث می شود این مسئولیت سنگین را بدون کوچک ترین چشمداشت مادی به دوش بکشند.
,یک خبرنگاران در این عرصه مستقل، بدون توجه به جریان‌های سیاسی محکم و حاکم به نفع مردم و منافع ملی خود قلم می‌زند، نقد کند، پیشنهاد و راهکار میده و مسئول را به زمین پاسخگویی می کشاند، اما خود همواره در دفاع از مظلوم، مظلوم‌تر از همیشه حتی بدون حامی راهی جز سکوت و سکون ندارد.
,و سوال اینجا است که وقتی خبرنگاری خود غرق در مشکلات باشد و از فردای خود خبری ندارد، چگونه می‌تواند از دریای مشکلات مردم بنویسد و به آنها امید دهد.
,رفتار چندگانه مسوولین با خبرنگاران شاید برای اصحاب رسانه عادی شده باشد ولی نیاز است در دنیای امروز که عصر روایت‌گری است و هر لحظه یک رویداد را می‌سازد هر مسوولی نیز چند واحد خبرنگاری و سواد رسانه را بگذراند تا به جای دوری و دوستی با اصحاب رسانه و مثلا ایجاد فاصله برای عدم نمایش دادن ضعفشان، از ظرفیت خبرنگاران برای خدمت بیشتر به مردم بهره ببرند که شاید این مورد چند سال دیگر بگذرد تا در مسوولین کشور و با تغییر نسل‌ها، این درک و فهم مشترک به وجود آید.
,شاید تصور مردم از خبرنگار این باشد که فردی با یک خودکار و کاغذ به دنبال مسوولی است تا پاسخ سوالاتی که از مردم جمع آوری کرده را بگیرد و یا اینکه فردی در پشت مانیتور و دست به کیبورد در حال تایپ و انتشار خبر است، بله این تصور درست است ولی همه کار نیست و این تصور تنها بخش کوچکی از زوایای کاری فردی است که به عنوان خبرنگار فعالیت می‌کند.
,مخاطبان نمی‌توانند تصور کنند که یک خبرنگار برای دریافت پاسخ سوالاتی که یادداشت کرده و البته از مطالبات مردم است چه دردسرهایی می‌کشند تا سخنی از زبان مقام مسوول به زبان بیاید، برخی از مسوولین هستند که به دلایل مختلف از ضعف کاری خودشان گرفته تاعدم اشراف به شرایط کاری یا پروژه‌ای که در دست اقدام هستند و یا تخیلات ذهنی یک مسوول درباره رسانه‌ها که مثلا چیزی نگوید و پاسخی به سوالات خبرنگاران ندهد تا در واقع هم گاف ندهد و هم صندلی‌اش مدت بیشتر در اختیارش باشد.
,روانشناسان می‌گویند خبرنگاری، شغل پردردسر، پراسترس و پرتنش و با دردسرهای فراوان است که مستقیما با روح و روان خبرنگار اثر دارد و چه بسا این فشار کاری و استرس و دیگر آسیب‌ها به خانواده خبرنگار و مجموعه رسانه‌ای نیز منتقل شود، البته تهدید و توهین و تهمت و غیره نیز در مسیر راه خبرنگاران قرار دارد که یکی از دلایل آن اشرافیت خبرنگاران به کارها، قوانین و پروژه‌ها و دیگر مسائل است، مثلا ممکن است انتشار یک خبر برای هر مسوول یا افرادی که منفعتی از چیزی دارند زیان‌آور باشد که ساده‌ترین راه نیز از میان برداشتن خبرنگار است.
,حتی یک خبرنگار در معرض پاسخ به سوالات نامتعارف مردمی نیز قرار دارد و از این طریق نیز استرس و فشار زیادی را متحمل می‌شود، مثلا درباره یک فساد اقتصادی در دولت و مسوولین یا غیره و تخریب بیت المال و موارد دیگری که مردم به آن، نسبت به مسائل دیگر بیشتر حساس هستند از خبرنگار انتظار دارند که با نام و نشان و آدرس دقیق، از موضوع بگویند ولی خبرنگار می‌بایست در چارچوب قانونی که برایش مشخص شده خبر خود را منتشر کند که در این صورت مخاطبان ممکن است فکر کنند که آن رسانه یا خبرنگار تطمیع آن فرد یا مسوول شده و یا باجی و مقامی و سفارشی گرفته در حالی که در واقع عین قانون را اجرا کرده و اگر فساد و تخریب و دیگر خلاف‌هایی که قضایی است صورت گرفته در واقع باید مقام مسوولی از مقامات قضایی توضیح دهد و رسانه صرفا در این مورد انتشار دهنده مطلب است.
,گرچه خبرنگاری برای کسانی که در این حرفه فعالیت می‌کنند با همه فراز و نشیب ها، شیرین است ولی مواردی که در بالا گفته شد صرفا بخش کوچکی از زوایای کاری یک فعال رسانه‌ای است که تا زمانی کسی در آن فعالیت نداشته باشد متصور مسائل و مشکلات آن به صورت دقیق و عمیق نمی‌شود.
,نکته قابل توجه اینجاست که هرچند با پیشرفت تکنولوژی و تغییر مدیا، نام و حرفه خبرنگاری نیز در لحظه، در حال تغییر است اما در کنار مردم ماندن برای همیشه ایام و از مشکلات و سختی‌های آنان نوشتن، هرگز از اصول این حرفه سخت و سنگین جدا نخواهد شد.
,ما با همه این اوصاف، هنوز خبرنگاران زیادی در این عرصه هستند که با وجود درد و رنج‌های مکرر، همواره بر اصل و اساس خود باقی مانده اند و مردم را به منافع شخصی خود ترجیح دادند و از آنها به جای دفاع از مسئول نوشتند، خبرنگارانی که با عملکرد خود، بذر امید بر دل مردم می‌نشانند و صیانت از روشنی و راستی را سرلوحه خود قرار می‌دهند؛ اینجاست که باید به این همکاران عزیز گفت روزتان مبارک.
,نویسنده: گل آرا ظاهری
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه