راز ماندگاری "هنر تعزیه" از نگاه "تعزیه‌گردان" گچسارانی/ هنری نمایشی که میراث جهانی ایرانیان است+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اورنگ نارکی، کارگردان و تعزیه‌گردان گچسارانی در گفت‌وگو با صبح زاگرس در خصوص اهمیت و جایگاه هنر اصیل تعزیه در فرهنگ ایرانی اسلامی گفت: تعزیه یک درام موسیقایی است که با آمیختن این عنصر، تعزیه به جامعیت مطلوب خود دست می یابد ومی تواند مفاهم ظریف خود را به نحو مطلوب منتقل کند.

وی افزود: اهمیت موسیقی در بافت تعزیه را از دید زیبا شناختی نباید نادیده گرفت چون تعزیه بدون موسیقی به طور حتم از بار عاطفی کمتری برخورداراست، به جهت اینکه موسیقی عاملی موثردر ضبط و ربط صحنه ها و تشریح و بیان حالت های خاص وعام است.

کارگردان و تعزیه گردان گچسارانی ادامه داد:بنابراین با موسیقی تماشگربه مفاهیمی از قبیل رزم، میدان جنگ، حزن خوانی، عوض شدن صحنه ها ،رجزخوانی و حریف خوانی پی می برد. جدایی از این موارد تعزیه خوانان باید موسیقی را به شکل اصولی بدانند، چون آنها باید در دستگاه های آواز ایرانی بخوانند تا بتوانند آن احساس ناب را در ذهن تماشاگران به وجود آورد.

نارکی تصریح کرد: باید توجه داشت که نماد و نشانه های تعزیه در لباس و ابزار تجلی پیدا می کند و شخصیت ها برمبنای جایگاه و اعتبار از آنها استفاده می کنند در نتیجه به صورت یک کد و علامت غیر گفتاری در بیان تفهیم بیشتر اجراها نیز به کار می رود.

وی افزود: رنگ ها معرف روحیات و کردار اشخاص تعزیه هستند و این ترکیب پر معنی رنگ، از علم گرفته تا خیمه گاه و لباس ها وجود دارد که در برگزاری مراسم تعزیه هر گروه رنگ و لباس خاصی دارد و براساس این کلیت است که شخصیت های منتسب به هر گروه (اولیا واشقیا) از رنگ ولباس خاصی استفاده می کنند.

نارکی اظهارکرد: بنابراین "تعزیه گردان" یا "معین البکاء" ضمن اینکه نقش کارگردان را به تعابیر امروزی به عهده دارد وظیفه ای فراتر از آن را نیز بدوش می کشد. او پخته ترین و آگاه ترین فرد در تعزیه است، به همه زیر و بم ها نه تنها اجرایی بلکه روحی و معنوی اثر و شرایط مکانی آن آگاه است.

کارگردان و تعزیه گردان گچسارانی ادامه داد: تعزیه گردان بعد از شروع تعزیه در همه جا حضور دارد ،حرکت بازیگران، نوازندگان وحتی تماشاگران را نیز تنظیم می کند، لوازم صحنه را جابجا می کند و اشراف کامل بر روند تعزیه دارد.

نارکی در ادامه هم گفت:با این وجود نیز طبیعی است که تعزیه با محتوایی غنی و فرم و قالبی که در دنیا یگانه است، نه تنها باید از جایگاهی ویژه در فرهنگ نمایشی ما برخوردار باشد، بلکه به عنوان سمبل هنر نمایش ایرانی به جهانیان معرفی شود چرا که عامل اعتقاد، مذهب وهنر در بوجود آمدن تعزیه بسیار تاثیر داشته است لذا باید تعزیه را هنرنمایش ایرانی نام نهاد.

وی تصریح کرد: فاجعه کربلا وعدالت خواهی حضرت ابا عبدالله حسین علیه اسلام خود رقم زننده یک حرکت متفاوت می شود وحضور شخصیت سیدالشهداء(ع)اصلی ترین عامل در شکل گیری تعزیه می شود. تعزیه درکنار همه مشروعیت ها از آنجایی که روی مرزظریف مذهب و هنر حرکت می کند، می بایستی ازآزمون فقه و فلسفه اسلامی عبور کند تا بتواند به عنوان یک هنر جامع نمایشی مذهبی مورد پذیرش قرارگیرد.

نارکی گفت: عناصری که تعزیه را در خود جایگزین نموده اند، بی شمارند ولی اساسی ترین آنها عبارتند از دسته روی، سینه زنی، مقتل خوانی، روضه خوانی، نوحه خوانی و شمایل گردانی است.عناصر نمایشی تعزیه از دید محققین به یک جریان هنری همانند طبیعت می ماند که ازعناصر گوناگونی تشکیل شده است، عناصری که نبود هر یک از آنها هماهنگی لازم را ازبین نمی برد ولی ترکیب آنها باهم زیبایی و هماهنگی خاصی را به وجود می آورد هرچند هر یک از آنها تاریخ پیدایش جداگانه ای دارند ولی به شکل ماهرانه ای در کنار یکدیگر قرارگرفته اند.

وی در پایان هم گفت: هرچند باید توجه داشت که هنر اصیل تعزیه از گذشته تاکنون جزء هنرهای پر مخاطب بوده و همیشه رونق بسیاری هم داشته است به آن جهت که از بطن مردم برخاسته و همیشه نیز با حمایت مردم و هنرمندی آنها برپا شده است.

انتهای پیام/