به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از طنین یاس، به راستی 16 آذر چه روزی است؟ روز استقلال‌طلبی؟ روز مبارزه با استکبار؟ روز وطن دوستی؟ روز آزادیخواهی؟ روز مقاومت و ایستادگی؟... آیا تعاریف بالا با 16 آذر همخوانی دارد؟ به راستی 16 آذر چه اتفاقی افتاد؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , طنین یاس,24 آبان 1332، اعلام شد که نیکسون معاون رئیس جهمور آمریکا از طرف آیزنهاور به ایران می آید. نیکسون به ایران می آمد تا نتایج «پیروزی سیاسی امید بخشی را که در ایران نصیب قوای طرفدار تثبیت اوضاع و قوای آزادی شده است» - نقل از نطق آیزنهاور در کنگره آمریکا بعد از کودتای 28 مرداد - ببیند. در مقابل دانشجویان مبارز دانشگاه نیز تصمیم گرفتند که در فضای حکومت نظامی بعد از کودتای سیاه، هنگام ورود نیکسون، نفرت و انزجار خود را به دستگاه کودتا نشان دهند.
دو روز قبل از آن واقعه تلخ ( 14 آذر) زاهدی تجدید رابطه با انگلستان را رسما اعلام کرد و قرار شد که «دنیس رایت»، کاردار سفارت انگلستان، چند روز بعد به ایران بیاید. از همان روز 14 آذر تظاهراتی در گوشه و کنار به وقوع پیوست که در نتیجه در بازار و دانشگاه عده ای دست گیر شدند. این وضع در روز 15 آذر هم ادامه داشت و بیشتر اعتراض ها از دانشکده پزشکی و داروسازی و حقوق و علوم آغاز شد.
صبح 16 آذر هنگام ورود به دانشگاه، دانشجویان متوجه تجهیزات فوق العاده سربازان و اوضاع غیرعادی اطراف دانشگاه شد، وقوع حادثه‌ای را پیشبینی می کردند. فضا بشدت آبستن حوادث و درگیری بود. بعد از گذشت مدتی برای جلوگیری از تنش و درگیری چندین دانشکده تعطیل اعلام شد و در ادامه سراسر دانشگاه به دستور رئیس دانشگاه تعطیل گردید. نیروهای نظامی رژیم که به شدت رفت و آمد دانشجویان را کنترل کرده و در این بین عده ای را نیز دستگیر نموده بودند. با حضور در کلاس یکی از اساتید دانشکده فنی( مهندس شمس استاد نقشه کشی) زمینه اعتراض را در کلاس درس ایجاد کردند.
آنان قصد داشتند دو دانشجو را که ظاهرا به حضور نظامیان در دانشگاه اعتراض داشتند، دستگیر نمایند. دستگیری دو دانشجو کلاس را برهم زده، دانشجویی دیگر به روی نیمکت کلاس فریاد می‌زند: «آقا ما چقدر بی عرضه هستیم، چقدر بدبخت هستیم، این کلاس نیست، یک عده ای بدون اینکه از استاد و از کادر دانشگاه اجازه بگیرند وارد کلاس می شوند و هیاهو در می گیرد. تف به این کلاس و تف به این مملکت!» یکباره دانشکده فنی به هم می ریزد و در محاصره کامل نظامیان قرار می گیرد و به یکباره فرمان آتش صادر شده و دانشجویان در صحن طبقه اول به خون می غلطند. عده ای زخمی شده و در این میان سه دانشجو به نام های قندچی، بزرگ نیا و شریعت رضوی به شهادت می رسند.
همان روز یعنی 16 آذر پلیس توسط رادیو اعلام کرد:« عده ای از دانشجویان در کلاس های درس نشسته بودند و به پلیس چهره ای خشن نشان می دادند و پلیس را مسخره می کردند و به این باعث شده که پلیس به واکنش بیفتد، پلیس قصد زدن دانشجویان را نداشت ولی دانشجویان به پلیس حمله کردند و می خواستند اسلحه شان را بگیرند. پلیس در قالب دفاع این کار را کرده و قصدش زدن دانشجویان نبوده است.» فردای آن روز شاه خائن، تیمسار مزینی را برای دلجویی به دانشگاه می فرستد تا خودش را از این نگاه و تقصیر تبرئه کند. وی با خانواده های شهدا ملاقات می کند و در دانشگاه به ظاهر از اساتید و رؤسا عذرخواهی می کند. دو روز بعد از واقعه 16 آذر، نیکسون به ایران آمد و در همان دانشگاهی که هنوز به خون دانشجویان بی گناه رنگین بود، دکترای افتخاری حقوق دریافت کرد!
روز 16 آذر به عنوان روز مقاومت و ایستادگی دانشجویان این سرزمین در برابر استعمار غرب و استبداد خودکامگی در دفتر تاریخ این سرزمین به یادگار ثبت گردیده است. خصوصیات بالقوه دانشجو در این است که با تحرک گرایش، استنباط و فهم خود را تغییر می دهد و شرط اصلی در تضمین امروز و فردای دانشجو سطح آگاهی و حفظ منش آزادیخواهی، وطن دوستی و مطالبه جو، بودن اوست. بنابراین دانشجو باید نسبت به کشور و میهن خود وفادار و متعهد باشد و از همه مهم تر آزادی خواه باشد.
سه شهید بزرگوار 16 آذر 32 "مصطفی بزرگ‌نیا"، "آذر شریعت‌رضوی"، "احمد قندچی" در خون خود غلطیدند اما از آرمان‌های خود که همانا آزادیخواهی، استکبارستیزی و وطن‌پرستی بود، کوتاه نیامدند و همچنان هر ساله نام آنها با 16 آذر زنده می‌شود.
حضرت امام خمینی (ره) در مورد دانشجویان فرمودند: «ای جوانان عزیز و ای دانشجویان و دانشمندان! و ای امید امروز و فرداهای امت و اسلام! امانت بزرگ استقلال و آزادی که از دام دو قطب شرق و غرب با مجاهدت و فداکاری ملت عظیم الشان ایران به دست آمده است، به شما عزیزان سپرده شده و مسئولیت بزرگی به عهده همه گذاشته است، همه ملت به خصوص دانشجویان مسلمان که رهبران آینده هستند، مسئول نگهبانی از این امانت بزرگ الهی می باشند.
انتهای پیام/خ
24 آبان 1332، اعلام شد که نیکسون معاون رئیس جهمور آمریکا از طرف آیزنهاور به ایران می آید. نیکسون به ایران می آمد تا نتایج «پیروزی سیاسی امید بخشی را که در ایران نصیب قوای طرفدار تثبیت اوضاع و قوای آزادی شده است» - نقل از نطق آیزنهاور در کنگره آمریکا بعد از کودتای 28 مرداد - ببیند. در مقابل دانشجویان مبارز دانشگاه نیز تصمیم گرفتند که در فضای حکومت نظامی بعد از کودتای سیاه، هنگام ورود نیکسون، نفرت و انزجار خود را به دستگاه کودتا نشان دهند.
,دو روز قبل از آن واقعه تلخ ( 14 آذر) زاهدی تجدید رابطه با انگلستان را رسما اعلام کرد و قرار شد که «دنیس رایت»، کاردار سفارت انگلستان، چند روز بعد به ایران بیاید. از همان روز 14 آذر تظاهراتی در گوشه و کنار به وقوع پیوست که در نتیجه در بازار و دانشگاه عده ای دست گیر شدند. این وضع در روز 15 آذر هم ادامه داشت و بیشتر اعتراض ها از دانشکده پزشکی و داروسازی و حقوق و علوم آغاز شد.
,صبح 16 آذر هنگام ورود به دانشگاه، دانشجویان متوجه تجهیزات فوق العاده سربازان و اوضاع غیرعادی اطراف دانشگاه شد، وقوع حادثه‌ای را پیشبینی می کردند. فضا بشدت آبستن حوادث و درگیری بود. بعد از گذشت مدتی برای جلوگیری از تنش و درگیری چندین دانشکده تعطیل اعلام شد و در ادامه سراسر دانشگاه به دستور رئیس دانشگاه تعطیل گردید. نیروهای نظامی رژیم که به شدت رفت و آمد دانشجویان را کنترل کرده و در این بین عده ای را نیز دستگیر نموده بودند. با حضور در کلاس یکی از اساتید دانشکده فنی( مهندس شمس استاد نقشه کشی) زمینه اعتراض را در کلاس درس ایجاد کردند.
,آنان قصد داشتند دو دانشجو را که ظاهرا به حضور نظامیان در دانشگاه اعتراض داشتند، دستگیر نمایند. دستگیری دو دانشجو کلاس را برهم زده، دانشجویی دیگر به روی نیمکت کلاس فریاد می‌زند: «آقا ما چقدر بی عرضه هستیم، چقدر بدبخت هستیم، این کلاس نیست، یک عده ای بدون اینکه از استاد و از کادر دانشگاه اجازه بگیرند وارد کلاس می شوند و هیاهو در می گیرد. تف به این کلاس و تف به این مملکت!» یکباره دانشکده فنی به هم می ریزد و در محاصره کامل نظامیان قرار می گیرد و به یکباره فرمان آتش صادر شده و دانشجویان در صحن طبقه اول به خون می غلطند. عده ای زخمی شده و در این میان سه دانشجو به نام های قندچی، بزرگ نیا و شریعت رضوی به شهادت می رسند.
,
, همان روز یعنی 16 آذر پلیس توسط رادیو اعلام کرد:« عده ای از دانشجویان در کلاس های درس نشسته بودند و به پلیس چهره ای خشن نشان می دادند و پلیس را مسخره می کردند و به این باعث شده که پلیس به واکنش بیفتد، پلیس قصد زدن دانشجویان را نداشت ولی دانشجویان به پلیس حمله کردند و می خواستند اسلحه شان را بگیرند. پلیس در قالب دفاع این کار را کرده و قصدش زدن دانشجویان نبوده است.» فردای آن روز شاه خائن، تیمسار مزینی را برای دلجویی به دانشگاه می فرستد تا خودش را از این نگاه و تقصیر تبرئه کند. وی با خانواده های شهدا ملاقات می کند و در دانشگاه به ظاهر از اساتید و رؤسا عذرخواهی می کند. دو روز بعد از واقعه 16 آذر، نیکسون به ایران آمد و در همان دانشگاهی که هنوز به خون دانشجویان بی گناه رنگین بود، دکترای افتخاری حقوق دریافت کرد!
,روز 16 آذر به عنوان روز مقاومت و ایستادگی دانشجویان این سرزمین در برابر استعمار غرب و استبداد خودکامگی در دفتر تاریخ این سرزمین به یادگار ثبت گردیده است. خصوصیات بالقوه دانشجو در این است که با تحرک گرایش، استنباط و فهم خود را تغییر می دهد و شرط اصلی در تضمین امروز و فردای دانشجو سطح آگاهی و حفظ منش آزادیخواهی، وطن دوستی و مطالبه جو، بودن اوست. بنابراین دانشجو باید نسبت به کشور و میهن خود وفادار و متعهد باشد و از همه مهم تر آزادی خواه باشد.
,سه شهید بزرگوار 16 آذر 32 "مصطفی بزرگ‌نیا"، "آذر شریعت‌رضوی"، "احمد قندچی" در خون خود غلطیدند اما از آرمان‌های خود که همانا آزادیخواهی، استکبارستیزی و وطن‌پرستی بود، کوتاه نیامدند و همچنان هر ساله نام آنها با 16 آذر زنده می‌شود.
,حضرت امام خمینی (ره) در مورد دانشجویان فرمودند: «ای جوانان عزیز و ای دانشجویان و دانشمندان! و ای امید امروز و فرداهای امت و اسلام! امانت بزرگ استقلال و آزادی که از دام دو قطب شرق و غرب با مجاهدت و فداکاری ملت عظیم الشان ایران به دست آمده است، به شما عزیزان سپرده شده و مسئولیت بزرگی به عهده همه گذاشته است، همه ملت به خصوص دانشجویان مسلمان که رهبران آینده هستند، مسئول نگهبانی از این امانت بزرگ الهی می باشند.
,انتهای پیام/خ
,]
ارسال دیدگاه