اتکای اوکراین به آمریکا بی‌اعتبار بودن اعتماد به قدرت‌های خارجی را اثبات کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمد نادری‌چلاو در گفت و گو با بلاغ اظهار کرد: رسانه های بین‌المللی مدت زمانی است به یکی از چالشی ترین مسائل نظام بین الملل در زمان حال، تحت عنوان مناقشه اوکراین و روسیه می پردازند.

وی بیان کرد: پس از کش و قوس های فراوان در بستر تاریخی سال‌های 2005-2004 انقلاب رنگی در اوکراین به وقوع پیوست و با تایید انجام تقلب در انتخابات دور اول در 31 اکتبر 2004، حکومت تحت حمایت روس ها ( حکومت یانکوویچ) برکنار گردید و با انتخابات جدید، یوشچنکو به مقام ریاست جمهوری دست یافت.

کارشناس ارشد روابط بین‌الملل تصریح کرد: در این زمان یعنی تا سال 2010، روس ها بر بازپس گیری حکومت اوکراین تلاش داشتند تاجایی که یانکوویچ در اوکراین به قدرت رسید. این حکومت طرفدار روسیه در اوکراین دوام ثابتی نداشت چنان که از سال 2014 تا سال 2019 پروشنکو و در سال 2019 ولودیمیر زلنسکی بر سرکار آمدند.

نادری ادامه داد: در زمان روی کار آمدن زلنسکی، بحران شبه جزیره کریمه به وقوع پیوست و روسیه با دغدغه های امنیتی خود و تجربه تلخ فروپاشی شوروی توسط غرب و نفوذ غرب در کشورهای استقلال یافته، ضمن دخالت نظامی و همه پرسی، شبه جزیره کریمه را به روسیه الحاق کرد. بدیهی است، الحاق کریمه به روسیه بعلت جلوگیری از گسترش اتحادیه اروپا و ناتو به مرز های روسیه صورت پذیرفت . و همچنین پیش بینی از رخداد های منفی در جهت صادرات انرژی روسیه به اروپا نیز مزید بر علت قلمداد می شد.  

وی گفت: اوکراین در دوران زلنسکی، به یکی از طرفداران مجموعه کشور های اروپایی و خواهان رابطه گسترده با ناتو شد. روابط اقتصادی، سیاسی و نظامی اوکراین با اتحادیه اروپا و آمریکا تقویت شد و شکاف رابطه روسیه و اوکراین به موضوعی تنش آفرین در سالیان بعد بدل گردید. تاجایی که مسئله انرژی به اختلاف دو دولت تبدیل شد و صادرات گاز روسیه با اقدامات دولت اوکراین متوقف شد.

این کارشناس مسائل سیاسی اظهار کرد: در پی سیاست در های باز ناتو، این اتحاد نظامی به عضو گیری از کشور های استقلال یافته از شوروی پرداخت. اوکراین از جمله کشور هایی به شمار می آمد که برای ناتو و روسیه بسیار حائز اهمیت بود و عضویت این کشور در ناتو، ضربه مهلکی بر پیکره روسیه و گستره نفوذ غرب به منطقه شرق به حساب می آمد.

نادی خاطرنشان کرد: اهداف اوکراین از پیوستن به ناتو، حل مسئله ی منطقه ی دونباس و همچنین دفع خطرات روسیه در کریمه و جلوگیری از هر گونه جنگ روسیه با اوکراین ذکر شده است. در همین باب، اوکراین پس از انقلاب سال 2014 به همگام سازی امنیتی و نظامی با مجموعه اروپا و آمریکا پرداخت.

وی ادامه داد: اوکراین در زمان اتحاد شوروی، یکی از مناطق با اهمیت از نظر استقرار تسلیحات اتمی و موشک های بالستیک به حساب می‌آمد. پس از فروپاشی اتحاد شوروی، اوکراین به تضمین معاهده امنیتی بوداپست با اعضای شورای امنیت سازمان ملل در سال 1994، سلاح های هسته ای و موشک های بالستیک قاره پیمای خود را تحویل داد و انگلستان و آمریکا ضمن تعهد در باب حفظ تمامیت ارضی اوکراین، تضمین دادند اوکراین را از حملات خارجی حفظ خواهند کرد. 

کارشناس ارشد روابط بین الملل تصریح کرد: هم اکنون ملتها و دولتهای جهان شاهد هستند که در زمان کنونی جنگ تمام عیار روسیه و اوکراین به وقوع پیوسته است و یگان های زرهی ارتش روسیه از سه محور شمال، جنوب و شرق به عملیات نظامی در خاک اوکراین مشغول می باشند.  اما واکنش غربی ها در باب جنگ روسیه و اوکراین نه تنها مطابق وعده ی آنان به دولتمردان اوکراین نبودن بلکه کشور های آمریکا و انگلیس و برخی کشور های اروپایی نظیر فرانسه و آلمان، ضمن مسکوت قرار دادن مسئله بررسی پیشنهاد عضویت اوکراین در ناتو، به ارسال کمک های ناچیز نظامی و تسلیحاتی نظیر موشک های پدافندی و ضد تانک به اوکراین بسنده کرده و برخلاف محاسبات مقامات اوکراینی، ناتو هیچ اقدام مستقیم نظامی در جنگ فراگیر روسیه و اوکراین به انجام نداد.

نادری گفت: اتکای امنیتی مقامات اوکراینی به کمک اروپا و آمریکا در برابر روسیه، پوچ و بی اعتبار بودن مفهوم اعتماد به کشورها و قدرتهای خارجی در حوزه امنیت را در ادبیات روابط بین الملل به اثبات رساند.

وی با اشاره به اینکه اتکای اوکراین به تضمین امنیتی، خلاف اصول نظریه رئالیسم و نئورئالیسم در روابط بین الملل است، افزود: طبق نظریه رئالیسم، روابط بین الملل در محیط آنارشیک به سر می برد و در چنین محیطی حفظ امنیت با اتکای داخلی تامین خواهد شد.

کارشناس ارشد روابط بین الملل گفت: مسئله اوکراین و روسیه، ضمن نمایان ساختن کارکرد ناصحیح و پوشالی نظم بین المللی و شورای امنیت، نظریات لیبرالیستی غربی تامین امنیت از طریق سازمان های بین‌المللی را بی اعتبار ساخت و همچنین به کشور های مستقل نظام بین الملل هشدار امنیتی صادر کرد که امنیت ملی از نگاه به درون، حفظ خواهد شد. حفظ و افزایش قدرت نظامی دفاعی با توسعه تسلیحات پیشرفته نظیر موشک های بالستیک و کسب بازدارندگی، به انجام خواهد رسید.

انتهای پیام/