به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ کرونا این روزها در حالی جشن دوسالگی خود را برگزار می کند که خانواده های زیادی را در این مدت داغدار و بسیاری را خانه نشین کرده است؛ بسیاری از مشاغل به دلیل ارتباط چهره به چهره با مشتریان خود، دچار چالش های جدی به لحاظ کسب درآمد شده اند؛ برخی توانستند در همان روزهای نخست، به سرعت و با خلاقیت تغییر شیوه داده و رو به فضای مجازی بیاورند تا شیوه کسب و کار جدیدی را تجربه کنند و گاها در آن موفق و یا شکست خورده اند و بعضی به کلی کرکره کسب و کار خود را پایین کشیده و به مشاغل دیگری رو آوردند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,در میان این روزهای سخت کرونایی، حوزه فرهنگ و هنر نیز به مانند سایر حوزه ها با چالش های جدی مواجه شد؛ در همان روزهای نخست و با افزایش فوتی های ناشی از کرونا، سالن های سینما عملا به تعطیلی های دوره ای رو آورد و آنقدر در این دو سال با فراز و فرودهای فراوانی مثل کاهش ظرفیت های اکران پیش رفت که بسیاری از سینمادارها در شهرستان ها کارشان به تعطیلی و تغییر کاربری ختم شد و این اواخر با حضور یکی دو فیلم طنز و کمدی، سالن های محتضر، نیمه جانی دوباره گرفتند و چشم امیدشان به روزهای آینده و اکران های نوروزی دوخته شده بود که با شدت گرفتن مجدد سویه جدید کرونا در گرفتن قربانی های جدید خود، شاید این امید هم به زودی رنگ ناامیدی به خود بگیرد.
,اما تئاتر و موسیقی برخلاف سینما که در این دوسال با سختی، اما به کار خود ادامه می داد، با محدودیتهای فراوان تری مواجه شدند؛ این دو حوزه هنری به دلیل ارتباط رو در رو با مخاطبانشان، راهی به جز تعطیلی طولانی مدت فعالیت های خود نداشتند. تئاتر، هنری است که به صورت زنده و چشم در چشم تماشاگر اجرا می شود و سالن های کوچک، مسقف و محدود تئاتری ها، کار اجرا را برای این هنرمندان به شدت دشوار کرده بود و در کنار مشکلات سخت اجرا، هنرمندان تئاتری، تمرینات سخت پیش از اجرا را در پیش روی خود داشتند که جنس این تمرین ها قطعا با خطرات مواجه شدن با این بیماری همراه بود و در این مدت بسیاری از سالن های تئاتر با تعطیلی مواجه شدند و هنرمندان این رشته در خصوص امرار و معاش خود با سختی های بسیاری دست و پنجه نرم کردند.
,اوضاع و احوال موسیقی و برگزاری کنسرت نیز دست کمی از تئاتر نداشت و در این مدت تمامی کنسرت ها به تعطیلی های اجباری رفتند؛ هرچند در نیمه دوم این ایام، برخی خواننده ها با حضور در شهرهایی مثل کیش و قشم و با بردن اجراهای خود در مکان های روباز، سعی کردند رونقی دوباره به این حوزه دهند که با هشدارها و انتقادات شدید رسانه ها مبنب بر خطرات کرونایی در براگزاری این جنس از کنسرت ها، بازار آنها نیز به سرعت رو به تعطیلی کشیده شد؛ هرچند برخی از هنرمندان این حوزه در همان روزهای نخست کرونایی با برگزاری کنسرت های آنلاین و بدون تماشاگر، سعی کردند فضای به شدت خسته، غمگین و پر از استرس کرونایی را به نفع موسیقی شاد خود تغییر دهند. اما همین کنسرت های اندک آنلاین نیز به دلیل نبود حمایت کننده های مالی، دوران اندکی را تجربه کرد.
,البته کرونا با همه سختی ها و استرس هایی که به همراه دارد، باعث ایجاد تغییراتی در برخی مراودات و مناسبتهای فرهنگی هنری ما شده است. اتفاقات و تغییراتی که گاها مثبت و در برخی موارد ناراحت کننده هستند؛ کرونا را شاید بشود با زمان دفاع مقدس مقایسه کرد. زمانی که همه مردم با شرایطی یکسان درگیر یک سختی و عذاب مشترک می شوند و اینجاست که هنرمندان همه جای دنیا بر اساس رسالت واقعی خود، با درک زمانه و برای رفع استرس ها و خشونت های این اتفاق، کارهای عام المنفعه انجام می دهند. به عنوان مثال فلان موزیسین معروف در فضای مجازی و برای همه مردم دنیا، زمانی را برای نواختن ساز خود اختصاص داده بود تا همه از آن لحظات بهره مند شوند و حال روحیشان اندکی بهبود یابد. در ایران نیز همان روزهای نخست برخی از این کارها دیده شد، اما به مرور تا پای اسپانسرهای مالی به میان نمی آمد، صدای زنگ اجراها نیز خاموش می شد.
,آیا این امکان وجود نداشت که هنرمندان تئاتر خیابانی و یا خواننده های مطرح پاپ و موسیقی ایرانی حداقل ماهی یک بار به میان مردم آمده و در یک محیط باز مثل یک ورزشگاه، یکی از میادین شهر و یا هرجای دیگر به اجرای رایگان اثر خود می پرداختند و اندکی حال دل مردم را بهتر می کردند؟
,البته ناگفته نماند که برخی از همین هنرمندان، با جمع آوری ارزاق توسط خیرین، آنها را به دست نیازمندان و خانواده های بی بضاعت می رساندند و همین حرکت ها باعث شد تا باقی هنرمندان نیز به کارهایی مشابه بپردازند.
,ویروس کرونا در این دو سال تلخ، با بی رحمی هنرمندان زیادی را از ما گرفت؛ عزیزانی که سخت می شود جایگزینی برای آنها پیدا کرد. اما با «امید به آینده» ای که همیشه در آدمی وجود دارد، حوزه فرهنگ به ویژه هنری ها توانستند با این شرایط کنار آمده و به تولیدات هرچند محدود و اندک خود ادامه دهند. بعد از گذشت دو سال سخت و دردناک و تزریق واکسن، فیلم های سینمایی همچنان در حال تولید است، اغلب سالن های تئاتر مجددا درهای خود را به روی مخاطبان باز کرده اند و کنسرت های موسیقی یکی پس از دیگری و البته با رعایت پروتکل های بهداشتی، به روی صحنه می روند.
,کرونا با همه رنج و عذابی که برای حوزه فرهنگ و هنر داشت، باعث شد که برخی از عادت های زشت فرهنگی خود را کنار بگذاریم؛ در کنار هم مشکلات را سپری کنیم و بیشتر به فکر یکدیگر باشیم؛ هرچند همیشه افرادی هستند که می خواهند در هر شرایطی از آب گل آلود ماهی خود را بگیرند، اما هنرمندان ثابت کردند که در این روزهای رنج آور کرونایی، می توانند با هنر خود، آلامی هرچند کوتاه بر دل غمناک مردم باشند.
,انتهای پیام/
,مصطفی پورکیانی
]
ارسال دیدگاه