رجب، فرصتی برای عبودیت و خودسازی است/ عبادت بهترین توشه در ایام البیض

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، ناامید شدگان را خبر کنید که ماه امید به رحمت الهی آمده و پنجره های ملکوت به بهانه ای دیگر باز است و عاشقانه می سراید "این الرجبیون"؛ ماهی که آغازش با میلاد امام محمد باقر(ع) بود و هنوز به نیمه نرسیده مزین به قدم های مولود کعبه می شود و بیست و هفتمین روز از آن هم جهان معطر به عطر رسالت رسول مهربانی خواهد شد.

یادش بخیر هر سال در چنین روزهایی همزمان با سالروز ولادت حضرت علی(ع) تعداد زیادی از مساجد شهر، میزبان کسانی بود که چشم خود را بر روی هرآنچه غیر خدا بسته تا از سفره ای بهره مند شوند که به برکت ماه رجب، برای آنها گشوده شده، امسال اما برای دومین سال متوالی شیوع ویروس منحوس کرونا باعث شد تا هرکس در خانه خود اعمال روزهای 13 تا 15 رجب را انجام دهد.

ماه رجب فرصتی طلایی برای تهذیب نفس

حجت الاسلام میثم درانی، یکی از کارشناسان مذهبی شهرستان زاهدان در گفت وو با خبرنگار ما با بیان اینکه ماه رجب فرصت عبودیت، تهذیب نفس و برقراری ارتباط خالصانه با خداوند است، گفت: در روایات متعددی آمده است که اگر کسی فضائل ماه رجب را درک نکند، نمی تواند فضیلت ماه شعبان و رمضان را درک کند.

وی تصریح کرد: رجب ماه عظیمی است که خداوند اعمال نیک را در آن چند برابر کرده و گناهان را محو می‌کند، بر این اساس تاکید بر روزه داری شده و هر کس یک روز از ماه رجب را روزه بگیرد به اندازه مسیر یکسال از جهنم دور شده و هر کس سه روز از آن ماه را روز بدارد بهشت بر او واجب خواهد بود.

این کارشناس مذهبی بیان کرد: بایداز فرصت بندگی در این ماه به نحو شایسته بهره مند شد تا قله های قرب الهی را فتح و با آمادگی کامل روحی و اعتقادی، به استقبال از ماه میهمانی خدا برویم.

وی تاکید کرد: ماه رجب در زمره یکی از چهار ماه حرام به شمار می رود که در آن از جنگ و خون‌ریزی نهی شده به گونه ای که بیان شده تحریم جنگ در این ایام، یکی از راه ‌های پایان دادن به جنگ ‌های طولانی و وسیله‌ ای برای دعوت به صلح و آرامش است.

درانی افزود: کسانی که در ماه رجب توجه بیشتری در عبادات پیدا می کنند از دوستان خاص حضرت حق به حساب خواهند آمده به گونه ای که روز قیامت، اهل عبادت در ماه رجب، جداگانه صدا زده می شوند و آنها را خداوند به صورت ویژه به بارگاه خود فرا می خواند.

وی با بیان اینکه ماه رجب مقدمه ای برای ماه شعبان و رمضان است، اذغان کرد: این سه ماه را شاید به سهولت بتوان، فصل عبادت و بهار عبادت نامید؛ که اگر بهار سه ماه دارد در اینجا نیز ما با سه ماه نورانی مواجه هستیم.

وی خاطر نشان کرد: در این ماه اذکار و ادعیه هایی منقول است که خواندن سوره توحید، ذکر شریف «لااله الا الله»، استغفار، صدقه دادن و روزه گرفتن بخشی از آنها به شمار می رود.
 
اعمال شب سیزدهم ماه رجب

مستحب است در هر یک از ماه رجب و شعبان و رمضان آنکه در شب سیزدهم دو رکعت نماز بگزارند در هر رکعت حمد یک مرتبه و یس و تَبارَکَ المُلْکُ و توحید بخوانند. در شب چهاردهم چهار رکعت به دو سلام به همین کیفیت. در شب پانزدهم، شش رکعت به سه سلام به همین کیفیت است.

اعمال روز سیزدهم ماه

 روز سیزدهم ماه رجب مصادف با ولادت امیرالمؤمنین على(ع) است و اولین روز از ایام البیض است. روزه گرفتن در این روز و دو روز بعد، ثواب فراوانى دارد و هر کس که بخواهد عمل «امّ داوود» را بجا آورد باید این سه روز را روزه بگیرد.
 
اعمال روز و نماز شب چهاردهم ماه رجب

شایسته است انسان در شب چهاردهم، چهار رکعت نماز بگزارد «هر دو رکعت به یک سلام» و در هر رکعتى «حمد» و «یس» و «ملک» و «توحید» را بخواند. در روز چهاردهم ماه رجب روزه گرفتن پاداش فراوانى دارد. در روایتى از رسول خدا(ص) مى‌خوانیم: «هر کس که روز چهاردهم ماه رجب را روزه بگیرد، خداوند پاداشى به وى عنایت کند که نه چشمى دیده و نه گوشى شنیده و نه بر قلبى خطور کرده باشد! ...».

فضیلت و اعمال شب نیمه رجب

شب نیمه ماه رجب؛ شب ارزشمندى است که چند عمل در آن وارد شده است؛ اول، غسل؛ دوم؛ احیاى آن شب به عبادت که فضیلت بسیار دارد. سوم؛ زیارت امام حسین علیه السلام که زیارت آن حضرت در شب و روز نیمه رجب مورد تأکید قرار گرفته است. چهارم؛ شش رکعت نماز بگذارد «هر دو رکعت با یک سلام» و در هر رکعتى «حمد» و «یس» و «ملک» و «توحید» را بخواند. همانگونه که از امام صادق(ع) روایت شده است که «باید در شب پانزدهم، شش رکعت نماز گزارد «هر دو رکعت به یک سلام» و همان سوره‌ها را در هر رکعت خواند». پنجم؛ بجا آوردن ۳۰ رکعت نماز، که در هر رکعت یک مرتبه «حمد» و ۱۰ مرتبه سوره «توحید» را بخواند، در روایتى از رسول خدا صلى الله علیه و آله پاداش فراوانى براى این نماز ذکر شده است. ششم؛ ۱۲ رکعت نماز(هر دو رکعت به یک سلام) و در هر رکعت یک بار «حمد» و یک بار «سوره» را مى خوانى و پس از پایان نماز‌ها هر یک از سوره هاى «حمد»، «فلق»، «ناس»، «توحید» و «آیةالکرسى» و همچنین سوره «قدر» را چهار مرتبه مى خوانى و پس از آن، چهار مرتبه مى گویى: «سُبْحانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَاالهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ اکْبَر؛ خداوند، متعال پاک و منزّه است، و ثنا مخصوص اوست، و نیست خدائی سزاوار پرستش مگر خداوند و او بزرگ‌تر است از اینکه او را وصف کنند». سپس مى گویى: أللَّهُ أللَّهُ رَبِّی، لا أُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً، ما شاءَ اللَّهُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ»، این نماز را «سیّد» در «اقبال» از امام صادق علیه السلام روایت کرده است.
 
انتهای پیام/