از جمعه تلخ عروج حاج قاسم تا روزی که کرمان فرزندش را در آغوش کشید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از “راه آرمان” صبح جمعه ۱۳ دیماه ۱۳۹۸ روزی که بهت جهان اسلام را فرا گرفت؛ حاج قاسم سلیمانی مرد شماره یک جبهه مقاومت به شهادت رسید!

و فرودگاه بغداد داغی ابدی را در دلش جای داد؛ تا ۱:۲۰ هر بامداد جمعه قرار عاشقی آزادیخواهان جهان با سردار دلها باشد.

صبح جمعه خبر شهادت فرمانده که به کرمان رسید دل شهر سخت شکست؛ همشهریان حاج قاسم بی تاب از دست دادن فرزند برومند خود سراسیمه خود را به بیت الزهرای حاجی رساندند بی فراخوان، بی اعلامیه، بدون هماهنگی قبلی کرمانی ها با پای دل خود را به بیت الزهرا می رساندند و در سوگ فرمانده به سر و سینه می زدند.

همه شهر رخت عزا بر تن کرده بود عده ای به مصلی امام علی (ع) رفتند و بعد از اقامه نماز جمعه راهپیمایی خودجوش مردم کرمان در محکومیت اقدام جنایتکارانه آمریکا در به شهادت رساندن سرداران مقاومت برگزار شد.

مرهمی بر این داغ نبود و این جمعه سیاه تلخ ترین اتفاق زندگی مردم را در سالهای اخیر رقم زد؛ انگار که شهر یتیم شده باشد انگار که امت پدر از دست داده باشد.

ناگهان تصویری از یک دست نوشته منتشر شد؛ “همسرم من جای قبرم را در مزار شهدای کرمان مشخص کرده ام، محمود می داند. قبر من ساده باشد مثل دوستان شهیدم بر آن کلمه سرباز قاسم سلیمانی بنویسید نه عبارت های عنوان دار”

گلزارشهدای کرمان؛ جایی است که حاج قاسم به عنوان آرامگاه ابدیش برگزیده؛ دیوار به دیوار مزار شهید محمدحسین یوسف الهی؛ همان که بعد از شهادتش حاج قاسم غمش را اینگونه روایت کرد: “چگونه لبی بخندد که عارف ما عاشق ما مخلص ما حسین آقای ما نباشد”

شامگاه جمعه عده ای در گلزار شهدای کرمان و عده ای در حسینیه ثارالله دریای اشک بر داغ دل می نشاندند.

پیکر فرمانده شهر به شهر در کاظمین و نجف و کربلا بر گرد حرمهایی که سالیانی مدافعشان بود طواف داده می شد و کرمانی ها چشم انتظار رسیدن فرمانده بودند.

انتظار طولانی شده بود، ایران تاب دل کندن از سردارش را نداشت؛ پیکر سیدالشهدای مقاومت بعد از عراق در اهواز و مشهد و تهران و قم تشییع شد. طبق اعلام سردار شریف سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صبح سه شنبه ۱۷ دیماه پیکر مطهر حاج قاسم سلیمانی و یار همیشگی اش شهید پورجعفری برای تشییع و خاکسپاری به کرمان می رسید.

شهر سیاه پوش  و همه دیوارهای شهر غمی ابدی را فریاد می زدند میدانها و خیابانها و کوچه ها رنگ عزا گرفته بود حتی بیرق های عزا بر سر در خانه ها نصب می شد تصاویر سردار دلها برخودروها نقش بسته بود و حال و هوای شهر حال و هوای حاج قاسمی بود.

حال دل کریمان خراب شده بود اما این داغ هم ذره ای از مهمان نوازی کرمانی ها کم نکرد؛ پیش بینی حضور میلیونی برای مراسم تشییع یادآور پیاده روی اربعین شد و موکب ها یک به یک در مسیر تشییع و در گوشه گوشه شهر برپاشدند؛ این بار موکبها میزبان زائران سرداران مقاومت در کرمان شدند و ماجرا تنها به اینجا ختم نشد درِ خانه کرمانی ها به روی زائران گشوده شده بود و تماسهای مکرر مردمی برای ثبت آدرس خانه ها و اشتیاقی که برای پذیرایی از زائران سیدالشهدای مقاومت داشتند مادری با صدای گرفته و اندوهبار می گفت من برای ۱۵ نفر در خانه خود جا دارم و علاوه بر اسکان غذا هم در اختیار زائران حاج قاسم قرار می دهم. خانواده هایی که غذا به موکبها می رساندند و صحنهایی که تنها در مسیر نجف تا کربلا دیده شده بود این بار در دیار کریمان خلق می شد.

از بامداد ۱۷ دیماه ورودی های شهر کرمان شاهد ترافیک سنگین خودروهایی بود که از شهرهای مختلف خود را به کرمان می رساندند تا آخرین وداع را با سردار محبوبشان داشته باشند؛ شکوه حضور مردمی از شهرهای مختلف ایران و حتی از کشورهایی چون لبنان   افغانستان و پاکستان و… رستاخیزی به پا کرده بود در دیار حاج قاسم؛ کرمان هیچگاه چنین جمعیتی به خود ندیده بود

تشییعی تاریخی با حضور بیش از ۳ میلیون نفر از میدان آزادی تا میدان شهدا و از میدان شهدا تا گلزار شهدای کرمان؛ شهر گنجایش این جمعیت را نداشت، روی زمین جا نبود و کوههای صاحب الزمان زیر پای عزاداران بود.

در حالیکه هر لحظه بر جمعیت حاضر در گلزار شهدا افزوده می شد و مردم در انتظار خاکسپاری شهدا بودند؛ اما خبری در رسانه ها منتشر شد که حکایت از به تعویق افتادن مراسم تدفین داشت؛ مسئول کمیته تشییع پیکر سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی اعلام کرد: مراسم تدفین سردار سلیمانی و همرزم شهیدش به دلیل ازدحام جمعیت به زمان دیگری موکول شد.

ساعتها سپری می شد اما سوز سرمای دیماه کویر و تاریکی هوا نیز عاشقان حاجی را مجاب دل کندن از گلزار نمی کرد تا بالاخره همزمان با گلبانگ اذان صبح در ۱۸ دیماه ۱۳۹۸ پیکر سردار مقاومت در کرمان آرام گرفت؛ اما بعد از آن دیگر دل هیچکس آرام نگرفت.

انتهای پیام/