امام حسن(ع) اهل سازش نبود/ یاران امام(ع) به حضرت خیانت کردند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام تاج آبادی؛ کارشناس فرهنگی در گفتگو با خبرنگار دیارآفتاب؛ با اشاره به صلح امام حسن مجتبی(ع) با معاویه گفت: صلح به معنای سازش، همراه بودن و عدم دشمنی است، امام حسن(ع) با معاویه صلح نکرد بلکه آتش بست را قبول کرد.

وی افزود: درست است که این امام بزرگوار، فرزند حضرت علی(ع) و فاطمه(س) بودند و مردم احترام ایشان را داشتند، این امام بزرگوار برای امت شیعه امام و خلیفه بودند اما برای مردم عادی یک معترض زمان خود بودند.

تاج‌آبادی اظهار کرد: امام حسن مجتبی(ع) نسبت به سایر امامان و معصومین(ع)، بدترین شرایط و دوران امامت را داشتند، مردم دوران امامت امام حسن مجتبی(ع) بسیار متفاوت و هزار رنگ بودند.

کارشناس فرهنگی گفت: با یک نگاه به شرایط آن دوران از جمله خوارج، مخالفان و مردم دنیا پرست به وضوح می توان این موضوع را دریافت که امام حسن مجتبی(ع) با یک لشکر به هم ریخته و رنگارنگ مواجه بود و به خاطر همین آتش بست را پذیرفت.

وی با اشاره به تفاوت امامت دوران امام حسن(ع) و امام حسین(ع) گفت: در زمان امامت امام حسن مجتبی(ع)یاران و همراهان حضرت به امام(ع) خیانت کردند و در واقع آن‌ها باور و ایمانی به امام نداشتند. این بود که وقتی مقابل معاویه قرار گرفتند و وعده‌های او را شنیدند، به امام(ع) خیانت کردند.

تاج آبادی با بیان اینکه امام حسین(ع) ۷۲ یار داشتند که حاضر بوند، هزاران بار خود را فدای او کنند، اظهار کرد: امام حسن(ع) اهل سازش نبود اما وقتی بهم ریختگی لشکر و خیانت یاران خود را دید، آتش بست را قبول کرد.

کارشناس فرهنگی با اشاره به ویژگی های اخلاقی امام حسن(ع) گفت: سخاوت و بخشندگی از خصوصیات بارز امام حسن(ع) است، آن حضرت در میان دوست و دشمن به پارسایی، کرامت، صبوری و نیک اخلاقی شهرت داشت.

وی افزود: امام مجتبی(ع) چند مرتبه اموال خود را تقسیم کردند؛ یک بار نیمی را به عنوان اینکه اموال مربوط به خداست، صدقه کردند. سه بار هم اموال خود را چنان تقسیم کردند که نیمی را برای خود و نیمی را به فقرا و نیازمندان بخشیدند.

تاج‌آبادی اظهار کرد: امیرالمومنین(ع) نخلستان‌های بسیاری را آباد کرد در آن زمان این زمین‌ها را وقف اولاد پدری خود کردند و امام مجتبی را مسئول رسیدگی به این موقوفات نمودند.

کارشناس فرهنگی گفت: همچنین امام حسین(ع) هم هرگاه فقیری و نیازمندی به وی مراجعه می کرد از اوی می پرسید که نزد برادرم حسن(ع) رفته ای؟ او چه میزان به تو کمک کرده است؟ و امام حسین درهمی کمتر از آنچه امام حسن(ع) بخشیده بود به فرد نیازمند می بخشید و می فرمود؛ « من در سخاوت از برادرم حسن(ع) سبقت نمی گیرم.

وی افزود: امام حسن(ع) علاوه بر بخشندگی و کرامت در شجاعت کمتر از امامان دیگر نبود و معلم رزم حضرت ابوالفضل(ع) بود و هرگز در میدان جنگ ترس و بیم در وجود او راه نداشت و همواره آماده جهاد و مبارزه در راه خدا بود.

انتهای پیام/