اینجا جایی برای معلولان نیست! /مناسب‌سازی پلی برای ورود معلولان به جامعه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ؛شاید برای ما که چند ثانیه معلولی را از نزدیک می بینیم تا حتی از تلوزیون و فضای مجازی خیلی دردناک به نظر برسد، تصور معلولیت حتی می تواند ناخوشایند باشد چه برسد به اینکه از نزدیک این حس را درک کنید، این معلولیت نصیب خانواده خودتان باشد یا حتی جزءی از وجود خودتان، اما خیلی از معلولان تمام محدودیت هایشان را شکستند و به موفقیت تبدیل کردند.
 
رفتن به سینما شاید یکی از آرزوهای یک معلول باشد که به تنهایی نمی تواند آن را برآورده کند؛ در ساخت ورودی ساختمان ها، روگذرها و زیرگذرها، پیاده‌روها و حتی بسیاری از ادارات برای معلولین نگاهی در نظر گرفته نشده است.

تردد آسان که حق عمومی هر شهروند است برایشان حکم عبور رستم از هفت خان را دارد، حتی استانداردهای کف و اولیه مناسب سازی نیز رعایت نمی شود؛ در حالی که اگر کمی مسئولیت های اجتماعی مان را بالا ببریم دیگر نگاه معلولی نا امیدانه به پله ها نخواهد ماند، پله های که طلسم شده اند و بال های زندگی  اش را قیچی کرده اند با حسرت خیره نمی شود.

برخی از افراد کارهایی می کنند، که مرز محدودیت را در هم می شکنند و نشان می دهند، محدودیت تنها یک وازه ای است که جای تلاش هایمان را پر می کنیم، ابوالفضل کاظمیان اسکی یکی از این اسطوره سازان است که نه تنها در رشته شطرنج توانست خوش بدرخشد، بلکه در کنکور امسال نیز رتبه خوبی را کسب کند و بر دیگر افتخاراتش بیفزاید.
 
ابوالفضل کاظمیان اسکی  در گفتگو با خبرنگار بلاغ گفت: دارای معلولیت شدید مادر زادی از ناحیه جفت پا هستم، در دوران کودکی بسیار ناامید میشدم، ولی در حال حاضر ناامیدی را برابر مرگ می دانم و سعی می کنم با توکل بر خد همیشه امیدوار به آینده باشم و شرایط را به جای نا امیدی شرایط را بسازم.

وی با بیان اینکه رتبه 325  کنکور امسال شدم، عنوان کرد: شطرنج را تا کلاس یازدهم بصورت جدی ادامه می دادم، اما در این سال تصمیم گرفتم بر روی درسم تمرکز کنم و به صورت محدود فعالیت شطرنج انجام می دادم و توانم را بر روی درسم گذاشتم.

این قهرمان شطرنج آملی تصریح کرد: مقام سومی کشور، دو دوره قهرمانی جدول D جام بین المللی خزر و قهرمان استان هستم که همه این ها را به لطف و توکل به خدا می دانم، نا امید نشویم و هیچ وقت دست از تلاش نکشیم.

وی مهم ترین مشکل معلولین را شهرسازی بدون نگاه به معلولین خواند و افزود: در مبلمان شهری حتی در ساختمان های اداری و عمومی متاسفانه معلولین که جمعیت زیادی از جامعه را در برگرفته اند، نادیده گرفته شده اند و توجه ای به آنان نمی شود.

این نخبه آملی از عدم توجه مسولین به معلولین ابراز ناراحتی کرد و افزود: به توان فکری معلولین توجه نمی شود، اما معلولیت جسمی شان  را مانند عیب می بینند، به همین خاطر آنطور که پتانسیل دارند، به انها بها داده نمی شود، خیلی به من قول دادند و هیچ کدام را عمل نکردند.

وی ادامه داد: قوانینی که برای حمایت از معلولین در قانون کار وجود دارد در ادارات اجرا نمی شود، با وجودی که اشتغال از بزرگترین مشکلات معلولین است.

کاظمیان اسکی در پایان از همه معلولین خواست تا برای موفقیت هایشان تلاش کنند و خاطرنشان کرد: از خانوادم، دوستانم، مدیر و معلمانم و تنها مسئولی که از من حمایت کرد رئیس اداره بهزیستی آمل بوده که تشکر می کنم.

اگر پای درد دل معلولی نشسته باشید عمده گلایه آنان از وضعیت موجود در فضاهای شهری است؛ اوضاع بدی که بر درد و رنج شان می افزاید و مشکلاتشان را مضاعف می کند؛ وضعیتی که ترجیح می دهند در خانه بمانند؛ چرا که شهر برای حضور آنان آماده نیست، ادارات، پارک ها، بانکها، پاساژها، کیوسک های تلفن، اماکن عمومی و ...هیچ کدام برای حضور یک معلول مناسب سازی نشده است.

رنج بیماری از یک طرف و درک نکردن جامعه از طرفی دیگر بر محدودیت های آنان می افزاید، در حالی که وظیفه جامعه است تا بهترین حمایت و مساعدت ها را برای رشد وخودباوری آنان انجام دهد؛ اما متاسفانه هنوز نگاهی که بتواند انزوای آنان را کم رنگ کند وجود نداشته است؛ چرا که فارغ از معلولیت خود باید به تحصیل کار و تلاش برای طی کردن پله های ترقی بپردازند در حالی که برای ورود به جامعه با مشکلات عدیده ای روبه رو هستند.

در پایان باید گفت؛ براساس آمار سازمان بهداشت جهانی، هر ۸ دقیقه یک کودک معلول در جهان به دنیا می‌آید که در ایران بیش از ۱۱میلیون نفر می‌رسد . هر روز بر شمار معلولان اضافه می شود و حوادث های زیادی که باعث شده افراد ناباورانه دچار معلولیت شوند و این اتفاقات بر هیچ کسی متمایز نسیت.
 
 انتهای پیام/