مبارزه با کرونا؛ یادآور جلوه‌های دفاع مقدس/روایت هفت ماه دفاع مقدس با عبور از تاریخ

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به گزارش یزدرسا، کروناویروس، بزرگترین چالش قرن بیست ویکم برای بشر، ویروس منحوسی که ابتدا نامش ذر دنیا صدا کرد و الان هفت ماه است که این شهر و ان شهر، صدای مردم دنیا را دراورده است.

یک اتفاق کم سابقه که جان بسیاری از مردم را گرفت و هر روز با تغییر رفتارش تعجب علم پزشکی را برمی انگیزد.

هر چند با شیوع این ویروس اتفاقات ناخوشایند و بدمنظری دنیا را فرا گرفت، فقر، مشکلات معیشتی و بهداشتی، تعطیلی بازارها و به هم خوردن اقتصاد کشورها، کم شدن ارتباط بین مردم جهان و صدها آسیبی پیدا و پنهان که در حوصله این نوشتار نمی گنجد اما این اتفاق زمینه بروز صحنه ها عجیب و استثنایی شد که مردم به ویژه در ایران تنها یک بار تجربه کرده بودند ان هم دفاع مقدس بود.

هشت سال دفاع مقدس هر چند در برهه ای تاریخی سختی ها، زشتی و اتفاقات ناگواری را به مردم ایران تحمیل کرد اما در کنار همه بدیها، جنگ صحنه بروز ایثارگری ها، جانبازی ها، رشادت ها و از خود گذشتگی هایی بود که کمتر در تاریخ این سرزمین دیده می شد.

شیوع ویروس کرونا هم در ایران پس از گذشت هفت ماه همچنان در عرصه این جهان می تازد و ایران ما هم از این ویورس منحوس در امان نیست اما همین ویروس صحنه هایی را رقم زد که تاریخ تا ابد به ان می بالد و در کنار سایر میراث ماندگارش در حافظه خود نگه خواهد داشت.

با شروع جنگ تحمیلی و یورش به شهرهای جنوبی کشور، اولین جان نثاریها مربوط به مردم این شهرها بود، خرمشهر، ابادان، سوسنگرد علرغم هجمه عظیم اتش دشمن با جان نثاری، سلاح به دست، زن و مرد در خانه ایشان ماندن و از شهر و خاکشان جانانه دفاع کردند، این اتفاق بازهم در اسفند ماه نود و هشت و نوروز 99 تا حدود دیده شد، با هجوم ویورس کرونا مردم برای حفظ سلامتی خود و دیگران، چندین ماه را در خانه ماندند، سیزده نوروز 99 به عنوان عجیبت ترین و البته زیباترین روز طبیعت برای همیشه در یادها خواهند مانند که مردم چگونه روز سیزدهم فروردین را با همدلی در خانه ماندند و خیابان های شهر خلوت ترین روزهای خود را ثبت کرد!

زمانی نیروهای بعثی عراق به خاک ایران هجوم اوردند، علیرغم شرایط جنگی و اوضاع بی سامان اقتصادی، هر کسی با هر توان، مال و جان خودش را برای پیروزی رزمندگان به میدان آورد، یکی فرزندش را اهدا کرد و دیگری فرش زیرپایش را، همین اتفاق زیبا باز دوباره در زمانی که کرونا اوج گرفته صحنه هایی خلق شد که بی شباهت به ان دوران نبود، پرستاران و کادر درمان با اینکه دشمنشان نا شناخته بود با دل و جان در کنار بیماران ماندند، پرستار مادری که ماه ها فرزندش را ندیده بود، خانواده هایی که صبورانه دوری فرزندشان که در خط مقدم مبارزه با کرونا تلاش می کرد را تحمل می کردند.

چه صحنه های زیبایی خلق شد زمانی که امام امت در دل میدان، صحبت از کمک مومنانه و مواسات و همدلی به میان اورد و چه جانانه امتش برای همدلی و کمک به هم به میدان امدند، انقدر صحنه های همدلی به اوج رسید که تاریخ در مقابل ان همه یک صدایی به ستوه امد و مجبور شد حکایت را برای ایندگان به گونه ای دیگر روایت کند.

در دفاع مقدس تا کمبودی در خط مقدم برای رزمندگان پیش می امد، کمر همت را می بستند و خانه و مسحد و حسینیه می شد محل پشتیبانی اقلام ضروری برای  خط، هرگز یادمان نمی رود زمانی که کادر درمان در خظ مقدم مبارزه با کرونا با کمبود ملزونات بهداشتی و حفاظتی روبرو بودند و چه جانانه خانه مادران شهید به کارگاه تولید ماسک تبدیل شد، حسینیه ها، مساجد، پایگاه های بسیج برای تامین نیاز پرستاران صف کشیده وفعال شدند.

صحنه هایی که خلق شد چقدر شبیه خط مقدم جنگ تحمیلی بود، پرستارانی که برای استراحت تنها دقایقی را با گذاشتن سر روی دیوار کمی از خستگی خود کم می کردند، ناخوداگاه شب های عملیات و خستگی مفرط رزمندگان را یاداوری می کرد.

شب هایعملیات چه عاشقانه هایی بود بین رزمندگان که ای برادر اگر شهید شدم ان دنیا شفاعتم کن، دعا و توسل چقدر به رزمندگان روحیه می داد و جانانه به دل دشمن می زدند و فردای ان روز برادری در کنار پیکر به خون گشته برادرش وداع می کرد، در روزهای ابتدایی شیوع کرونا هم باور نداشتیم روزی فرا رسد و شهدای مدافع سلامت هم به خیل شهدا اضافه شود، چه شب ها که پرستاران خسته از شب بیداری ها به دعا و نیایش می پرداختند و با روحیه ای مضاعف برای جدل با این ویروس منحوس خود را قوی می کردند.

جنگ تحمیلی صحنه حضور همگانی بود، بسیج، هلال احمر، قشرهای مختلف اعم از روحانیون و طلاب که جانانه برای دفاع از خاک و ناموس خود به میدان امدند و چه زیبا این صحنه ها در روزهای کرونایی تکرار شد، روحانیون و طلاب پیش قدم شدند و با حضور در خط مقدم مبارزه با کرونا کمک رسان کادر درمان و بیماران شدند، درست زمانی که فردی  به علت کرونا فوت می کرد حتی نزدیک ترین افراد خانواده اش هم جرات نمی کردند به پیکر او نزدیک شوند اما طلاب ایثارگرایانه برای کف و دفن این افراد تا پای جان حاضر شدند.

امروز همچنان دفاع مقدس در جبهه مبارزه با کرونا ادامه دارد، با همه این شباهت هایی که گفته شد، نتیجه مشترک این دو مبارزه هم جالب است؛ پیروزی؛ امری که با همدلی و همراهی مردم و رعایت نکات بهداشتی به امید خدا محقق خواهد شد و به یاری خدا کرونا ار شکست خواهیم داد.

همیشه ملت ایران در تنگناها و حساس ترین مواقع خوش درخشیدند و این ایثارگری ها به نوعی با گوشت و پوست و خون مردمان این سرزمین عجین شده است و با تدبیر و تدبر رهبری قاطع و شجاع این ایثارگری ها و همدلی ها به اوج می رسد و دنیا را به تحیر وا می دارد همانطورکه تاکنون دنیا از حیرت ایران انگشت به دهان مانده است.