فلج شدن تولید داخلی با پیوستن به سازمان تجارت جهان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اروم نیوز، محمدصادق شهبازی در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی ندای ارومیه اظهار کرد: سازمان تجارت جهانی در برابر بسیاری از کشورهای جهان نقش اهرم فشار نظام سلطه را ایفا کرده و در شرایط فعلی که ما هم آمادگی لازم برای پیوستن به آن را نداریم، این اقدام موجب فلج شدن صنعت و تولید داخلی مان خواهد شد.

وی افزود: سازمان تجارت جهانی مدعی تسهیل تجارت بین کشورها است و می خواهد آن چه که موانع تجارت بین آن ها است را از میان بردارد، مثلاً می گوید باید تعرفه‌ها را پایین بیاورید، تجارت آزاد داشته باشید، قوانینی که مزاحم شرکت‌های خارجی هستند بردارید، سیاست‌های حمایت از تولید داخلی رها شود مثلاً به تولید ملی یارانه ندهید، برخی ملاحظات سیاسی و فرهنگی در ورود کالاهای مختلف از کشورهای مختلف برداشته شود.

نویسنده و پژوهشگر انقلاب اسلامی تصریح کرد: قبول بی چون و چرای تمامی شرایط سازمان تجارت جهانی موجب می شود مشابه بلایی که بر سر صنعت نساجی ما آمد، برای بقیهٔ صنایع نیز بیافتد؛ برای مثال نساجی مازندران بزرگ‌ترین کارخانهٔ نساجی غرب آسیا بود، تعرفه‌های گمرکی واردات را پایین آوردند، پارچه با تعرفهٔ بسیار پایین وارد می شد، در نهایت نتیجه این شد که نساجی مازندران نتوانست در برابر رقبای خارجی که قیمت پایین‌تر و سابقه بیشتر و بعضاً کیفیت بهتری داشتند رقابت کند.

شهبازی در ادامه گفت: مثال دیگر، رویه هایی بود که ما را اکنون به بزرگ‌ترین واردکننده پارچهٔ مشکی در جهان تبدیل کرده، اقدامی که نتیجهٔ سپردن تولید داخل به رقابت با جنس خارجی است بدون آن‌که الزاماتش رعایت شود؛ حمایت از تولید داخلی پارچه مشکلی می تونست موجب شود بتوانیم با پارچه‌های خارجی رقابت کنیم، اما منافع کوتاه‌مدت در واردات به‌ویژه برای عده‌ای خاص باعث شد صنعت نساجی ما از بین برود و نساجی و حتی نیاز خاص ما که پارچه برای چادر مشکی برای حفظ استقلال فرهنگی و پایبندی دینی زنان است، به ابزار وابستگی اقتصادی بدل شود.

وی ابراز داشت: جریانی که نشریه هفته نامه تجارت، ارگان رسانه ای اتاق بازرگانی، نمود آن است اصرار دارد که پیوستن به سازمان تجارت جهانی راه نجات اقتصاد کشور است، اما با پیوستن به این سازمان چه اتفاقی می افتد،  ما ناچار خواهیم شد تعرفه‌ها را برداریم و  راه حضور سرمایه‌گذاری خارجی را باز کنیم و بخش عمده درآمد کشور که از محل عوارض گمرکی است از بین برود، همچنین حق مالکیت معنوی یا همان کپی رایت برای خارجی‌ها را به رسمیت بشناسیم که منجر خواهد شد علم و صنعت و فناوری ما دچار لطمه و مشکلات جدی شود. هم همهٔ صنایعمان پایین می‌آید، هم علم، فناوری و… دچار مشکل می‌شود.

نویسنده و پژوهشگر انقلاب اسلامی اظهار کرد: موافقت نامه هایی که برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی امضا می شود، موجب خواهد شد که در صورت انجام اقداماتی که به نفع تولید داخلی است، کشور متحمل خسارت و جریمه شود.

وی افزود: در یکی دیگر از موافقت نامه هایی که برای پیوستن به WTO امضا می شود، هر کمک مالی دولت به بنگاه‌های اقتصادی چه در قالب انتقال مستقیم وجه مثلا کمک های بلاعوض و تسهیلات و تزریق سرمایه و چه در قالب معافیت های مالیاتی یا خریداری کالا از تولیدکنندگان داخلی ممنوع می‌شود.

شهبازی گفت: به طور خلاصه می توان گفت که WTO هرگونه امکان اعمال حاکمیت و سیاست‌گذاری را از دولت داخلی سلب می کند و در عمل امکان حمایت از محصول داخلی یا ممانعت در برابر محصولات، خدمات و واردات خارجی را از بین می‌رود و عملاً دولت تنها تماشاچی از بین رفتن تولید داخلی در رقابت با تولیدکنندگان قدرتمند خارجی خواهد بود.

وی تصریح کرد: همین نتایج فاجعه بار منجر شد تا رهبر انقلاب پیش تر که بحث پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی مطرح شده بود در خصوص آن هشدار دهند و فرموده بودند پیوستن به سازمان تجارت جهانی ازنظر من کاری است مثبت؛ اما هنگامی‌که ما زیرساخت‌های لازم را برای این کار داشته باشیم که الآن این را نداریم. الآن برداشتن تعرفه‌ها و رفتن داخل سازمان تجارت جهانی، یعنی هضم شدن در یک اقتصاد برتر، بدون امکان رقابت؛ یعنی کَم شدن و غرق شدن؛ یعنی همین تولید داخلی را هم که تا امروز با زحمت و خون‌دل فراهم‌شده، از دست دادن و نابود کردن. بله؛ سازمان تجارت جهانی میدان گسترده‌ای برای فعالیت است؛ اما باید قدرت شنا داشته باشیم. آن روز من گفتم این کار مثل این است که ما یک تیم فوتبال را به مسابقات جام جهانی بفرستیم؛ درحالی‌که اعضای آن هیچ تمرینی نکرده باشند. نتیجهٔ این کار این است که ما بیست‌تا گل می‌خوریم و برمی‌گردیم!

نویسنده و پژوهشگر انقلاب اسلامی ضمن بیان این که پیوستن به سازمان تجارت جهانی در شرایط فعلی می تواند منجر به بیکاری هزاران کشاورز شود، خاطرنشان کرد: اگر اثرات و پیامدها پیوستن به WTO بر صنعت، کشاورزی و خدمات را در کشورهای ضعیف نگه‌داشته شده جهان بررسی کنیم خواهیم دید که این پیامدها تکان‌دهنده بوده اند، برای مثال، این اقدام موجب بیکاری هزاران برنج کار در کشور هائیتی براثر واردات برنج یارانه‌ای و ارزان آمریکایی شده است یا همین اوضاع معیشت کشاورزان سریلانکایی، گامبیایی، برزیلی، مکزیکی گویانی و… را در معرض خطرات جدی قرار داده است.

انتهای پیام/