جبار آذین منتقد سینما در خصوص فیلم خانه پدری ساخته کیانوش عیاری در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ گفت: از آنجا که بارها گفته و نوشته ام، با توقیف و تحریم آثار فرهنگی و هنری مخالفم و از نمایش آن ها همراه نقد و بحث استقبال می کنم، این مبحث را مکرر نمی کنم، چرا که اکران خانه پدری و دیگر فیلم هایی که پیشتر، عمدتا برمبنای سلیقه و نگاه محدود، ممنوع شده بودند، ثابت کرد که دل نگرانی ها و دلواپسی ها چندان مورد ندارد و از نمایش این نوع آثار، آب هم از آب تکان نمی خورد و سینما و فرهنگ و باورهای جامعه بهم نمی ریزد.
, جبار آذین, خانه پدری, کیانوش عیاری, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,وی افزود: اکران خانه پدری، این روزها، بساط نقد، نظر، بحث و روشنگری موافقان و مخالفانش را گسترده است که این اقدامی مهم و فرهنگساز و دستاوردی ارزشمند درحوزه نقد و تعامل است. با این همه، خانه پدری را به رغم امتیازهای خوب ساختاری، نه به علت تلخ و سیاه بودن داستانش، که به دلیل نوع نگاه فیلمساز، محدودنمایی، عریانگری نالازم خشونت و کاستی های آن در پرداخت داستان و محتوا نمی پسندم و آن را از این زاویه، ناقص، تلخ و سیاه می دانم.
,این منتقد سینما اظهار داشت: گرچه عیاری، گفته است، فیلم او براساس یک رخداد واقعی ساخته شده و نمادگرا و تمثیلی نیست، اما او به عنوان یک هنرمند حرفه ای کاربلد می توانست با نمایشی کردن لحظه و صحنه قتل و دفن "ملوک" از زهر و آزار فیلمش بکاهد. به عنوان نمونه، نشان دادن عزم قاتلان و آلت قتاله و بعد دفن مقتول، کافی و رسا بود، اما کارگردان با تصویرسازی تند و خشن جنایت پدر و برادر ملوک، افزون بر آزار روحی مخاطب، برای متاثرکردن او و ایجاد نفرت از قاتلان، در ارائه شخصیت های دگم، شرور، متحجر و سیاه قاتلان، افراط کرده است. بویژه که، جنایت در خانه سنتی پدری توسط پدری مذهبی و سنتی روی می دهد!
,وی اذعان داشت: مخالفت عیاری و خانه پدری با دگم اندیشی، تحجر و تعصب نادرست و خرافه، قابل درک است، ولی او در فیلمش، عمدتا به نمایش غلو شده تحجر، عقب ماندگی، خود قاضی پنداری، مردسالاری، زن آزاری و سوءتفاهم و سوءبرداشت و ادامه عوارض و پیامدهای قتل و پنهان‌کاری می پردازد و از نمایش حتی یک انسان متدین و آزاده که متحجر نباشد و باورها و اعتقادهای متعالی دینی، به هر دلیل پرهیزکرده و امکان مقایسه و قضاوت و انتخاب را از مخاطب سلب نموده است.
,این کارشناس سینما در ادامه افزود: همین نقص، باعث شده تا تماشاگر صرفا شاهد بدی سنت ها به جای نقد و تحلیل سنت های منسوخ و خرافات و تصاویر وحشیگری و بدوی فکری و رفتاری پدر و برادر مقتول، به روایت و سلیقه فیلمساز باشد.
,جبار آذین در پایان گفت: عیاری خوب می داند که مبارزه با خرافات و دگم اندیشی و مراسم و سنت های نامناسب در بستر مناسبات اجتماعی گذر از سنت به مدرنیته، باید با رعایت احترام به فرهنگ، ادبیات و باورهای مردم، نگرش کامل و علمی و تصویرسازی مناسب و کافی هر دو سوی سنت و مدرنیته و تحلیل ویژگی ها و مولفه های آنها و نمودارهایشان در قالب گفتار و رفتار آدم ها همراه باشد تا آنچه ارائه شده، یک جانبه، سلیقه ای و غیر واقعی تلقی نشود، ولی این موارد در خانه پدری وجود ندارد. خانه پدری، نگاهی دگم، جانبدارانه و تک سویه به سنت، مدرنیته، مذهب، مذهبیون و غیرمذهبیون دارد. داستان تلخ خانه پدری، در قواره غیرنمادین، دربالا و پایین شهر و میان سنت گراها و مدرن گراها بویژه بدون اعتقادها می تواند به وقوع پیوندد و عیاری، آن دو دیگر را نادیده گرفته و باورها و سلیقه هایش را درخانه پدری سنتی که او آن را دوست ندارد، به تصویرکشیده است. همین نوع نگاه، سبب نقص، یک جانبه نگری،تلخی و سیاهی فیلم اوشده است. خانه پدری یکطرفه به قاضی رفته است.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه