احیای هنر کرباس بافی به دست بانوان دامغانی/ عدم دسترسی به مواد اولیه محدودیت بافت کرباس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت، یکی از رشته های صنایع دستی که در استان  و شهرستان دامغان رواج یافته، کرباس بافی نام دارد. این هنر دست در گروه نساجی سنتی قرار دارد که عمدتا توسط زنان خانوار بافته می شود. از شکل گیری این هنر در استان به تاریخ مشخصی نمی توان اشاره کرد، اما با توجه به نمونه های باقی مانده و کاربردهای متنوعی که برای آن وجود داشته است، قدمت آن را چند قرن اعلام کرده اند.
 برابر شواهد موجود رشته کرباس بافی به دلیل توسعه صنعت و تکنولوژی و ایجاد شغل باز هم در شهرستان دامغان استان سمنان رواج دارد و زنان خانوار برای خود و دیگران کارهایی را می بافند.

ابراهیم داوودیان مسئول صنایع دستی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان دامغان در گفتگو با خبرنگار مرآت درخصوص رشته صنایع دستی کرباس بافی، گفت: در شهر امیریه دامغان قدمت کرباس بافی به بیش از 7 قرن می رسد که هم اکنون نیز این هنر پابرجا است.

مسئول صنایع دستی میراث فرهنگی، شهرستان دامغان در خصوص نحوه بافت کرباس بافی عنوان کرد: بافت کرباس تقریبا مشابه بافت پارچه می باشد که مانند گلیم دارای تار و پود است و پس از بافت تار آن را که چله نام دارد به هر تعداد گز تهیه می کنند و پود آن را با استفاده از رنگ های مختلف می بافند.

داوودیان با اشاره به اینکه چله و پود کرباس فقط به رنگ سفید است که بین زنان روستایی مرسوم می باشد و از نخ و پنبه 100 درصد طبیعی بافته می شود، اظهار کرد: در حال حاضر برای بافت کرباس تار و پود را رنگ  کرده و از پارچه های رنگی استفاده می کنند.

وی در ادامه افزود: ماده اولیه تهیه کرباس پنبه است، از پنبه به دلیل نرمی، مقاومت و سهل الوصول بودن در تهیه و خلق این هنر استفاده می شود.

مسئول صنایع دستی میراث فرهنگی، شهرستان دامغان با توجه به اینکه  برعکس سایر محصولات پنبه ای، مواد اولیه مصرفی در تار و پود کرباس با استفاده از چرخ های نخ ریسی بصورت کاملا دستی و به صورت رشته های نازک و ضخامت دلخواه بافندگان ریسیده می شود، مطرح کرد: برخی کرباس بافان در حال حاضر با دستگاه های نیمه صنعتی که با آهن ساخته شده و فضای کمی را در برمی گیرد استفاده می کنند.

داوودیان با بیان اینکه هم اکنون ماشین آلاتی ساخته شده است که ماکو با دست انجام نمی شود، اظهار کرد: ماکو به وسیله ای می گویند که به اصطلاح پود را در چله به هر طرف هدایت می کند که به صورت نیمه اتوماتیک است.

وی با اشاره به اینکه در شهر امیریه دامغان 7 کارگاه فعال کرباس بافی وجود دارد، مطرح کرد: در خانه صنایع دستی دامغان یک کارگاه وجود دارد که فقط به مباحث آموزشی پرداخته و کلاس های آموزشی در آن برگزار می شود.

مسئول صنایع دستی میراث فرهنگی، شهرستان دامغان، وضعیت فروش کرباس در شهرستان را بسیار مطلوب دانست و گفت: مردم برای خرید این صنایع استقبال زیادی می کنند و هنر دست کرباس بافان در نمایشگاه های سراسری، استانی و شهرستانی و در فروشگاه ها به نمایش گذاشته شده است که برخی افراد به صورت سفارشی این کار را انجام می دهند و از خارج کشور هم سفارشات انجام شده است.

داوودیان در ادامه مطرح کرد: میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان دامغان اقداماتی برای فعالین کرباس بافی در شهر مانند مرمت کارگاه ها، خرید صنایع، به نمایش گذاشتن صنایع دستی افراد و.. انجام داده است.

وی با اشاره به اینکه بافت کرباس در شکل های مختلفی است، اظهار کرد: کرباس به صورت لباس، حوله، دستمال، سفره، چادرشب، پادری و .. در رنگ ها و طرح های مختلف بافته می شود.

مسئول صنایع دستی میراث فرهنگی، شهرستان دامغان با اشاره به اینکه خوشبختانه با تلاش کرباس بافان این صنعت هنوز پابرجاست و منسوخ نشده است، گفت: تا کنون اقدامات زیادی برای ترویج این صنعت در شهرستان دامغان انجام شده است.

داوودیان در ادامه افزود: برنامه ای برای دایر شدن یک کارگاه آموزشی در خانه صنایع دستی شهرستان دامغان جهت توسعه و آموزش کرباس بافی انجام شده است.

 وی با اشاره به اینکه کرباسبافان با مشکلات زیادی روبه رو هستند که باعث محدودیت بافت کرباس می شود، افزود: تهیه مواد اولیه با قیمت بالا و عدم دسترسی به آن ها و نبود اعتبارات مشاغل خانگی از مهم ترین مشکلات کرباس بافان می باشد.

مسئول صنایع دستی میراث فرهنگی، شهرستان دامغان با اشاره به اینکه میراث فرهنگی، شهرستان دامغان با بهزیستی برای آموزش کرباس بافی با هدف ایجاد اشتغال همکاری داشته است، گفت: دو دستگاه نیمه اتوماتیک در اختیار بهزیستی قرار گرفته شد که در شهر امیریه کار آموزش و تولید را انجام می دهند.

انتهای پیام/