به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پروفسور مهدی گلشنی، رئیس سابق دانشگاه صنعتی شریف در گفتگو با خبرنگار صبح توس اظهارداشت: در نیم قرن گذشته، سیاست گذاریهای فرهنگی در غرب به گونه ای بوده که در نتیجه آن، شکسپیر در انگلستان، گوته در آلمان و هوگو در فرانسه حتی برای نونهالان این کشورها هم شناخته شده است و نسل جوان با تألیفات آنان اُنس دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح توس,وی افزود: اما متأسفانه تعدد چهره‌های سرشناس در کشور ما باعث شده تا بیتوجهی به جایگاه این افراد تبدیل به یک رویه مرسوم شود. حقیقتاً تا امروز چند اثر براساس گنجینه های ادب پارسی به گونه ای که متناسب با فهم و سلیقه مخاطب جوان و نوجوان باشد، تولید شده است؟
,عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه شاهنامه فردوسی ویترین فرهنگ و ادب پارسی است، خاطرنشان کرد: اگرچه باید به مفاخر دیگر کشورها احترام گذاشت اما شاهد این هستیم که گوته و هوگو به صراحت در سخنان خود به تمجید از فردوسی پرداخته اند. این موضوع به خوبی نشان می دهد که چرا کارشناسان، شاهنامه فردوسی را ویترین فرهنگ و ادب فارسی می دانند.
,وی ادامه داد: نکته مهم درباره فردوسی این است که ما قدر این مایه فخر خود را بدانیم. بسیاری از ملت ها تشنه آن هستند که به داشتن چهره ای همچون فردوسی افتخار کنند. بنده در کمال تأسف این موضوع را می گویم اما برای من مسجل است که اگر فردوسی هر تبار دیگری بجز ایرانی می داشت، تا امروز سر به آسمان شهرت و محبوبیت می سایید.
,پروفسور مهدی گلشنی با انتقاد از بعضی همایشهای گرانقیمت و بی نتیجه درباره فردوسی گفت: برای انجام اقدامات تابوشکن و موثر همواره بودجه کم است. چرا؟ چون بودجه ها برای برپایی همایش های گرانقیمت که بعضاً هیچ نتیجه ای هم ندارد، مصرف می شود. هربار یک سمینار برگزار می شود، عده ای می آیند و درباره اهمیت و جایگاه فردوسی صحبت می کنند و تمام؛ این درحالی است که همچنان پرداختن به ابعاد بین المللی شاهنامه و معرفی فردوسی در عرصه جهانی مغفول مانده است.
,در پاسخ به این پرسش که «تا پیش از انقلاب، سیاستهای فرهنگی درباب معرفی فردوسی چطور بود؟» تصریح کرد: پیش از انقلاب شرایط واقعاً ناگوار بود اما پس از پیروزی انقلاب، پرداختن به شاهنامه و معرفی فردوسی به جهانیان تاحدودی با شیوه صحیح تری در دستورکار قرار گرفت. البته همچنان ایراداتی وجود دارد که امید است نسبت به رفع مشکلات موجود نیز اقدام شود تا بتوانیم از فردوسی و اثر گران سنگ او به عنوان یک سفیر فرهنگی مکتوب استفاده نماییم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه